جستجو در مقالات منتشر شده


6 نتیجه برای فام

دکتر شیرازه ارقامی، مصطفی پویاکیان، دکتر ایرج محمدفام،
دوره 17، شماره 68 - ( 7-1388 )
چکیده

چکیده زمینه وهدف: مطالعات دهه‌های اخیر، بر نقش رفتار‌های ناایمن، به‌عنوان عامل اصلی حوادث، تاکید دارند. استفاده از تابلوهای ایمنی، روش تکمیلی برای کنترل حوادث و رفتارهای ناایمن به حساب می‌آید. لذا هدف از این مطالعه ارزیابی تأثیر کاربرد تابلو‌های ایمنی بر اصلاح رفتارهای ناایمن بود. روش بررسی: مطالعه مداخله‌ای حاضر، در یکی از صنایع ساخت توربین انجام شد. در این مطالعه از روش نمونه‌برداری از رفتار‌های ایمن استفاده شد. پس از تعین و ثبت رفتار‌های ناایمن در میان کارکنان صنعت مذکور، 71 تابلوی ایمنی متناسب با شرایط مخاطره ‌آمیز بر اساس استاندارد (Z535.2 & 3-2007) ANSI طراحی و نصب گردید. سپس، در فواصل زمانی 3 و 6 ماه پس از نصب تابلوها، با بررسی مجدد رفتار‌های مرتبط با ایمنی و مقایسه‌ی آن با نتایج قبل، تاثیر کاربرد تابلوها بر رفتارهای ایمن کارکنان ارزیابی شد. یافته‌ها: پیش از مداخله 7/41‌درصد رفتار‌ها ناایمن بودند. فراوان‌ترین رفتارهای ناایمن عبارت از به‌کار نبردن و یا به‌کارگیری نادرست تجهیزات حفاظت فردی، وضعیت بدنی نامناسب و کار ناایمن در ارتفاع بود. پس از گذشت 3 و 6 ماه از اقدامات مداخله‌ای، نرخ رفتار‌های ناایمن به‌ترتیب به 3/27 و 3/31‌درصد کاهش یافت. نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان داد نقش تابلوهای ایمنی در کاهش رفتار‌های ناایمن معنی‌دار است (005/0P<). اگرچه اثر آن در طول زمان کاهش می‌یابد.


بیتا فام، دکتر مریم السادات دانشپور، دکتر فریدن عزیزی، دکتر مهدی هدایتی،
دوره 19، شماره 74 - ( 1-1390 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: تغییر ساختار پروتئین‌های بدن می‌تواند منجر به تولید آنتی‌بادی علیه پروتئین‌های خودی گردد. احتمالا ایجاد پلی‌مرفیسم در ژن کدکننده‌ی آنزیم پراکسیداز تیروئیدی (TPO) و تغییر ساختار آن می‌تواند باعث تولید آنتی‌بادی ضد این پروتئین(Anti-TPO) شود. اختلال در آنزیمTPO می‌تواند یکی از دلایل اصلی بروز بیماری کم کاری تیروئید باشد که شیوع و گسترش این بیماری ما را بر آن داشت که در این مطالعه به بررسی ارتباط پلی‌مرفیسم T2229/C اگزون 12 از ژن TPO با میزان Anti –TPO بپردازیم. روش بررسی: از میان جمعیت مورد مطالعه قند و لیپید تهران 168 نفر در دو گروه با تیتر Anti-TPO بیشتر و کمتر از IU/L 100 پس از اندازه‌گیری میزان Anti-TPO به روش الایزا به عنوان گروه بیمار و کنترل انتخاب شدند. محتوای DNA ژنومی این افراد به روش نمک اشباع پروتئیناز K استخراج شد. سپس پلی‌مرفیسم مورد نظر در اگزون 12 به روش RFLPs-PCR بررسی گردید. یافته‌ها: فرکانس اللی پلی‌مرفیسم T2229/C اگزون 12 در جمعیت مورد مطالعه از تعادل هاردی- واینبرگ تبعیت کرد. نتایج حاصل نشان داد که میزان Anti-TPO در سه گروه ژنوتیپی تفاوت معنی‌داری نداشت (05/0P>) (حد میانه برای Anti-TPOدر گـروه TT4/19 و در گروه CC 9/13 واحد بین‌الملی در لیتر با فاصله‌ی میان چاهکی 25و 75 بود) محاسبه‌ی Odd-Ratio برای ژنوتیپ‌ها به صورت دو به دو نشان داد که با وجود تعداد الل‌های C بیشتر، میزان Odd-Ratio نیز افزایش یافت. نتیجه‌گیری: با توجه به عدم وجود ارتباط معنی‌دار بین سطح Anti-TPO با پلی‌مرفیسم T2229/C اگزون 12 در جمعیت مورد مطالعه، احتمالا نمی‌توان این پلی‌مرفیسم را به طور مستقل عامل بروز اختلالات خود ایمنی تیروئید که منجر به تولید Anti-TPO می‌گردد، دانست.


