جستجو در مقالات منتشر شده


4 نتیجه برای قطره

دکتر محبوبه سترکی، دکتر محمود رفیعیان، دکتر اسفندیار حیدریان، دکتر کیهان قطره، نجمه شاهین فرد، رویا انصاری، زهرا فروزنده،
دوره 20، شماره 79 - ( 3-1391 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: تغییرات کمیتی لیپیدهای پلاسما بعد از غذا نقش مهمی در پاتوژنز آترواسکلروز بازی می‌کند. وجود ترکیبات آنتی اکسیدانی در قره‌قات ما را برآن داشت تا تاثیرات احتمالی –حمایتی این گیاه را بر روی برخی ریسک فاکتورهای آترواسکلروز، به دنبال مصرف غذا، در خرگوش‌های هیپرکلسترولمیک بررسی نماییم. روش بررسی: در این تحقیق مداخله‌ای تعداد 24 خرگوش نرنیوزیلندی به‌طور تصادفی به 3 گروه 8 تایی به شرح زیر تقسیم شدند: گروه اول رژیم معمولی، گروه دوم رژیم پرکلسترول (1 درصد)، گروه سوم رژیم پر کلسترول و 2 درصد پودر قره قات دریافت کردند. فاکتورهای گلوکز، توتال کلسترول (TC)، تری‌گلیسرید (TG)، آپولیپو پروتئین B (ApoB)، ترانس آمینازهای کبدی (ALT ,AST)، لیپو پروتئین با دانسیته‌ی پایین (LDL-C) نیترات، نیتریت، فیبرینوژن و فاکتور VII قبل از آزمایش و سه ساعت پس از تیمار، اندازه‌گیری و در گروه‌های مختلف با استفاده از آزمون واریانس یک طرفه و پس آزمون دانت با یکدیگر مقایسه شدند. 05/0P< معنی‌دار تلقی شد. یافته‌ها: مصرف پودر قره‌قات کاهش معنی‌داری را در سطح LDL-C، توتال کلسترول، آنزیم‌های کبدی (ALT، AST)، ApoB و فیبرینوژن نسبت به گروه رژیم پرکلسترول نشان داد (05/0P<). مصرف قره‌قات تغییر معنی‌داری برروی میزان گلوکز، تری‌گلیسرید (TG)، فاکتور VII، نیتریت و نیترات ایجاد نکرد (05/0P>). نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان دهنده‌ی تأثیرمثبت مصرف حاد قره‌قات برروی برخی از ریسک فاکتورهای آترواسکلروز درهیپرلیپیدمی بعد از غذا می‌باشد.


دکتر کیهان قطره سامانی، دکتر عفت فرخی، ندا مهندس سامانی،
دوره 23، شماره 97 - ( 2-1394 )
چکیده

زمینه و هدف: بیان پروتئین‌های ماتریکس استخوان و فاکتورهای تنظیمی از جمله استئونکتین در دیواره‌ی رگ‌ها باعث تشکیل آتروم و پیشرفت آترواسکلروز می‌شود. مطالعات نشان داده‌اند که مصرف اسیدهای چرب ترانس سبب افزایش و بروز بیماری‌های قلبی عروقی می‌گردند. در این مطالعه تاثیر اسید الائیدیک بر بیان ژن استئونکتین یکی از فاکتورهای موثر بر کلسیفیه شدن عروق مورد بررسی قرار گرفت. روش بررسی: سلول‌های عضله صاف عروق با غلظت‌های 5،10 و20 میکرومولاراسید الائیدیک به‌مدت 48 ساعت در برابر گروه کنترل تیمار گردیدند. بعد از استخراج RNA و سنتز cDNA میزان بیان ژن استئونکتین با روشReal Time PCR مورد سنجش قرار گرفت. یافته‌ها: اسید الائیدیک در غلظت‌های 10و20میکرومولار میزان بیان ژن استئونکتین را در مقایسه با گروه کنترل به ترتیب 34/4 و 58/6 برابر افزایش داد. (05/0P<). غلظت 5 میکرومولار اسید الائیدیک تاثیر معنی‌داری بر بیان ژن استئونکتین نداشت. نتیجه‌گیری: اسید الائیدیک بیان ژن استئو نکتین را افزایش می‌دهد. لذا به نظر می‌رسد این اسید چرب ترانس با تاثیر بر روند کلسیفیه شدن عروق، در تشکیل آتروم و افزایش ریسک بیماری های قلبی موثر باشد.


