جستجو در مقالات منتشر شده


3 نتیجه برای معزی

دکتر بهناز فلک الافلاکی، دکتر فرانک شریفی، دکتر زهره ترابی، دکتر فرزانه معزی،
دوره 15، شماره 58 - ( بهار 1386 )
چکیده

چکیده ز‌‌مینه‌ و هدف: شب ادراری به دفع غیرارادی ادرار در هنگام خواب، بعد از سنی که به‌طور طبیعی کودک باید کنترل ادراری شبانه‌ی خود را به ‌دست گیرد، اطلاق ‌‌می‌‌شود و از مشکلات شایع و ناتوان‌کننده در کودکان است. درمان آن شامل درمان‌های دارویی و غیردارویی ‌‌می‌‌باشد. ایمی‌ پیرا‌‌مین، آنتی‌کولینرژیک‌ها و دسموپرسین(DDAVP ) از داروهای مطرح در داروهای درمان هستند. دسموپرسین آنالوگ سنتتیک وازوپرسین بوده و عملکرد آن کاهش تولید ادرار است. از آن‌جا که ‌‌میزان اثر درمانی و عوارض ناشی از درمان شب ادراری با دسموپرسین در مطالعات مختلف متفاوت گزارش شده است، این مطالعه به منظور بررسی اثر دسموپرسین بر شب ادراری کودکان در زنجان طراحی شد. روش‌بررسی: در این مطالعه‌ی نیمه تجربی، 126 کودک 5 تا 14 ساله دچار شب ادراری اولیه که طی سال‌های 81 تا 85 به‌ طور سریال به درمانگاه نفرولوژی اطفال مراجعه کردند، وارد مطالعه شدند. پس از کسب رضایت آگاهانه، پرسشنامه‌ای در مورد اطلاعات فردی و معاینات فیزیکی تکمیل شد. آزمایشات کشت و کامل ادرار، کراتینین و الکترولیت‌های سرم انجام و پس از رد علل ثانویه شب ادراری، بر حسب سن و وزن کودک 10 تا 20 ‌‌میکروگرم از اسپری دسموپرسین داخل بینی تجویز شد. ‌‌میزان اثر و عوارض دارو ماهانه و به مدت شش ماه پیگیری شد. یافته‌ها: از 126 کودک، 56 کودک (4/44 درصد) بهبودی کامل و 48 نفر (1/38 درصد) بهبودی نسبی در شب ادراری داشتند. در مجموع بهبودی کلی 5/82 درصد بود. 22 نفر (5/17 درصد) عدم بهبودی داشتند. تفاوت معنی‌داری بین سن، جنس و وجود استرس در زندگی با ‌‌میزان اثر دارو بر شب ادراری کودکان یافت نشد. کودکانی با سابقه‌ی فا‌‌میلی مثبت شب ادراری بهتر به دارو پاسخ دادند. در کل بیماران عارضه‌ای مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: دسموپرسین داروی مؤثر جهت درمان شب ادراری کودکان ‌‌می‌‌باشد. دارو در کودکان دچار شب ادراری اولیه که سابقه‌ی خانوادگی مثبت دارند، مؤثرتر است.


دکتر سیده زهره ترابی، دکتر بهناز فلک‌الافلاکی، دکتر فرزانه معزی،
دوره 15، شماره 61 - ( زمستان 1386 )
چکیده

  چکیده

  زمینه و هدف: تجویز بی‌رویه‌ی آنتی‌بیوتیک‌ها موجب افزایش مقاومت به آن‌ها در درمان انواع عفونت‌های ادراری شده است. به این دلیل، انجام پژوهش‌هایی پیرامون بررسی حساسیت میکروارگانیسم‌های شایع ایجاد‌کننده‌ی عفونت ادراری نسبت به انواع آنتی‌بیوتیک‌ها ضروری به نظر می‌رسد تا بتوان طبق نتایج مطالعات منطقه‌ای آنتی‌بیوتیک مورد‌ نیاز را تجویز نمود.

  روش بررسی: در این مطالعه‌ی توصیفی- مقطعی طی سال 1385 برای بیمارانی با علایم بالینی عفونت ادراری بستری در بخش‌های اطفال، نوزادان، زنان و اعصاب بیمارستان ولی‌عصر(عج) کشت ادرار به روش نمونه‌گیری از کاتتر, کیسه‌ی ادراری یا میداستریم انجام شد و نتایج کشت ادرار و آنتی‌بیوگرام آن‌ها پیگیری شد. در مجموع 118 کشت مثبت ادراری با آنتی‌بیوگرام آن‌ها مورد بررسی قرارگرفت.

