جستجو در مقالات منتشر شده


9 نتیجه برای مظفر

دكتر علی عطائیان ، حبیب اله پایکاری ، دكتر عباسعلی نوریان ، دكتر محمد اسماعیل نظرنیا ، سید حسین حسینی ، جلال شهیدی ، مظفر راثی ،
دوره 1، شماره 2 - ( 1-1372 )
چکیده


دكتر ابوالفضل افشار فرد ، دكتر امیر درخشانفر ، دكتر محمد مظفر ،
دوره 7، شماره 26 - ( دو فصلنامه 26-27 1378 )
چکیده


، مظفری نورامیر، طلایی سعید، امیرمقدمی حمیدرضا، طلایی سلماز، مهناز افشین جو، د كتر محمد رضا حمزه پور، غلامعلی تقی پور،
دوره 11، شماره 44 - ( مهر 1382 )
چکیده

خلاصه سابقه و هدف: دوره‌ی مراقبت پس از بی هوشی زمانی پر خطر برای کودکان بیمار است . کنترل غیر تهاجمی گازهای خون از انجام روش‌های تهاجمی جلوگیری کرده و ضمن کنترل مداوم، صرفه جویی در هزینه‌ها را نیز به دنبال دارد. این تحقیق به منظور مقایسه‌ی درصد اشباع اکسیژن خون شریانی حاصل از پالس اکسی متری و آزمایش گازهای‌ خون شریانی درکودکان 1 تا 36 ماهه‌ی تحت عمل جراحی قلب بستری در بخش مراقبت‌های ویژه‌ی کودکان بیمارستان قلب شهید رجایی در سال 1376 انجام گرفته است . مواد و روش‌ها: این تحقیق یک مطالعه‌ی تحلیلی است که بر روی 50 کودک انجام شد. روش انتخاب نمونه‌ها نمونه‌گیری مبتنی بر هدف بوده و پس از 4 ساعت از بدو ورود کودکان یک میلی‌لیتر خون شریانی برای آزمایش گازهای خون شریانی گرفته و هم زمان مشاهده‌ی پالس اکسی ـ متری بر روی آن‌ها انجام شد. اطلاعات دموگرافیک و مشخصات نمونه ها با اطلاعات حاصل از پرونده، آزمایشات و مشاهده‌ی علایم حیاتی بیمار بوده است. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از شاخص‌های میانگین، انحراف معیار، آزمون تی و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. یافته‌ها: از 50 کودک مورد بررسی، 57 درصد تحت عمل جراحی قلب بازو 43 درصد تحت عمل جراحی قلب بسته قرار گرفته بودند. 42درصد کودکان در سنین 12 تا 36 ماه و 6 درصد بین گروه سنی 1 تا 5 ماهه بودند. بین درصد اشباع اکسیژن شریانی حاصل از پالس اکسی متری با درصد اشباع اکسیژن در آزمایش خون شریانی همبستگی قوی وجود داشت ( 995% = r ). بحث و نتیجه گیری: نتایج نشان داد که می‌توان از پالس اکسی متری به عنوان یک وسیله‌ی غیر تهاجمی در مورد اطفال تحت جراحی قلب استفاده کرد. استفاده از فرمول به دست آمده در این تحقیق برای تبدیل درصد اشباع اکسیژن به دست آمده از پالس اکسی متری به درصد اشباع آن در اندازه گیری خون شریانی توصیه می‌شود. واژگان کلیدی: پالس اکسی متری، آزمایش خون شریانی، در صد اشباع اکسیژن خون شریانی
دکتر نور امیر مظفری، دکتر سعید طلایی، دکتر حمید رضا امیر مقدمی، سلماز طلایی،
دوره 14، شماره 55 - ( تير 1385 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: عفونت مزمن گوش میانی ‌یکی از متداول‌ترین بیماری‌های مزمن عفونی در تمام جهان می‌باشد. این مطالعه جهت تعیین ارگانیسم‌های مولد عفونت مزمن گوش میانی و بررسی الگوی مقاومت‌های دارویی باکتری‌های جدا شده در زنجان می‌باشد. روش بررسی: این مطالعه‌ی خوشه‌ای- مقطعی، بر روی 100 بیمار با عفونت مزمن گوش میانی در محدوده‌ی سنی 18 تا 45 سال انجام گرفت. از ترشحات گوش میانی بیماران در اتاق عمل نمونه‌گیری به عمل آمده و نمونه‌ها روی 4 محیط مختلف کشت داده شد. پس از انجام آزمون‌های تشخیصی و تعیین هویت باکتری‌ها، میزان حساسیت آن‌ها به آنتی بیوتیک‌های مختلف مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته‌ها: شایع‌ترین باکتری‌ها عبارت بودند از: سودوموناس آئروژینوزا(7/24 درصد)، استافیلوکوکوس اورئوس(6/17 درصد) وگونه‌های پروتئوس(2/15 درصد). نتایج حاصل از آزمایش آنتی‌بیوگرام باکتری‌های جدا شده به شرح زیر است: سودوموناس آئروژینوزا بیشترین مقاومت را به سفیکسیم و کوتریموکسازول (100 درصد) داشته، مقاومت استافیلوکوکوس اورئوس نسبت به کوتریموکسازول، آمپی‌سیلین و اگزاسیلین 90 درصد بوده و میزان مقاومت پروتئوس نسبت به کوتریموکسازول 70 درصد و سفیکسیم 50 درصد بود . نتیجه‌گیری: با توجه به دخالت باکتری های متعدد در عفونت‌های مزمن گوش میانی و هم چنین شیوع بالای مقاومت‌های آنتی بیوتیکی در آن‌ها، نتایج این تحقیق لزوم تعیین هویت میکروب‌های مولد عفونت مزمن گوش و انجام آزمون‌های آنتی‌بیوگرام را قبل از شروع هرگونه اقدام درمانی مطرح می‌نماید.