حوریه خانی، دکتر محمد‌علی حسینپور فیضی، ناصر پولادی، دکتر نادر چاپارزاده، دکتر وحید منتظری، پروین آذر فام،
دوره 20، شماره 78 - ( 1-1391 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: سرطان پستان شایع‌ترین بدخیمی در زنان جهان است. ژن سرکوبگر توموری P53 یکی از فراوان‌ترین ژن‌های تغییر یافته در سرطان های انسانی می‌باشد. ارزیابی دقیق جهش‌های ژن p53 در مبتلایان سرطان پستان می‌تواند در تشخیص، پیش آگهی یا درمان اهمیت داشته باشد. روش بررسی: تعداد 102 نمونه‌ی توموری از بیماران سرطان پستان نژاد ترک منطقه‌ی آذربایجان شرقی، که طی سال‌های 86 تا 88 به بیمارستان‌های شهر تبریز مراجعه کرده بودند، جمع آوری و DNA آن‌ها استخراج شد. سپس ژن p53 از ابتدای اگزون 5 تا انتهای اگزون 6 تکثیر و توالی‌یابی گردید. یافته‌ها: در این مطالعه 18 تغییر مشاهده شد (64/17 درصد) که 7 مورد آن مربوط به پلی‌مورفیسم (86/6 درصد) و 11 مورد آن مربوط به جهش (78/10 درصد) می‌باشد. جهش‌های (ATG>AAG) 160 codon و (ATC>AAG ) 163 codon که در اگزون 5 قرار گرفته‌اند، 2/18 درصد جهش‌ها را شامل ‌شدند. همچنین 8/81 درصد جهش‌ها در اگزون 6 مشاهده شدند که شامل (CAT>AAT) 193codon، (ATC>TTC) 195 codon، (ATC>ACC) 195codon، (GAA>TAA) 198 codon، (TAT>TGT) 220 codon، (CGA>CTA) 213 codon و (CAT>CGT) 214 codon ‌بود. در اینترون 5 تغییری مشاهده نشد و همه‌ی پلی‌مورفیسم‌ها در اگزون 6 و در نوکلئوتید 13399 شناسایی شدند. اکثر جهش‌های شناسایی شده در این مطالعه از نوع جهش بدمعنی (Missense) ‌بودند که در دومین اتصال به DNA ژن P53 قرار گرفته بودند. این جهش‌ها منجر به تولید پروتئین جهش یافته‌ای می‌شود که دارای ساختار ناپایدار بوده، قابلیت اتصال به DNA آن تغییر یافته است. نتیجه‌گیری: این مطالعه اولین گزارش تغییرات ژن P53 در منطقه‌ی آذربایجان شرقی بود. نتایج ما جهش پذیری بالای اگزون 6 ژن p53 را در بیماران مورد مطالعه نشان داد و اینکه الگوی جهش‌ها متفاوت از سایر مناطق ‌بود. ادامه‌ی بررسی‌ها می‌تواند تغییرات این ژن و نقش آن را در مبتلایان سرطان پستان بیشتر آشکار سازد.


دکتر طاهر عرفانی فام، دکتر شهرزاد ایزدی،
دوره 20، شماره 82 - ( 5-1391 )
چکیده

چکیده کیست‌های امنتوم نادر بوده، تقریبا 1 در 100000 نفر رخ می‌دهند. 25 درصد از این کیست‌ها در اطفال زیر 10 سال بروز می‌کند. تشخیص علایم ایجاد شده توسط این کیست‌ها از نظر بالینی، پیش از عمل جراحی بسیار دشوار است. کیست‌های امنتوم علامت‌دار شده می‌بایست از سایر کیست‌ها و شرایط ایجاد کننده‌ی درد حاد شکم نظیر کیست‌های کاذب پانکراسی، کیست‌های خلف پریتوئن، کیست‌های تخمدانی، کیست‌های کلیوی، آسیت، پریتونیت توبرکلوزی، آپاندیسیت افتراق داده شوند. در برخی موارد این کیست‌ها در طی جراحی شکمی که به علت دیگر انجام شده کشف می‌شوند. در این مقاله مورد یک پسر بچه 6 ساله بود که با تابلوی درد حاد شکم مراجعه کرده، طی لاپاراتومی، کیست‌های بزرگ امنتوم در وی کشف شد.


