جستجو در مقالات منتشر شده


14 نتیجه برای ملتی

دكتر علی اوسط ملتی ، یوجل ، آلتینیورس، گیندیز ،
دوره 1، شماره 2 - ( 1-1372 )
چکیده


ملتی ، اینجی اوزر،
دوره 2، شماره 5 - ( دو فصلنامه 5-6 1373 )
چکیده


دكتر علی اوسط ملتی ، دكتر فرانک شریفی ، دكتر حمید رضا امیر مقدمی ،
دوره 6، شماره 22 - ( 1-1377 )
چکیده


دكتر علی اوسط ملتی ، دكتر نورالدین موسایی نسب، دكتر محمد کردگاری،
دوره 8، شماره 32 - ( 7-1379 )
چکیده


دكتر علی اوسط ملتی ، دكتر نورالدین موسوی نسب،
دوره 9، شماره 35 - ( 4-1380 )
چکیده


دكتر علی اوسط ملتی ، دكتر نورالدین موسوی نسب ،
دوره 9، شماره 36 - ( 7-1380 )
چکیده


د كتر علی اوسط ملتی ، د كتر الفتریاس دیامندیس ،
دوره 11، شماره 43 - ( تير 1382 )
چکیده

سابقه و هدف: کالیکرین انسانی13 (hK13) آنزیمی است که توسط ژنhK13 از خانواده کالیکرین کد می شود. مطالعات متعددی وجود hK13 را در مایع منی، مایع آسیتی بیماران با سرطان تخمدان و شیر مادران گزارش کرده اند. در این مطالعه فعالیت آنزیمی و ویژگی سوبسترایی h‏K13 مورد بررسی قرار گرفت.مواد و روش ها: دی ان آی نوترکیب ویژه آنزیم hK13 در داخل سیستم ژنوم Pichia Pastoris قرار داده و تکثیر شد. سپس از محلول رویی پس از سانتریفوژ با استفاده از کروماتوگرافی مایع با قدرت سریع آنزیم فوق جدا شده و با استفاده از اولترا فیلتراسیون تغلیظ شد. با استفاده از دستگاه اسپکتروفلورومتر ویکتور سرعت اولیه کاتالیزوری آنزیم تعیین شده و برای تعیین ضریب ثابت میکائیلیس و منتون از نرم افزار کینتیک آنزیمی مدل 1/1 متصل به برنامه گرافی سیگما استفاده شد.یافته ها: دو تری پپتید والینیل ـ پرولینیل ـ آرژینین و فنیل آلانینیل ـ سرینیل ـ آرژینین متصل به 7ـ آمینو 4 ـ متیل کومارین (AMC)بسیار سریع تر از سایر سوبستراها توسطhK13 هیدرولیز شدند و میزان ضریب ثابت میکائیلیس و منتون بر ضریب ثابت کاتالیتیکی محاسبه شده برای آن ها، نسبت به سایر سوبستراها بسیار بالاتر بود. آنزیم مذکور به سختی قادر به هیدرولیز پیوندهای پپتیدی از طرف عامل کربوکسیل لیزین بود. میزان ضریب ثابت کاتالیتیکی بر ضریب ثابت میکائیلیس و منتون برای هیدرولیز سوبسترای والینیل ـ پرولینیل ـ آرژینین توسط تریپسین 5/1 برابر هیدرولیز این سوبسترا توسط آنزیم hK13 بود.نتیجه گیری و توصیه ها: تری پپتید والینیل ـ پرولینیل ـ آرژنین متصل به 7 ـ آمینو 4 ـ متیل کومارین بهترین نوع سوبسترا (در بین 6 نوع تری پپتید مختلف) برای این آنزیم است. بنابراین شاید بتوان از افزایش اندک میزانhK13 به عنوان یک شاخص تومور برای کمک به تشخیص بیماری های سرطان (به ویژه سرطان پستان و تخمدان) استفاده نمود. استفاده از تکنیک های پیشرفته آزمایشگاهی جهت ساختن سوبستراهای ویژه hK13 و مرتفع نمودن مهار فعالیت آنزیم در جریان خون توصیه می شود.
دکتر محمد حسین اسماعیلی، دکتر مهین گنج خانی، دکتر علی اوسط ملتی، شهرام رستاک،
دوره 15، شماره 59 - ( تابستان 1386 )
چکیده