دکتر محمدرضا مهراسبی، دکتر نورامیر مظفر، دکتر مهدی رهنما، علی اسدی،
دوره 17، شماره 68 - ( 7-1388 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: سرب از طریق مواد زائد صنایع به منابع آب و خاک وارد شده، اثرات بسیار مضر بر سلامت انسان دارد. در این تحقیق قارچ‌های مقاوم به سرب جداسازی شده از فاضلاب کارخانه‌ی سرب و روی زنجان، تا حد جنس مورد شناسائی قرار گرفته‌اند. هدف از این مطالعه، تعیین ظرفیت جذب بیولوژیکی سرب در جرم بیولوژیکی زنده‌ی قارچ‌های مقاوم به سرب بوده است. روش بررسی: پس از نمونه‌برداری از پساب و خاک اطراف مسیل خروجی شرکت ملی سرب و روی ایران در زنجان، بر روی محیط کشت سابرو دکستروز آگار حاوی یون سرب عملیات کشت انجام شد. با انجام کشت‌های جداگانه از هر کدام از کلنی‌های تشکیل یافته در محیط کشت سابرو دکستروز آگار و پس از جداسازی و خالص‌سازی قارچ‌ها، با استفاده از مشخصات کلنی‌ها و بررسی مورفولوژیکی و رنگ‌آمیزی لاکتوفنل‌کاتن‌بلو، قارچ‌های ایزوله شده، شناسایی گردیدند. حداقل غلظت بازدارندگی سرب برای هر یک از ایزوله‌ها در محیط کشت سابرو دکستروز آگار حاوی غلظت‌های 100 تا 4500 میلی‌گرم بر لیتر سرب تعیین شد و در محیط‌های کشت جداگانه‌ی سابرو دکستروزبراث حاوی یون سرب با غلظت‌های 50 ،100،150 و 200 میلی‌گرم بر لیتر، ظرفیت جذب بیولوژیکی سرب اندازه‌گیری شد. یافته‌ها: در این تحقیق یک گونه‌ی رایزوپوس، یک گونه‌ی آسپرژیلوس و دو گونه‌ی پنیسیلیوم جداسازی شد. حداقل غلظت بازدارندگی گونه‌ی رایزوپوس 2500 میلی‌گرم بر لیتر و برای بقیه‌ی گونه‌ها 3000 میلی‌گرم بر لیتر بود. حداکثر جذب سرب توسط آسپرژیلوس به میزان 5/51 میلی‌گرم بر گرم جرم خشک قارچ و برای رایزوپوس و گونه‌های جداسازی شده‌ی پنی‌سیلیوم به ترتیب 2/19، 6/25 و 5/12 بود. نتیجه‌گیری: با توجه به حذف بالای 70 درصدی بدست آمده توسط آسپرژیلوس و گونه‌های پنی‌سیلیوم استفاده شده، این روش بیولوژیکی به عنوان یک روش تصفیه‌ی سرب پیشنهاد می‌شود.


مهدی جعفریان، دکتر پریسا فرنیا، محدثه مظفری، مجتبی احمدی، دکتر محمد‌رضا مسجدی، دکتر علی‌اکبر ولایتی،
دوره 19، شماره 75 - ( 2-1390 )
چکیده

