جستجو در مقالات منتشر شده


3 نتیجه برای صدرایی

زهرا عبدی، دکتر سید همایون صدرایی، غلامرضا کاکا، دکتر مهوش جعفری، دکتر مهدی صابری، دکتر محمد حسن حسینی اکبری، دکتر حسین دشت نورد، علی پندوه،
دوره 16، شماره 65 - ( 10-1387 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: سولفور- موستارد عامل شیمیایی تاول‌زا می‌باشد که به عنوان یک تهدید نظامی به ‌شمار می‌رود. استنشاق گاز موستارد باعث التهاب و آسیب راه‌های هوایی و برونشیول‌ها می‌شود. ماست‌سل‌ها در واکنش‌های دفاعی نظیر مواجهه با ترکیبات شیمیایی مانند سولفور- موستارد، افزایش می‌یابد. اثر حفاظتی هگزامتیلن‌تتراآمین در محیط کشت بر سلول‌های ریه‌ی انسان در برابر سولفور- موستارد گزارش شده است. همچنین اثرات مثبت هگزامتیلن‌تترآمین در محیط in vivo در برابر عامل شیمیایی فسژن مؤثر نشان داده شده است. هدف از این مطالعه بررسی میزان تأثیر هگزامتیلن تترآمین بر تعداد ماست‌سل‌های موجود در پرده‌ی جنب موش‌های صحرایی نر آلوده به سولفور- موستارد می‌باشد. روش بررسی: در این تحقیق از تعداد 27 موش صحرایی نر بالغ از نژاد آلبینو- ویستار به وزن 20±200 گرم استفاده شد. موش‌ها به صورت تصادفی به 5 گروه شامل گروه نرمال‌سالین، گروه فقط هگزامتیلن‌تتراآمین (فقط دارو)، گروه فقط سولفور- موستارد، گروه دارو قبل از مواجهه با سولفور- موستارد و گروه دارو بعد از مواجهه با سولفور موستارد، تقسیم شدند. گروه‌ فقط سولفور موستارد، قبل و بعد از مواجهه محلول سولفور- موستارد را و گروه اول نرمال‌سالین را به صورت داخل‌تراشه‌ای دریافت نمودند. سه گروه فقط دارو، به مدت 14 روز دارو را قبل از مواجهه به صورت داخل‌صفاقی دریافت کردند. در پایان آزمایش‌ها تغییرات وزن بدن، میزان آسیب بافت ریوی و نیز تعداد ماست‌سل‌های موجود در لایه‌ی احشایی پرده‌ی جنب موش‌ها در گروه‌های مختلف مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج حاصل از شمارش ماست‌سل‌ها در گروه‌های مختلف افزایش معنی‌دار میانگین تعداد ماست‌سل‌ها در گروه فقط سولفور موستارد (HD) در مقایسه با گروه سالین و فقط دارو (HMT) را نشان داد. همچنین مقایسه‌ی میانگین تعداد ماست‌سل‌های گروه HD در مقایسه با گروه‌های قبل و بعد از مواجهه معنی‌دار و نشان‌دهنده‌ی کاهش میانگین تعداد ماست‌سل‌های گروه قبل و بعد از مواجهه نسبت به گروه HD بود. نتیجه‌گیری: هگزامتیلن تتراآمین دارای اثرات محافظتی و درمانی بر بافت ریه در برابر سولفور- موستارد می باشد. واژگان کلیدی: سولفور- موستارد، پرده‌ی جنب احشایی، ماست‌سل، هگزامتیلن‌تتراآمین، موش صحرایی نر


