جستجو در مقالات منتشر شده


3 نتیجه برای صوفیان

دکتر سید علی النقی کاظمی، دکتر علیرضا زمردی صوفیانی، عبدالرضا اسماعیل زاده، دکتر عبدالکریم شیخی، دکتر سید نورالدین موسوی نسب،
دوره 14، شماره 57 - ( دى 1385 )
چکیده

چکیده زمینه وهدف: روتاویروس مهم‌ترین علت اسهال شدید همراه با کاهش آب بدن و یکی از 10 پاتوژن مهم عامل بستری در جهان است. از این روی بررسی اپیدمیولوژیک اسهال روتاویروس یکی از موضوعات تحقیقاتی ارزشمند در اکثر کشورها به شمار می‌رود. در کشورهای پیشرفته شناسایی ویروس در نمونه‌ی مدفوع بیماران بستری شده‌ی اسهالی جزء بررسی‌های روتین غربالگری است تا از درمان آنتی‌بیوتیکی بیهوده جلوگیری شود. روش بررسی: در این مطالعه‌ی توصیفی 400 نمونه‌ی مدفوع کودکان 2 ماهه تا 5 ساله بستری شده به علت گاستروانتریت در بخش‌های اطفال مرکز آموزشی و درمانی حضرت ولی‌عصر(عج) زنجان جهت شناسایی روتاویروس به روش الیزا (ELISA ) آزمایش شدند. اطلاعات جمع‌آوری شده توسط نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل گردید. یافته‌ها: 5/31 درصد از کودکان مبتلا به اسهال، آلوده به روتاویروس بودند. بیشترین میزان شیوع بین 6 تا 24 ماهگی بوده است. تب و استفراغ شایع‌ترین علامت بیماران بود. تشنج در کودکان مبتلا به اسهال روتاویروس نسبت به کودکان مبتلا به اسهال غیرروتاویروس از شیوع کمتری برخوردار بود(0001/0‍P= ). اسهال ناشی از روتاویروس در فصل پاییز و اسهال غیرروتاویروس در فصل تابستان شایع‌تر بود، که از جهت آماری این تفاوت معنی‌دار است(005/0 P =). بین دو گروه از نظر تب، میزان بروز دهیدراتاسیون، نوع دهیدراتاسیون، وجود بلغم و خون در مدفوع تفاوت آماری معنی‌دار مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: پیشنهاد می‌گردد که در بررسی علت اسهال به خصوص در سن 6 تا 24 ماهگی به روتاویروس توجه بیشتر‌ی شده و نمونه‌های مدفوع از جهت روتاویروس نیز مورد بررسی قرار گیرد.


دکتر معصومه صوفیان، فاطمه ذوالفقاری، دکتر حسین سرمدیان، دکتر آمیتیس رمضانی، دکتر علی اصفر فرازی،
دوره 20، شماره 82 - ( 5-1391 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: بروسلوز بیماری مشترک انسان و حیوان می‌باشد که می‌تواند بسیاری از اعضا و بافت‌ها را درگیر کند. اپیدیدیموارکیت بروسلایی یکی از عوارض موضعی بروسلوز می‌باشد هدف این مطالعه مقایسه‌ی ویژگی‌های اپیدمیولوژیک، بالینی و آزمایشگاهی اپیدیدیموارکیت بروسلایی و اپیدیدیموارکیت غیراختصاصی بود. روش بررسی: این مطالعه‌ی تحلیلی- مقطعی بر روی دو گروه از بیماران مبتلا به اپیدیدیموارکیت بروسلایی و اپیدیدیموارکیت غیراختصاصی در بیمارستان ولی‌عصر اراک طی سال‌های 1385 تا1390 انجام شد. 40 بیمار مبتلا به اپیدیدیموارکیت بروسلایی با 40 بیمار مبتلا به اپیدیدیموارکیت باکتریال (غیر بروسلایی) مقایسه شدند و نتایج با استفاده از روش Student T test و Mann-Whitney U test و آزمون Chi-Square مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: در این مطالعه از نظر سنی (82/0P=)، وجود تب (17/0P=)، سابقه‌ی دستکاری ارولوژیک (23/0P=)، افزایش ESR (28/0P=) و CRP (45/0P=) تفاوت معناداری بین دو گروه یافت نشد؛ ولی از نظر وجود تورم و درد مفاصل (02/0P=)، افزایش گلبول‌های سفید (05/.>P)، پیوری (002/0P=) علایم ادراری شامل شوزش و تکرر ادرار (004/0P=)، وجود تعریق (05/0>P) و محل سکونت (004/0P=) تفاوت معناداری بین دو گروه مشاهده گردید. نتیجه‌گیری: این مطالعه نشان داد که وجود اپیدیدیموارکیت بدون علایمی نظیر دیزوری، فرکونسی، لوکوسیتوز و پیوری احتمالا به نفع اپیدیدیموارکیت بروسلایی است و در مناطق اندمیک بروسلوز به نظر می‌رسد پزشکان بتوانند از این یافته‌ها در تشخیص و درمان سریع‌تر اپیدیدیموارکیت بروسلایی استفاده کنند.


دکتر علی اصغر فرازی، دکتر معصومه صوفیان، دکتر منیژه کهبازی، دکتر منصوره جباری اصل، امید شفاعت،
دوره 24، شماره 106 - ( 5-1395 )
چکیده

زمینه و هدف: سل عامل اصلی مرگ و میر در بسیاری از مناطق است و شناخت اثر آن بر کیفیت زندگی و سلامتی جهت مراقبت از بیمار اهمیت داشته و بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سل ضروری است. هدف پژوهش حاضر بکار گیری درمان کمکی ال-آرژینین برای بهبود و ارتقاء سلامت بیماران مبتلا به سل می‌باشد.

روش بررسی: در یک کارآزمایی بالینی دو سوکور 68 بیمار مسلول به‌صورت تصادفی به دو گروه مورد و شاهد تقسیم شدند. به گروه مورد در کنار درمان 6 ماهه‌ی استاندارد سل، ال- آرژینین (2 گرم در روز به‌مدت 30 روز[A1] ) داده شد و به گروه شاهد، همراه با درمان 6 ماهه‌ی استاندارد سل دارونما داده شد. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه‌ی اطلاعات دموگرافیک و پرسشنامه‌ی GHQ-28 بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و P-value کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد.

یافته‌ها: از مجموع 68 بیمار، نهایتا اطلاعات 63 بیمار مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. گروه‌های آزمون و کنترل از لحاظ متغیرهای دموگرافیک اختلاف معناداری با یکدیگر نداشتند. میانگین نمره‌ی کل در ابتدای درمان در گروه آزمون 2/9±3/28 و در گروه شاهد 7/8±8/27 بود
(825/0
P=) ولی بعد از مداخله تفاوت میانگین نمره‌ی کل در دو گروه معنی‌دار بود (006/0= P). همچنین از نظر علایم جسمانی
(001/0 =P)، اضطراب (023/0 P=) و افسردگی (026/0P=) اختلاف معنی‌داری بین دو گروه وجود داشت.

نتیجه گیری: این مطالعه نشان می‌دهد استفاده از مکمل ال-آرژینین در کنار درمان سل می تواند سبب ارتقای سلامت بیماران مسلول تحت درمان شده و کیفیت زندگی آن‌ها را بهبود بخشد.




صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | ZUMS Journal

Designed & Developed by : Yektaweb