چکیده مقدمه: در دهه‌های اخیر، اپیدمیولوژی اهمیت ویژه‌ای در مطالعات بهداشتی و کنترل بیماری‌ها پیدا کرده، به‌طوری‌که برنامه‌ها و سیاست‌های بهداشتی دهه‌های اخیر را تحت نفوذ خود قرار داده است. امروزه با بررسی تقارب الگوی‌های ژنتیکی سویه‌های بیماری‌زا می‌توان به وجود منابع عفونی مشترک در بین بیماران پی‌برد. هدف در این مطالعه مقایسه‌ی میزان تقارب الگوهای ژنتیکی جدا شده از بیماران مسلول سویه‌های مایکوباکتریوم توبرکلوزیس با استفاده از تکنیک MIRU-VNTR بود. روش بررسی: پس از جداسازی نمونه‌ها از محیط کشت لونشتاین جانسون و قرار دادن تست‌های افتراقی و حساسیت دارویی (به روش تناسبی)، استخراج DNA سویه‌ها به روش CTAB/Nacl صورت گرفت. الگوی ژنتیکی سویه‌ها بر اساس فرمت 12 لوکوسی تکنیک MIRU-VNTR محاسبه گردید. برای بررسی‌های اپیدمیولوژی از اطلاعات کلاسیک و مولکولار بیماران استفاده گردید. یافته‌ها: از 140 نمونه‌ی مورد مطالعه قرار گرفته، پس از قرار دادن تست‌های حساسیت دارویی 65 (4/64 درصد) مورد از نمونه‌ی سل مقاوم به دارو، 29 مورد (7/20 درصد) از نمونه‌ها سل غیر مقاوم به دارو و باقیمانده‌ی آن‌ها را سویه‌های حساس به دارو تشکیل ‌دادند. آنالیز الگوهای ژنتیکی سویه‌ها نیز نشان داد که خانواده‌های دهلی‌/ کس با 49 مورد (35 درصد)، اوگاندا I با 28 مورد (20 درصد)، نیو I با 16 مورد (4/11 درصد) بیشترین و خانواده‌های EAI با 1 مورد ( 7/0 درصد)، هارلم با 3 مورد (1/2 درصد) و H37Rv با 5 مورد (5/3 درصد) کمترین الگوی ژنتیکی خانواده‌ها را به خود اختصاص داده بودند. نتیجه‌گیری: مقایسه‌ی تقارب الگوهای ژنتیکی نشان داد بیشترین تعداد و تنوع الگوهای ژنتیکی در استان تهران مربوط به منطقه‌ی جنوبی (که از قسمت جنوب تهران تا منطقه‌ی میدان آزادی) و در سطح کشور نیز مربوط به شهرهای مرزی کشور که همجوار با کشورهای افغانستان، عراق، ترکمنستان و همچنین شهرهای با درصد بالای مهاجرپذیری مشاهده گردیده است که نشان از وجود منابع آلوده مشترک بین بیماران می‌باشد.


امیر اسدی فخر، دکتر ایرج صالحی، بهزاد ایمنی، حمیده مظفری،
دوره 20، شماره 82 - ( 5-1391 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: سیستمBispectral Index (BIS) ، یک سیستم مانیتورینگ نوروفیزیولوژیک است، که به‌طور پیوسته منحنی الکتروآنسفالوگرام بیمار را در طول مدت بیهوشی عمومی آنالیزکرده تا سطح هوشیاری و آگاهی بیمار مورد مطالعه قرارگیرد. هنگامی که شخص بیدار است، کورتکس مغزی بسیار فعال بوده، سیگنال EEG فرد نیز ظاهر می‌شود و زمانی که خواب است و یا تحت بیهوشی عمومی قرار می‌گیرد، الگوهای رفتاری سیگنال‌ها تغییر می‌یابد. این سیستم روشی برای تعیین عمق بیهوشی بیمار، تسریع در بیداری و ترخیص از ریکاوری است. هدف از این مطالعه ارزیابی تأثیر مانیتورینگ BIS روی کنترل عمق بیهوشی، کاهش زمان ریکاوری و تسریع در بیداری بیماران سالمند تحت بیهوشی عمومی بود. روش بررسی: در یک مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی 68 بیمار بالای 60 سال، کاندید عمل جراحی داخل شکمی در وضعیت فیزیکی یک تا سه طبق تقسیم بندی انجمن بیهوشی امریکا به‌طور تصادفی به دو گروه دریافت کننده‌ی بیهوشی همراه با پایش BIS و بدون پایش BIS تقسیم گردیدند. یافته‌ها: زمان بیدارشدن و ترخیص از ریکاوری گروه تحت پایش BIS سریع‌تر از گروه شاهد بوده، بین دو گروه دریافت کننده‌ی بیهوشی همراه با پایش BIS و گروه شاهد، اختلاف آماری معنی‌داری وجود داشته است (0001/0P<). نتیجه‌گیری: زمان ریکاوری و ترخیص از ریکاوری در گروه BIS سریع‌تر از گروه کنترل بوده، بین دو گروه، اختلاف آماری معنی‌داری وجود داشته است.


