جستجو در مقالات منتشر شده


2 نتیجه برای فردوسی

مهسا زمانیان، سعیده سلیمانی، زهرا پاز، فرشته فردوسیان، دکتر گلناز اسعدی طهرانی، دکتر فرحناز بینشیان، دکتر زهره شریفی،
دوره 25، شماره 108 - ( 1-1396 )
چکیده

زمینه و هدف: ژنتیک میزبان از عواملی است که تا حد زیادی بر روی چگونگی پاسخ‌دهی به درمان تاثیر گذار است. مطالعات اخیر وجود پلی‌مورفیسم تک نوکلئوییدی  rs 10853728در ناحیه‌ی پروموتر ژن IL-28B را به‌عنوان یک فاکتور موثر میزبان در درمان عفونت هپاتیت ویروسی  C(HCV) معرفی نموده است. هدف مطالعه‌ی حاضر، بررسی این پلی‌مورفیسم در بیماران ایرانی بود.

روش بررسی: این مطالعه‌ی مقطعی بر روی 53 نمونه خون بیمار مبتلا به هپاتیت ویروسی C (49بیمار حساس و 4 بیمار مقاوم به درمان) به همراه 30 فرد سالم انجام گردید. پس از استخراجDNA  ژنومی از بافی کوت از نمونه‌ها، فراوانی پلی‌مورفیسم تک نوکلئوییدی  rs 10853728 توسط روش PCR-ARMS تعیین و در نهایت محصولات PCR بر روی ژل آگارز دو درصد الکتروفورز شدند. برای آنالیز آماری داده‌ها از آزمون مجذور کای استفاده شد

یافته‌ها: 30 نمونه کنترل سالم در این ارزیابی شرکت کردند که با تست الایزا Anti-HCV منفی و فاقد هپاتیت ویروسی C بودند. از 53 بیمار مورد آزمایش، هیچ نمونه‌ای هموزیگوت CC ( (Wild Typeنبود. 2 نفر (8/3 درصد) هموزیگوت GG بودند که یکی از آنها حساس به درمان بود. 51 نفر باقی مانده هتروزیگوت CG بودند، که 48 نفر (2/96 درصد) آنان حساس به درمان با پگ اینترفرون و ریباورین و 3 نفر نیز مقاوم به درمان بودند.

نتیجه‌گیری: آنالیز آماری نشان داد ارتباط معنی‌داری بین وجود اللG با پاسخ پایدار ویروسی (Sustained virologic response ,SVR) در مقایسه با الل C وجود دارد. در نتیجه می‌توان پلی‌مورفیسم تک نوکلئوتیدی (rs10853728) ژن  IL- 28 Bرا به‌عنوان یک مارکر زیستی مهم در پیش‌بینی پاسخ به درمان مبتلا به  HCVمطرح نمود. با این حال، مطالعات با نمونه‌های بیشتر منجر به نتایج معتبرتر می شود.


فرزین فردوسی، دکتر امیر حسین تارمچی، دکتر عبدالرضا اسماعیل‌زاده،
دوره 25، شماره 112 - ( 5-1396 )
چکیده

چکیده

زمینه و هدف: امروزه دیابت نوع دو یکی از شایع‌ترین بیماری‌های غیر واگیر دنیا است. شواهد زیادی مبنی بر دخالت واکنش‌های التهابی در بروز این بیماری وجود دارند. اینترلوکین 10 به عنوان یکی از مهم‌ترین سایتوکین‌های ضد التهابی به شمار می‌رود. از این رو، مطالعه‌ی حاضر به منظور بررسی ارتباط بین پلی مورفیسم های A/C 592- و A/G 1082- ناحیه پروموتر ژن اینترلوکین 10 و استعداد ابتلا به دیابت نوع دو انجام شد.

روش بررسی: در این مطالعه، 75 بیمار مبتلا به دیابت نوع دو و 75 فرد سالم انتخاب شدند. سپس استخراج DNA و تعیین ژنوتیپ‌های افراد در موقعیت‌های A/C 592- و A/G 1082- پروموتر ژن اینترلوکین 10 به‌روش PCR-RFLP صورت گرفت و برای تجزیه و تحلیل آماری از آزمون X2 استفاده شد.

یافته‌ها: فراوانی ژنوتیپی CC و AC در موقعیت A/C 592- در گروه بیمار نسبت به گروه کنترل بیشتر بود (05/0>P).

نتیجه گیری: فراوانی بالاتر آلل C در موقعیت A/C 592- ژن اینترلوکین 10 می‌تواند به‌عنوان عامل مستعد کننده برای ابتلا به بیماری دیابت نوع دو مطرح شود.



صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | ZUMS Journal

Designed & Developed by : Yektaweb