دکتر طاهره عرفانی فام ، دکتر شهرزاد ایزدی، دکتر علی نیک سیرت،
دوره 21، شماره 88 - ( 5-1392 )
چکیده

زمینه و هدف: آپاندیسیت حاد، شایع‌ترین علت جراحی اورژانس شکمی است. تشخیص آپاندیسیت حاد، بالینی بوده، بر اساس یافته‌های حاصل از شرح حال و معاینه‌ی فیزیکی انجام می‌شود. این مطالعه با هدف بررسی فاکتورهایی که احتمال وجود آپاندیسیت مثبت را افزایش می‌دهند، در بیمارستان آیت‌اله موسوی شهر زنجان انجام شد. روش بررسی: مطالعه‌ی حاضر از نوع توصیفی بوده، در حد فاصل سال‌های 1390 و 1391 در شهر زنجان انجام شد. جامعه‌ی آماری شامل صد بیمار (65 مرد و 35 زن) با تشخیص آپاندیسیت حاد بود. گزارش پاتولوژی به عنوان استاندارد طلایی (Gold Standard) در تشخیص آپاندیسیت حاد در نظر گرفته شد. یافته‌ها: با توجه به نتایج پاتولوژی، در 85 نفر از بیماران (85 درصد)، تشخیص پاتولوژیک مثبت و در 15 نفر (15 درصد) منفی بود. جنسیت مذکر و ریباند تندرنس احتمال وجود پاتولوژی مثبت را به ترتیب 8/3 و 08/3 برابر می‌کنند. حساسیت، ویژگی، ارزش اخباری مثبت و منفی حاصل از سونوگرافی به ترتیب 50، 3/83، 7/94 و 7/21 درصد بود. نتیجه‌گیری: در مطالعه‌ی حاضر، صحت تشخیصی آپاندیسیت حاد بر اساس جواب پاتولوژی 85 درصد بود. وجود دو فاکتور "جنسیت مذکر" و "ریباند تندرنس" از ارزش تشخیصی بالایی برخوردار می‌باشد. همچنین سونوگرافی به عنوان ابزار تشخیصی کم هزینه، غیر تهاجمی و در دسترس، ارزش بالائی در تشخیص بیماران مشکوک به آپاندیسیت دارد ولی سونوگرافی منفی، رد کننده‌ی تشخیص در بیمار با شک به آپاندیسیت نمی‌باشد.
دکتر محمد علی حسین پور فیضی، نرگس دستمالچی، دکتر ناصر پولادی، دکتر رضا صفر علیزاده، پروین آذرفام،
دوره 25، شماره 112 - ( 5-1396 )
چکیده

چکیده

زمینه و هدف: سرطان پستان شایع‌ترین سرطان و اصلی‌ترین علت مرگ ناشی از سرطان در زنان می‌باشد. میزان بقاء برای سرطان پستان درصدی از بیماران که برای دوره‌ی زمانی خاص بعد از تاریخ تشخیص بیماری زنده می‌مانند را نشان ‌می‌دهد. هدف مطالعه‌ی حاضر تحلیل بقاء در بیماران مبتلاء به سرطان پستان استان آذربایجان‌شرقی بود.

روش بررسی: مطالعه‌ی حاضر از نوع تحلیلی گذشته‌نگر است. جامعه‌ی آماری این مطالعه‌ شامل 79 بیمار مبتلاء به سرطان پستان در استان آذربایجان‌شرقی بود. اطلاعات ضروری هم‌چون سن و جنسیت از پرونده‌ی پزشکی بیماران به‌دست‌آمد. سایر اطلاعات از‌جمله وضعیت حیات بیماران (زنده یا فوت‌شده) از‌طریق مصاحبه‌ی تلفنی تکمیل‌گردید. میزان بقاء بیماران با روش کاپلان مایر محاسبه‌شد. اثر متغیر‌های کمکی هم‌چون سن تشخیص بیماری بر مدت زمان بقاء بیماران با استفاده از آزمون مانتل-کاکس  Log – Rank (Mantel – Cox)بررسی‌گردید.

یافته‌ها: احتمال بقاء یک، سه و پنج سال به‌ترتیب 98 درصد، 88 درصد و 82 درصد (Standard Error/SE = 0.013, 0.036, 0.043) محاسبه‌‌شد. متغیر کمکی سن در زمان تشخیص بیماری بر بقاء بیماران تأثیر‌گذار بود و بیماران در سن چهل و بزرگ‌تر به‌طور معنی‌داری میزان بقاء بالاتری نسبت به بیماران با سنین کم‌تر از چهل داشتند (05/0 P<).

نتیجه‌گیری: یافته‌های تحلیل بقاء در مطالعه‌ی حاضر نشان‌دهنده‌ی میزان بقاء مشابه و یا بالاتر برای مبتلایان سرطان پستان استان آذربایجان‌شرقی در مقایسه با سایر نواحی ایران بود. میزان بقاء در بیماران چهل ساله و بزرگتر به‌طور معنی‌داری بیش‌تر از بیماران با سنین کم‌تر از چهل به دست آمد. هرچند برای وضوح بیش‌تر داده‌ها نیاز به مطالعه بر روی تعداد بیش‌تری از بیماران وجود‌ دارد.



صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | J Adv Med Biomed Res

Designed & Developed by : Yektaweb