جستجو در مقالات منتشر شده


9 نتیجه برای هدایتی

دكتر ربابه شیخ الاسلام، مهدی هدایتی ، پروین میر میران ، گیتی عباسی ، دكتر نرگس سربازی ، دكتر فریدون عزیزی،
دوره 9، شماره 35 - ( 4-1380 )
چکیده


ناهید سالارکیا، مهدی هدایتی ، دكتر فریدون عزیزی ،
دوره 10، شماره 39 - ( 4-1381 )
چکیده


د کتر محمد جواد احسانی اردکانی، د کتر علی جعفری مهر، د کتر مهدی هدایتی، د کتر محمد رضا زالی،
دوره 10، شماره 41 - ( 10-1381 )
چکیده

خلاصه سابقه هدف: هپاتیت A یک بیماری ویروسی است که اغلب از راه دستگاه گوارش انتقال می یابد. این بیماری شیوع نسبتاً بالایی در کشورهای در حال توسعه دارد، به طوری که بیشتر افراد در سنین کودکی به آن مبتلا می‌شوند. از آنجا که مطالعات اپیدمیولوژیک در این زمینه در کشور ما ناچیز است، این مطالعه برای بررسی فراوانی هپاتیت A در کودکان مراجعه‌کننده به بیمارستان های شهر تهران در سال 1381 انجام شد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه توصیفی 1018 کودک 6 ماه تا 15 سال مراجعه کننده به چهار بیمارستان اصلی کودکان شهر تهران مورد بررسی قرار گرفتند. این افراد به سه گروه تقسیم شدند : گروه اول (6 ماه تا 9/4 سال؛ تعداد : 469 نفر)، گروه دوم ( 5تا9/9 سال، تعداد : 290 نفر) و گروه سوم (10 تا15 سال، تعداد : 259 نفر). سرم این افراد برای بررسی وجود ایمونوگلولین G بر ضد هپاتیت A به وسیله روش الایزا بررسی شد. آنالیز آماری نتایج حاصل از این مطالعه به کمک آزمون کای دو انجام شد. یافته ها: فراوانی کلـی هپاتیت A در جمـعیت مطالـعه شـده 3/22درصد ( در جامعه 9/24- 7/19درصد با حدود اطمینان 95 درصد) بود. شیوع در گروه اول 1/21 درصد، در گروه دوم 21 درصد و در گروه سوم 9/25 درصد بود. تفاوت معــنی داری در فراوانی وجود IgG بر ضـــد هـــپاتیت A در گــروه های سنــی مختلف و نیز بین پسران و دختران مشاهده نشد. نتیجه گیری و توصیه ها: یافته های فوق حکایت از تغییر اپیدمیولوژی هپاتیت A در جمعیت مطالعه شده دارد. با توجه به احتمال همه گیری ناگهانی در مناطق با آلودگی متوسط تا پایین به علت مجاورت با مناطق با آلودگی زیاد‌، تغییر در راهکارهای پیشگیری و درمان هپاتیت A و ایمن سازی علیه آن الزامی به نظر می رسد. واژگان کلیدی: هپاتیت A، اپیدمیولوژی، بررسی سرولوژیک