داود ذوالفقاری، دکتر غلامرضا کاکا، دکتر مینو صدری، دکتر سید همایون صدرایی، عسگر امامقلی، دکتر محمد اصغری جعفر آبادی، غلامرضا حرفه دوست،
دوره 22، شماره 92 - ( 3-1393 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: پلی لاکتید کو پلی گلیکولید (Poly D,L-lactic-co-glycolic acid=PLGA) به‌عنوان پلیمری زیست سازگار و زیست تخریب‌پذیر شناخته شده است. این پلیمر اخیرا در مهندسی بافت بسیار مورد توجه قرار گرفته است. هدف از مطالعه‌ی حاضر بررسی رفتار بیولوژیک سلول‌های استرومایی مغز استخوان (=BMSCs Bone Marrow Stromal Cells) در کشت با نانوالیاف PLGA پوشش داده شده با ژلاتین و یا پلی ال لایزین می‌باشد. روش بررسی: در این مطالعه ابتدا به روش الکتروریسی نانو الیاف PLGA در حلال هگزا فلورو بیس پروپانول تهیه و توسط ژلاتین و پلی ال لایزین به‌طور جداگانه پوشش (Coat) داده شدند. ویژگی‌های این پلیمر با روش میکروسکوپ الکترونی روبشی (Scanning Electron Microscopy =SEM) و آنالیز زاویه‌ی تماسی (Contact Angle) مورد بررسی قرار گرفت. پس از استحصال سلول‌های BMSCs رت و رسیدن به پاساژ دو، سلول‌ها در چهار گروه بدون نانو الیاف، نانو الیاف PLGA، نانوالیاف PLGA پوشش داده شده با ژلاتین و نانوالیاف PLGA پوشش داده شده با پلی ال لایزین کشت داده شدند. تکثیر سلول‌ها در روزهای دوم، چهارم و ششم توسط اکریدین اورنج و مورفولوژی سلول‌ها با نانو الیاف به‌وسیله‌ی SEM مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها: محدوده‌ی قطر نانو الیاف PLGA حاصل از الکتروریسی بین 270 تا 700 نانومتر بود. میانگین زاویه‌ی تماس برای PLGA 66/107 درجه، PLGA پوشش داده شده با ژلاتین 58/64 درجه و برای PLGA پوشش داده شده با پلی ال لایزین 12/40 درجه را نشان داد. همچنین یافته‌ها نشان دهنده‌ی کاهش معنی‌دار میزان تکثیر سلول‌ها در گروه نانوالیاف PLGA تنها (P<0/05) بود. اما این میزان در گروه‌های نانوالیاف پوشش داده شده با پلی ال لایزین و ژلاتین به ترتیب افزایش یافته بود. نتیجه گیری: کشت سلول‌های شوان با نانوالیاف PLGA پوشش داده شده با ژلاتین و به‌خصوص پلی ال‌لایزین منجر به ارایه‌ی داربستی زیست‌تخریب پذیر به همراه سلول شوان شد.


راضیه صاحب نظر، الهام رضازاده، دکتر همایون صدرایی، دکتر محمدتقی محمدی،
دوره 24، شماره 105 - ( 4-1395 )
چکیده

زمینه و هدف: مطالعات گذشته اثرات کاهندگی عصاره‌ی لیموترش و سیر را به‌طور جداگانه بر سطح گلوکز و کلسترول خون نشان داده‌اند. در مطالعه‌ی حاضر اثرات ضددیابتی، ضدآترواسکلروزی و آنتی‌اکسیدانی عصاره‌ی ترکیبی لیموترش و سیر در موش‌های صحرایی دیابتی تغذیه شده با رژیم غذایی پرکلسترول مورد بررسی قرار گرفت.

روش‌بررسی: مطالعه در پنج گروه موش صحرایی نر ویستار (40n=) انجام گرفت: کنترل، دیابتی، دیابتی و پرکلسترول، دیابتی و عصاره، دیابتی و پرکلسترول و عصاره دیابت با تزریق داخل‌ وریدی استرپتوزوتوسین (37 میلی‌گرم بر کیلوگرم) القا شد. رژیم غذایی پرکلسترول با افزودن
4 درصد کلسترول و 1 درصد اسیدکولیک به غذای استاندارد تهیه شد. گروه‌های درمان، عصاره ی ترکیبی (1 میلی‌لیتر، دو بار در روز) به مدت
60 روز از راه دهان دریافت کردند. در پایان، میزان مالون دی‌آلدئید (
MDA) قلب و تغییرات آسیب‌شناختی شریان آئورت اندازه‌گیری شد.

یافته‌ها: گلوکز خون به‌طور معنی‌داری در گروه‌های دیابتی (>200میلی‌گرم بر دسی‌لیتر) و کلسترول خون در موش‌های دیابتی و پرکلسترول به‌طور معنی‌داری افزایش یافت (15±187 میلی‌گرم بر دسی‌لیتر). عصاره‌ی ترکیبی به‌طور معنی‌داری گلوکز خون گروه دیابتی و عصاره را
(7
± 147 میلی‌گرم بر دسی‌لیتر) در مقایسه با گروه دیابتی کاهش داد (05/0>P). این عصاره همچنین به‌طور معنی‌داری کلسترول خون گروه دیابتی و پرکلسترول و عصاره را (10±102 میلی‌گرم بر دسی‌لیتر) در مقایسه با گروه دیابتی و پرکلسترول کاهش داد (05/0>P). مقدار MDA قلب در گروه‌های دیابتی و دیابتی و پرکلسترول بالا بود و عصاره‌ی ترکیبی سطح MDA هر دو گروه درمان شده را کاهش داد. نهایتا، آسیب به دیواره‌ی شریان آئورت و ضایعه‌ی آترواسکلروز تنها در گروه دیابتی و پرکلسترول مشاهده گردید.

نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های ما، عصاره‌ی ترکیبی لیموترش و سیر قادر بود از تشکیل آترواسکلروز و آسیب شریان آئورت از طریق کاهش استرس اکسیداتیو، گلوکز و کلسترول خون در موش‌های صحرایی دیابتی تغذیه شده با رژیم غذایی پرکلسترول جلوگیری نماید.



صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | ZUMS Journal

Designed & Developed by : Yektaweb