جستجو در مقالات منتشر شده


2 نتیجه برای فرازی

دکتر معصومه صوفیان، فاطمه ذوالفقاری، دکتر حسین سرمدیان، دکتر آمیتیس رمضانی، دکتر علی اصفر فرازی،
دوره 20، شماره 82 - ( 5-1391 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: بروسلوز بیماری مشترک انسان و حیوان می‌باشد که می‌تواند بسیاری از اعضا و بافت‌ها را درگیر کند. اپیدیدیموارکیت بروسلایی یکی از عوارض موضعی بروسلوز می‌باشد هدف این مطالعه مقایسه‌ی ویژگی‌های اپیدمیولوژیک، بالینی و آزمایشگاهی اپیدیدیموارکیت بروسلایی و اپیدیدیموارکیت غیراختصاصی بود. روش بررسی: این مطالعه‌ی تحلیلی- مقطعی بر روی دو گروه از بیماران مبتلا به اپیدیدیموارکیت بروسلایی و اپیدیدیموارکیت غیراختصاصی در بیمارستان ولی‌عصر اراک طی سال‌های 1385 تا1390 انجام شد. 40 بیمار مبتلا به اپیدیدیموارکیت بروسلایی با 40 بیمار مبتلا به اپیدیدیموارکیت باکتریال (غیر بروسلایی) مقایسه شدند و نتایج با استفاده از روش Student T test و Mann-Whitney U test و آزمون Chi-Square مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: در این مطالعه از نظر سنی (82/0P=)، وجود تب (17/0P=)، سابقه‌ی دستکاری ارولوژیک (23/0P=)، افزایش ESR (28/0P=) و CRP (45/0P=) تفاوت معناداری بین دو گروه یافت نشد؛ ولی از نظر وجود تورم و درد مفاصل (02/0P=)، افزایش گلبول‌های سفید (05/.>P)، پیوری (002/0P=) علایم ادراری شامل شوزش و تکرر ادرار (004/0P=)، وجود تعریق (05/0>P) و محل سکونت (004/0P=) تفاوت معناداری بین دو گروه مشاهده گردید. نتیجه‌گیری: این مطالعه نشان داد که وجود اپیدیدیموارکیت بدون علایمی نظیر دیزوری، فرکونسی، لوکوسیتوز و پیوری احتمالا به نفع اپیدیدیموارکیت بروسلایی است و در مناطق اندمیک بروسلوز به نظر می‌رسد پزشکان بتوانند از این یافته‌ها در تشخیص و درمان سریع‌تر اپیدیدیموارکیت بروسلایی استفاده کنند.


دکتر علی اصغر فرازی، دکتر معصومه صوفیان، دکتر منیژه کهبازی، دکتر منصوره جباری اصل، امید شفاعت،
دوره 24، شماره 106 - ( 5-1395 )
چکیده

زمینه و هدف: سل عامل اصلی مرگ و میر در بسیاری از مناطق است و شناخت اثر آن بر کیفیت زندگی و سلامتی جهت مراقبت از بیمار اهمیت داشته و بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سل ضروری است. هدف پژوهش حاضر بکار گیری درمان کمکی ال-آرژینین برای بهبود و ارتقاء سلامت بیماران مبتلا به سل می‌باشد.

روش بررسی: در یک کارآزمایی بالینی دو سوکور 68 بیمار مسلول به‌صورت تصادفی به دو گروه مورد و شاهد تقسیم شدند. به گروه مورد در کنار درمان 6 ماهه‌ی استاندارد سل، ال- آرژینین (2 گرم در روز به‌مدت 30 روز[A1] ) داده شد و به گروه شاهد، همراه با درمان 6 ماهه‌ی استاندارد سل دارونما داده شد. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه‌ی اطلاعات دموگرافیک و پرسشنامه‌ی GHQ-28 بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و P-value کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد.

یافته‌ها: از مجموع 68 بیمار، نهایتا اطلاعات 63 بیمار مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. گروه‌های آزمون و کنترل از لحاظ متغیرهای دموگرافیک اختلاف معناداری با یکدیگر نداشتند. میانگین نمره‌ی کل در ابتدای درمان در گروه آزمون 2/9±3/28 و در گروه شاهد 7/8±8/27 بود
(825/0
P=) ولی بعد از مداخله تفاوت میانگین نمره‌ی کل در دو گروه معنی‌دار بود (006/0= P). همچنین از نظر علایم جسمانی
(001/0 =P)، اضطراب (023/0 P=) و افسردگی (026/0P=) اختلاف معنی‌داری بین دو گروه وجود داشت.

نتیجه گیری: این مطالعه نشان می‌دهد استفاده از مکمل ال-آرژینین در کنار درمان سل می تواند سبب ارتقای سلامت بیماران مسلول تحت درمان شده و کیفیت زندگی آن‌ها را بهبود بخشد.




صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | J Adv Med Biomed Res

Designed & Developed by : Yektaweb