جستجو در مقالات منتشر شده


1 نتیجه برای صدوقی نور آبادی

ناهید صدوقی نورآبادی، دکتر امیر لطافتکار، دکتر سیدصدرالدین شجاع الدین، محمود حاتمی، منصوره صدوقی نور آبادی،
دوره 24، شماره 107 - ( 6-1395 )
چکیده

زمینه و هدف: تمرینات اکسنتریک و تیپینگ به‌عنوان دو روش موثر در بهبود علایم عارضه‌ی آرنج تنیسبازان مطرح شده‌اند. [A1] هدف از این مطالعه، مقایسه‌ی تاثیر شش هفته برنامه تمرینات اکسنتریک با و بدون تیپینگ بر قدرت گرفتن، اکستنشن مچ دست و انگشت میانه ورزشکاران زن مبتلا به آرنج تنیسبازان بود.

روش بررسی: 45 زن ورزشکار مبتلا به آرنج تنیس‌ بازان به صورت هدفمند انتخاب شدند. پس از اندازه‌گیری قدرت گریپ توسط دینامومتر (Yagummy)، اکستنشن مچ وانگشت میانه با دینامومتر دستی، [A2] آزمودنی‎ها به گروههای 15 نفری تمرین، تمرین با تیپ و کنترل تقسیم شدند. تمرینات اسنتریک [A3] عمدتا توسط فلکس‎بار (Flexbar) محصول شرکت ترابند (Thera Band) انجام شد. آرنج آزمودنی‌ها با تکنیک الماسی تیپ شد. به‌منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها از SPSS نسخه 21 در سطح معناداری 05/0P< استفاده شد.

یافته‌ها: تفاوت معناداری بین اندازه‌های پیش‌آزمون و پس‌آزمون قدرت گرفتن مشاهده شد (001/0P=). اما بین اندازه‌های پیش‌آزمون و پس‌آزمون متغیرهای قدرت اکستنشن مچ دست (504/0P=) و قدرت اکستنشن انگشت میانی (96/0P=) تفاوت معناداری مشاهده نشد (05/0P>). همچنین نتایج آزمون تعقیبی بونفرونی حاکی از آن بود که بین دو گروه تمرینات اکسنتریک و تمرین با تیپ تفاوت معناداری به لحاظ آماری وجود ندارد (818/0P=).

نتیجه‌گیری: تمرین اسنتریک و تمرینات ترکیبی اکسنتریک به همراه تیپ احتمالا می‌توانند به منظور افزایش قدرت گرفتن و به تعبیری دیگر افزایش عملکرد، در برنامه‌ی توانبخشی بیماران مبتلا به آرنج تنیس‌بازان تاثیر بسزایی داشته باشند.


 



صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | ZUMS Journal

Designed & Developed by : Yektaweb