  یافته‌ها: شایع‌ترین میکروارگانیسم یافت شده در کشت ادرار نوزادان، کلبسیلا (5/44 درصد) و سپس اشرشیاکولی (5/33 درصد) بود. شایع‌ترین میکروب در بخش‌های اطفال، اعصاب و زنان اشرشیاکولی بوده و به ترتیب فراوانی 41, 73 و 46 درصد داشتند. مقاومت به آمپی‌سیلین
(6/82 درصد) و سفیکسیم (6/73 درصد) در تمام بخش‌ها و میکروب‌ها گزارش شد. در تمام بخش‌ها سیپروفلوکسازین مؤثرترین دارو برای میکروب‌ اشرشیاکولی و کلبسیلا با کم‌ترین میزان مقاومت (1/24درصد) بود. سپس نیتروفورانتوئین، سفتریاکسون و آمیکایسین به ترتیب با مقاومت 4/41، 8/44 و 9/51 درصد در رده‌های بعدی بودند. مؤثرترین دارو برای استافیلوکوک کواگولاز منفی ( وانکومایسین با مقاومت 1/37 درصد)، و سپس سفاتازیدیم و سیپروفلوکسازین (به ترتیب با مقاومت 1/40 و 5/48 درصد) شناخته شدند.

  نتیجه‌گیری: در این مطالعه مقاومت بالایی نسبت به آمپی‌سیلین, جنتامایسین, سفیکسیم و کوتریموکسازول مشاهده شد. مقاومت به سایر آنتی‌بیوتیک‌‌ها نیز نسبتا بالا بود. بنابراین پیشنهاد می‌شود مطالعه‌ی فوق به صورت دوره‌ای انجام شود تا امکان ارزیابی بهتر در سال‌های مختلف فراهم شود.

  


رمضان فلاح، دکتر انوشیروان کاظم نژاد، دکتر علیرضا شغلی، دکتر فرید زایری، دکتر فرزانه معزی،
دوره 24، شماره 106 - ( 5-1395 )
چکیده

زمینه و هدف: وزن کودک از شاخص‌های مناسب جهت شناسایی وضعیت تغذیه‌ای، خصوصا قبل از 24 ماهگی می‌باشد. وزن کودکان در سنین بالاتر با مدت زمان تغذیه با شیرمادر ارتباط دارد و می‌تواند چاقی در دوران کودکی و بزرگسالی را پیش‌بینی کند. با توجه به اهمیت شیرمادر و نقش آن در سلامت آینده‌ی کودکان، پژوهش حاضر به‌منظور بررسی ارتباط تغذیه‌ی انحصاری با شیرمادر و طول مدت شیردهی با وزن کودکان
24 ماهه در استان زنجان انجام شد.

روش بررسی: داده‌های این مطالعه‌ی مقطعی برگرفته از پرونده‌ی کودکان 24 ماهه تحت پوشش مراکز خدمات بهداشتی و درمانی شهری و روستای استان زنجان در سال‌های 89 تا 90 بود. این پرونده‌ها به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از روش رگرسیون ترتیبی با مدل شانس متناسب، آزمون کای دو و به کمک نرم‌افزار Stata.12 مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفت.

یافته‌ها: از 8456 کودک 24 ماهه شرکت کننده در این مطالعه 4146 نفر (49 درصد) دختر بودند. میانگین و انحراف معیار سن مادران 4/5±1/27 سال و میانگین طول مدت تغذیه انحصاری 4/1±7/4 ماه و طول مدت شیردهی مادر 8/5± 3/20 ماه بود.همچنین میانگین و خطای معیار وزن کودکان 2/13±11939 گرم بود. تغذیه‌ی انحصاری با شیر مادر و طول مدت شیردهی با وزن کودکان ارتباط معکوس داشت (1 00/0P<).

نتیجه‌گیری: در این مطالعه تغذیه با شیرمادر اثر محافظتی بر روی چاقی کودکان در سن 24 ماهگی دارد. لذا ترویج وتشویق تغذیه‌ی انحصاری و تداوم تغذیه با شیر مادر تا 24 ماهگی توصیه می‌گردد.



صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | J Adv Med Biomed Res

Designed & Developed by : Yektaweb