مریم اژدری، بی‌بی فاطمه حقیر السادات، دکتر حسن مظفری، دکتر محمد جلیلی منش،
دوره 22، شماره 95 - ( 6-1393 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: سوختگی یک بیماری نیست، بلکه یک حادثه است و اثرات اجتماعی، اقتصادی و روانی آن موضوع را چندین برابر بزرگتر می‌نماید. مطالعات بسیاری عوامل مختلفی را در سوختگی مورد بررسی قرار داده‌اند. در این مطالعه اثر گلوتامین بر روی آزمایشات بیوشیمیایی (آلبومین، کراتینین و اوره سرم) در موش‌هایی که دارای سوختگی درجه‌ی 2 سطحی بودند، مورد بررسی قرار گرفت. روش بررسی: این مطالعه به‌روش تجربی بر روی تعداد 30 سر موش نر که به دو گروه 15 تایی تقسیم شدند، صورت گرفت. موش ابتدا به طور عمومی بیهوش، موهای پشت حیوان تراشیده و با استفاده از پلیت °c80 به مدت 1 ثانیه سوختگی درجه‌ی 2 سطحی ایجاد گردید. در موش‌های گروه مورد، روزانه آب با پودر گلوتامین به‌صورت 1gr/kg/dayوزن بدن حل گردید ولی در گروه شاهد صرفا آب فاقد گلوتامین به حیوان داده شد. با تهیه‌ی چک لیست برای موش‌های مورد مطالعه اطلاعاتی در روزهای مختلف در آن ثبت گردید. یافته‌ها: از کل 30 سر موش در انتها 13 نمونه در گروه مورد و 14 نمونه در گروه شاهد مورد تحلیل آماری قرار گرفته شد و 3 نمونه در حین مطالعه از بین رفت. دریافت گلوتامین با آلبومین،کراتینین و اوره‌ی سرم در دو گروه مورد و شاهد رابطه‌ی معنادار نداشت. نتیجه گیری: این مطالعه هیچ‌گونه ارتباطی را بین دریافت گلوتامین خوراکی و آزمایشات بیوشیمیایی (آلبومین،کراتینین و اوره سرم) در سوختگی نشان نداد.


الهام قنبری، عاطفه انصاریان، فروغ یوسف‌زایی، مظفر خزاعی،
دوره 25، شماره 111 - ( 4-1396 )
چکیده

زمینه و هدف: دیابت شیرین یکی از شایع‌ترین اختلالات متابولیکی در سراسر دنیا می‌باشد. امروزه ترکیبات طبیعی متعددی در بهبودی بیماری دیابت شیرین استفاده می‌شود. ژل رویال دارای فعالیت آنتی‌اکسیدانی و ضد دیابتی است. این مطالعه جهت بررسی اثر ژل رویال بر تغییرات بافت کبد، فعالیت آنتی‌اکسیدانی و پراکسیداسیون لیپیدی در موش صحرایی دیابتی انجام شد.

روش بررسی: در این مطالعه‌ی تجربی، 32 سر موش نر بالغ نژاد ویستار (190 تا200 گرم) به‌طور تصادفی به 4 گروه 8 تایی: کنترل، ژل رویال، دیابتی و دیابتی تحت تیمار با ژل رویال تقسیم شدند. دیابت با تزریق داخل صفاقی 50 میلی‌گرم بر کیلوگرم استرپتوزتوسین القا شد. ژل رویال با دوز 100 میلی‌گرم بر کیلوگرم به مدت 42 روز گاواژ شد. در پایان دوره‌ی آزمایش، سطوح سرمی مالون‌دی‌آلدئید، ظرفیت تام آنتی‌اکسیدانی (TCA/Total Capacity Antioxidant)، فعالیت سوپراکسید دیسموتاز و گلوتاتیون ردوکتاز به روش اسپکتروفتومتری اندازه گیری شد و کبد حیوانات نیز جدا و از نظر هیستوپاتولوژی بررسی شد.

نتایج: مصرف ژل رویال باعث کاهش معنی‌دار در سطوح سرمی مالوندی‌آلدئید (007/0=P) و افزایش معنی‌دار در ظرفیت تام آنتی‌اکسیدان (001/0=P) و فعالیت آنزیم سوپراکسید دیسموتاز (019/0=P) شد. فعالیت آنزیم گلوتاتیون ردوکتاز در گروه دیابتی تحت درمان با ژل رویال نیز نسبت به گروه دیابتی افزایش (003/0=P) یافت. تجویز ژل رویال سبب بهبود تغییرات هیستوپاتولوژی کبدی شد.

نتیجه‌گیری: ژل رویال موجب افزایش ظرفیت آنتی اکسیدانی سرم در موش‌های صحرایی دیابتی شده و از تغییرات هیستوپاتولوژی ناشی از دیابت در کبد جلوگیری می‌کند.



صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | J Adv Med Biomed Res

Designed & Developed by : Yektaweb