چکیده زمینه‌ و هدف: لکوس‌سرولئوس مغز نقش مهمی در بروز رفتارها و علایم ترک اعتیاد ایفا می‌نماید. این مطالعه به منظور تعیین اثرات غیرفعال‌سازی موقتی لکوس‌سرولئوس بر میزان خودتزریقی مورفین و علایم ترک اعتیاد به مورفین در موش انجام شد. روش‌بررسی: 24 موش صحرایی نر (250 تا 300 گرم) به کمک جراحی استرئوتاکسی به صورت دو‌طرفه دو کانال راهنما در داخل لکوس‌سرولئوس و یک کاتتر داخل ورید وداج راست آن‌ها قرار داده شد. حیوانات در 2 گروه کنترل (سالین) و مورفین مورد ارزیابی قرارگرفتند. گروه مورفین به سه زیر‌گروه شاهد، جراحی و لکوس‌سرولئوس غیرفعال - 5 دقیقه قبل از آزمون به کمک لیدوکائین 2 درصد لکوس‌سرولئوس آن‌ها غیرفعال می‌شد- تقسیم شدند. به حیوانات هر روز به مدت دو ساعت تا ده روز اجازه داده می‌شد، با فشار دادن به پدال فعال به خود مورفین یا سالین تزریق کنند. تعداد پدال‌های فشار داده شده ثبت و ارزیابی شد. در پایان‌ نالوکسان‌ به‌ تمام گروه‌ها‌ تزریق‌ و علایم‌ ترک‌ اعتیاد برای‌ مدت‌ 30 دقیقه‌ مطالعه‌ ‌شد. یافته‌ها: غیرفعال‌کردن موقتی هسته‌ی لکوس‌سرولئوس از وابستگی و تحمل به مورفین و بروز بسیاری از علایم سندرم ترک اعتیاد مورفین جلوگیری کرد. نتیجه‌گیری: غیرفعال‌کردن موقتی هسته‌ی لکوس‌سرولئوس از وابستگی و تحمل به مورفین و از بروز بسیاری از علایم سندرم ترک اعتیاد به مورفین جلوگیری می‌کند.


دکتر حبیب ناظم، دکتر فرانک شریفی، دکتر سید‌علی‌نقی کاظمی، دکتر سیدنورالدین موسوی نسب، نصرالله غرقی، ثریا بوئینی، دکتر علی‌اوسط ملتی،
دوره 19، شماره 75 - ( 2-1390 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: رزیستین، آدیپوکین جدیدی است که احتمالا در مقاومت به انسولین نقش ایفا می‌کند. در این مطالعه بر آن شدیم تا ارتباط این هورمون‌های متابولیکی را با هم و با اندکس‌های رشدی نوزادان بررسی کنیم. روش بررسی: در این مطالعه 80 نوزاد و مادر آن‌ها وارد مطالعه شدند. اندکس‌های رشدی، درصد چربی، اندکس مقاومت انسولین (HOMA-IR) نوزادان، وزن پلاسنتا و شاخص توده‌ی بدنی (BMI) مادران تعیین شد. رزیستین و لپتین و انسولین با روش الایزا اندازه‌گیری شد. یافته‌ها: در این مطالعه سطح رزیستین خون بند ناف (53 /1±77/10 نانوگرم بر میلی‌لیتر) بالاتر از آن در خون مادران (71/5±91/7 نانوگرم بر میلی‌لیتر) بود. ارتباطی بین رزیستین سرم مادر با رزیستین، لپتین و انسولین خون بند ناف نوزادان و اندکس‌های رشدی نوزادان مشاهده نشد. همچنین بین رزیستین خون بند ناف با اندکس‌های رشدی نوزادان و میزان انسولین و درصد چربی خون بند ناف ارتباط وجود نداشت. اما بین رزیستین بند ناف با میزان لپتین بند ناف ارتباط معنی‌دار بود (048/0, P=222/0r=). همچنین لپتین خون بند ناف ارتباط معنی‌داری با BMI (047/0, P=223/0r=)، پاندورال اندکس (058/0, P=212/0r=)، اندکس مقاومت انسولین (052/0, P=426/0r=) و درصد چربی (014/0, P=247/0r=) خون بند ناف نوزادان داشت. نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های این تحقیق، رزیستین خون بند ناف نه بطور مستقیم بلکه ممکن است از طریق لپتین در مکانیسم‌های رشدی و مقاومت انسولین نوزادان نقش داشته باشد، که برای پی بردن به این موضوع به مطالعات و بررسی‌های بیشتر نیاز است.