دکتر محمدرضا جمشیدی، دکتر فرناز قطره سامانی، گودرز گلی فرهود، دکتر صمد قدرتی، دکتر بهناز فلک افلاکی،
دوره 24، شماره 105 - ( 4-1395 )
چکیده

زمینه و هدف: پنومونی ناشی از ونتیلاتور یک عفونت شایع در بخش مراقبت ویژه بوده و با افزایش عوارض و مرگ و میر همراه است. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر مراقبت دهانی به روشی مکانیکی (مسواک)، دارویی (کلرهگزیدین) و ترکیبی (مسواک و کلرهگزیدین) در پیشگیری از بروز پنومونی ناشی از ونتیلاتور در بیماران بدحال بستری در بخش مراقبت‌های ویژه پایه ریزی شد.

روش بررسی: بیماران بستری در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان آیت اله موسوی زنجان که در طی 24 ساعت تحت انتوباسیون قرار می‌گرفتند جهت شرکت در مطالعه انتخاب شدند. 180 بیمار به صورت تصادفی به سه گروه تقسیم شدند که شامل: 1. گروه اول (60 نفر) استفاده از محلول دهانی 12/0 درصد کلرهگزیدین؛ 2. گروه دوم (61 نفر) استفاده از مسواک؛ 3. گروه سوم (59 نفر) استفاده‌ی توام از محلول دهانی 12/0درصد کلرهگزیدین و مسواک. پنومونی وابسته به ونتیلاتور نیز با نمره دهی بالینی عفونت ریوی تعیین شد.

یافته‌ها: در بین سه گروه تفاوت قابل ملاحظه‌ای از نظر میزان بروز پنومونی وابسته به ونتیلاتور وجود نداشت. در روز سوم 4/29 و در روز هفتم
4/59 درصد بیماران پنومونی داشتند. میزان بروز پنومونی در روز سوم و روز هفتم بین سه گروه تفاوت معنی‌داری نداشت.

نتیجه‌گیری: روش‌های مکانیکی و دارویی یا ترکیبی مراقبت دهان و دندان بیماران بستری در بخش مراقبت ویژه، هیچ ارجحیتی بر یکدیگر در کاهش میزان بروز پنومونی ندارند.


اکرم یعقوبی، دکتر کیهان قطره سامانی، دکتر سیداسدالله امینی، مصطفی غلامی،
دوره 25، شماره 110 - ( 3-1396 )
چکیده

زمینه و هدف: چاقی به‌عنوان بزرگترین مشکل سلامتی در جهان به ویژه درکشورهای صنعتی در نظر گرفته می‌شود. در این مطالعه اثر آنتی اکسیدانی زیره‌ی سبز بر ترمیم آسیب اکسیداتیو ناشی از رژیم پر چرب بررسی و با متفورمین مقایسه شده است.

روش بررسی: هشتاد موش صحرایی نر به دو دسته و هر دسته به 4 گروه تقسیم شدند. گروه‌ها شامل کنترل،دریافت کننده‌ی رژیم پر چرب، دریافت کننده‌ی رژیم پرچرب به همراه متفورمین، دریافت کننده‌ی رژیم پرچرب به همراه عصاره‌ی زیره سبز بود. وزن مالون دیالدئید (MDA)، کاتالاز و ظرفیت تام آنتی اکسیدانی FRAP برای کلیه‌ی نمونه‌ها اندازه‌گیری شد.

یافته‌ها: در دسته‌ی اول وزن رت‌ها در گروه دوم (رژیم پرچرب) نسبت به گروه دریافت کننده‌ی رژیم معمولی افزایش داشت. همین طور وزن رت‌های دریافت کننده‌ی متفورمین عصاره‌ی زیره سبز نسبت به گروه دوم کاهش داشت. مالون دی آلدئید در رت‌های گروه دوم نسبت به گروه افزایش، اما FRAP و کاتالاز نسبت به گروه شاهد کاهش یافت. در دسته درمان MDA در گروه دوم نسبت به گروه شاهد افزایش و میزان FRAP و کاتالاز کاهش یافت (05/0P<). مقدار MDA و کاتالاز درگروه متفورمین نسبت به گروه دوم افزایش داشت (05/0P <). مقدار  FRAP و کاتالاز در رت‌های دریافت کننده‌ی عصاره‌ی زیره سبز نسبت به گروه دوم افزایش ولی MDA (05/0P<) کاهش یافت.

نتیجه‌گیری: نتایج ما نشان می‌دهد عصاره‌ی هیدروالکلی زیره‌ی سبز می‌تواند نقش پیشگیری کننده و درمانی بهتری در برابراسترس اکسیداتیو ناشی از رژیم غذایی پر چرب نسبت به متفورمین داشته باشد.



صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | ZUMS Journal

Designed & Developed by : Yektaweb