دکتر محمدحسین اسماعیلی، دکتر مهین گنج‌خانی، دکتر علی‌اوسط ملتی، دکتر هاشم حق‌دوست یزدی، دکتر محمد‌ صوفی آبادی،
دوره 19، شماره 75 - ( 2-1390 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: اپیوییدها اثرات پیچیده‌ای بر فعالیت تشنجی دارند. آن‌ها بسته به شرایط آزمایش دارای اثرات ضدتشنج و تشنج‌زا می‌باشند. هدف از مطالعه‌ی ما بررسی اثرات دوز‌های مختلف مرفین و نالوکسان بر فعالیت تشنجی خود بخودی در برش‌های هیپوکامپ مغز موش بود. روش‌ بررسی: فعالیت تشنجی خودبخودی در برش‌های مغز موش به‌وسیله‌ی پرفیوژن مداوم مایع مغزی نخاعی مصنوعی با منیزیم کم، القا گردید. ثبت خارج سلولی از لایه سلول‌های هرمی ناحیه‌ی CA1 هیپوکامپ به‌عمل آمد. تا اثرات دارو‌ها بر دامنه، مدت زمان و شمار حوادث ایکتال و همچنین شمار اسپایک‌ها‌ی بین ایکتال بررسی گردد. یافته‌ها: کاربرد مرفین اثری دوگانه بر حوادث شبه تشنجی خودبخودی داشت. مرفین در غلظت کم (10میکرومول) فعالیت تشنجی را کاهش داد و در غلظت‌های بالاتر (30 و100 میکرومول) این فعالیت تشنجی را به صورت وابسته به دوز افزایش داد. نالوکسان به‌عنوان آنتاگونیست غیرانتخابی اپیوییدها عمل تشنج‌زای مرفین را مهار کرد. نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که اثرات مرفین بر تشنج، وابسته به دوز می‌باشد. به‌طوری که دوز پایین مرفین اثر ضد تشنج و دوز بالای آن تشنج‌زا می‌باشد.


فاطمه مجیدی، دکتر حسین چیتی، دکتر علی رمضانی، دکتر مجتبی فتحی، رضا سلمانی، دکتر علی اوسط ملتی،
دوره 23، شماره 96 - ( 1-1394 )
چکیده

زمینه و هدف: ارتباط بین منطقه 6q که ژن گیرنده‌ی فاکتور رشد 2 شبه انسولین (IGF2R) در آن واقع شده با مقاومت به انسولین ثابت شده است. هدف از انجام این مطالعه بررسی ارتباط پلی‌مورفیسم (C>A) ناحیه 3′UT ژن IGF2R با دیابت نوع 2 و شاخص‌های مقاومت به انسولین در جمعیتی از شهر زنجان می‌باشد. روش بررسی: در مجموع 350 نفر از بیماران دیابتی نوع 2 و غیردیابتی وارد مطالعه شدند. کلیه‌ی اطلاعات دموگرافیک آن‌ها در یک لیستی ثبت شد. تعیین ژنوتیپ پلی‌مورفیسم مورد مطالعه با روش PCR-RFLP انجام گردید ارتباط بین ژنوتیپ‌ها و متغیر‌های تعیین شده شامل شاخص توده بدنی (BMI)، قند خون ناشتا (FBS)، پروفایل لیپیدی و فاکتور رشد 2 شبه انسولین (IGF2)، با استفاده از ANOVA و تعقیبی Post Hoc (توکی) بررسی شد. نتایج: درصد فراوانی ژنوتیپ‌ها عبارت بود از CC(85/6 درصد)، AA(45/33 درصد) و CA(75/59 درصد)، که فراوانی ژنوتیپCA در میان افراد مبتلا به دیابت نوع 2 به‌طور معنی‌داری بیشتر از افراد سالم بود (6/80 درصد). میانگین FBS سرم در افراد با ژنوتیپ CA به‌طور معنی‌داری بیشتر از میانگین FBS سرم افراد با ژنوتیپ CC و AA (001/0=p) و میانگین IGF2 سرم در افراد با ژنوتیپCC و CA به‌طور معنی‌داری بیشتر از میانگین IGF2 سرم افراد با ژنوتیپAA بود (001/0=p). نتیجه گیری: پلی‌مورفیسم (C>A) ناحیه 3′UT ژن IGF2R با برخی از شاخص‌های مقاومت به انسولین به‌ویژه FBS و در نتیجه دیابت نوع 2 ارتباط دارد. همچنین ممکن است آلل A اثر محافظتی در برابر ابتلای دیابت نوع 2 داشته باشد.


مهدی بهمنی، دکتر سپیده سخنور، دکتر سعیده مظلوم‌زاده، اکرم ملکی، دکتر علی ملتی،
دوره 23، شماره 97 - ( 2-1394 )
چکیده

زمینه و هدف: چاقی یکی از ریسک‏ فاکتورهای مهم بیماری قلبی-عروقی محسوب می‏شود. بافت چربی احشایی نقش مهمی در بروز مشکلات حاصل از چاقی دارد. هرچند استفاده از اندازه‏گیری دورکمر یک اندکس مفید برای ارزیابی چاقی و مشکلات حاصل از آن است اما افزایش دورکمر همیشه با تجمع بافت چربی احشایی همراه نیست. فنوتیپ هیپرتری گلیسریدمی با دور کمر بالا (HTGW) یک مارکر مفید برای تجمع بافت چربی احشایی است. هدف از این مطالعه مقایسه‏ی سطح سرمی sdLDL-c و قطر ذرات LDL-c به عنوان ریسک فاکتورهای بیماری‏های قلبی-عروقی در زنان دارای فنوتیپ HTGW و گروه فاقد آن است. روش بررسی: بدین منظور 90 زن بین 40 تا 60 سال که داوطلب شرکت در مطالعه بودند، بر اساس چهار تعریف رایج فنوتیپ HTGW به گروه‏های دارای این فنوتیپ و فاقد آن تقسیم شدند. برای اندازه‏گیری سطح سرمی sdLDL-c از تکنیک رسوب‏دهی استفاده گردید. قطر ذرات LDL-c نیز توسط تکنیک گرادیانت الکتروفورز اندازه‏گیری شد. یافته‏ها: در هر چهار تعریف مورد استفاده برای فنوتیپ HTGW، قطر ذرات LDL-c درگروه‏های دارای این فنوتیپ به طور معناداری کوچک‏تر بود، اما سطح سرمی sdLDL-c ، تنها در دو تعریف HTGW-L و HTGW-H تفاوت معنادار نشان داد (به‌ترتیب P<0/008 وP<0/025). نتیجه‏گیری: با توجه به تفاوت معنادار بودن قطر ذرات LDL-c و غلظت sdLDL-c در گروه‏بندی براساس تعاریف HTGW-L و HTGW-Hو هچنین نقش ذرات sdLDL-c در ایجاد بیماری‏های قلبی- عروقی، تعاریف مذکور می‏توانند به عنوان یک ابزار غربالگری مفید و مناسب برای شناسایی افراد در معرض ابتلا به بیماری‏های قلبی- عروقی در مطالعه‏ی ما محسوب شوند.


معصومه حسینی، دکتر علی ملتی، دکتر سید سعید موسوی، دکنر محمد حسین مقیمی، دکتر علی رمضانی،
دوره 25، شماره 109 - ( 2-1396 )
چکیده

زمینه و هدف: گزارشات متعدد حاکی از تاثیر چاقی بر افزایش شیوع سرطان پستان در جوامع مختلف است. روش‌های آزمایشگاهی مختلفی برای پی بردن به مکانیسم‌های مولکولی و مارکرهای بیوشیمیایی دخیل در بروز سرطان پستان که اغلب ناشناخته هستند به کار برده شده است. در مطالعه‌ی حاضر، به بررسی ارتباط پروفایل پروتئینی بافت توموری پستان در زنان و شاخص توده‌ی بدنی (BMI) پرداخته شده است.

روش بررسی: در این مطالعه‌ی توصیفی- تحقیقی، بیوپسی بافت توموری از 10 زن مبتلا به سرطان پستان داکتال مهاجم برداشته شد.
بیماران در دو گروه
BMI بالا (میانگین 41/33) و پایین (میانگین 04/26) قرار گرفتند. آنالیز پروتئین‌های هموژنه بیوپسی تومور پستان با
فن آوری پروتئومیکس انجام شد. در این روش تفکیک پروتئین‌ها با استفاده از تکنیک الکتروفورز دو بعدی، آنالیز داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار
Image master 2D platinium6.0، و آزمون t با سطح اطمینان 95 درصد و شناسایی هویت پروتئین‌های موردنظر با اسپتکروفتومتری جرمی MALDI-TOF MS/MS انجام گرفت.

یافته‌ها: از بین لکه‌های پروتئینی، بیان گلیسرآلدهید 3- فسفات دهیدروژناز در بافت توموری گروه BMI بالا نسبت به گروه BMI پایین افزایش معنی‌داری داشت (01/0P<). در مقابل، بیان سیتوکراتین 19 در بافت توموری گروه BMI بالا در مقایسه با گروه دیگر کاهش معنی‌داری نشان داد (01/0P<). پروتئین Apo A-1 فقط در بافت توموری گروه BMI پایین و HSP27 فقط در دربافت توموری گروه BMI بالا بیان شده بودند.

نتیجه گیری: افزایش گلیسرآلدئید-3- فسفات دهیدروژناز در فعال کردن مسیر سیگنالینگ PI3K/AKT دخیل بوده که همراه با سایر مولکول‌های پروتئینی شناسایی شده در بیوپسی پستان سرطانی زنان با BMI بالا در روند مکانیسم‌های مولکولی گسترش سرطان پستان دخیل هستند که انجام مطالعات بیشتر ضرورت دارد.



صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله پیشرفت‌های تحقیقات پزشکی و زیست پزشکی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | J Adv Med Biomed Res

Designed & Developed by : Yektaweb