دکتر فریدون عزیزی، دکتر عباس صداقت، دکتر ربابه شیخ الاسلام، دکتر حمید امامی خو، مژگان پادیاب، دکتر مهدی هدایتی،
دوره 14، شماره 56 - ( مهر 1385 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: کمبود ید و اختلالات ناشی از آن به عنوان یک مشکل عمده‌ی بهداشتی ـ تغذیه‌ای در ایران از سال‌ها قبل شناخته شده‌ است. استان زنجان یکی از مناطقی است که در مطالعات قبل از یدرسانی دارای شیوع بالای گواتر‌ آندمیک بوده ‌است. در ایران برنامه‌ی کنترل و پیشگیری از بروز این اختلالات از جمله تولید و توزیع نمک یددار از سال 1368 به مرحله‌ی اجرا درآمده ‌است. به منظور پایش برنامه‌ی کشوری مبارزه با کمبود ید در سال 1380 این بررسی در دانش‌آموزان 7 تا 10 ساله‌ی استان زنجان انجام شد. روش بررسی: طی یک بررسی توصیفی‌ـ مقطعی از طریق نمونه‌گیری تصادفی تعداد 1200 دانش‌آموز ( به تعداد مساوی دختر و پسر) انتخاب شدند. شیوع گواتر از طریق معاینه‌ی بالینی انجام و طبق تقسیم‌بندی سازمان جهانی بهداشت درجه‌بندی شد. نمونه‌ی ادرار از یک دهم نمونه‌ها اخذ گردید و اندازه‌گیری ید ادرار به روش هضم انجام شد. یافته‌‌ها: درصد کلی‌گواتر در دانش‌آموزان استان زنجان 7/19 درصد و در دختران و پسران به ترتیب 5/22 درصد و 8/16 درصد بود. میانه‌ی ید ادرار در جمعیت مورد مطالعه 1/18 میکروگرم در دسی‌لیتر بود. در 1/85 درصد موارد ید ادرار بیشتر از 10 میکروگرم در دسی‌لیتر بوده و سطح ید ادرار کمتر از 5 میکروگرم در دسی‌لیتر در 6/1 درصد موارد وجود داشت. هیچ موردی ید ادرار کمتر از 2 میکروگرم در دسی‌لیتر نداشت. تفاوتی در شیوع گواتر و میزان ید ادرار بین دو جنس و نیز بین دانش‌آموزان شهر و روستا مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: یافته‌های این بررسی نشان می‌د‌هد که در مقایسه با بررسی کشوری سال 1375 درصد گواتر در دانش‌آموزان کاهش معنی‌داری داشته و ید ادرار دانش‌آموزان استان زنجان هم‌چنان درحد مطلوب سازمان جهانی بهداشت می‌باشد. از این رو استان زنجان در زمره‌ی مناطق "عاری از کمبود ید "محسوب می‌شود.


دکتر محمد تقی هدایتی، سعید کابلی، دکتر زهره حاج حیدری، دکتر طاهره شکوهی، دکتر رضا علی محمد پور،
دوره 15، شماره 59 - ( تابستان 1386 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: مطالعات متعددی بر روی آنتی‌ژن‌ها‌ی کلادوسپوریوم هرباروم (ک. هرباروم) نشان داده ‌است که این آنتی‌ژن‌ها نقش مهمی در تولید IgE اختصاصی در افراد آتوپیک داشته و موجب بدتر شدن وضعیت کلینیکی این‌گونه بیماران ازجمله درماتیت آتوپیک می‌شوند. لذا در مطالعه‌ی حاضر اجزا‌‌ی آلرژی‌زای ک. هرباروم با روش ایمونوبلاتینگ مورد بررسی قرار گرفته است. روش بررسی: ک. هرباروم در محیط سابورو دکستروز آگار کشت داده شد. توده‌ی میسیلیومی جمع‌آوری شده با استفاده از ازت مایع و دانه‌های شیشه‌ای (glass bead) شکسته شد. سپس نمونه‌ها سانتریفیوژ شده و محلول رویی (عصاره‌ی خام) با روش SDS-PAGE تفکیک شد. پس از انجام بلاتینگ، اجزا‌ی پروتئینی با سرم بیماران مورد مطالعه مجاور شدند و باند‌های پاسخ‌دهنده به IgE با آنتی‌بادی‌های ضد IgEانسانی که به‌ وسیله‌ی آنزیم نشان‌دار شده بود، در یک سوبسترای رنگی نمایان شد. یافته‌ها: در SDS-PAGE عصاره‌ی خام ک. هرباروم تعداد 16 باند با وزن مولکولی بین 1/15تا110 کیلودالتون را نشان داد. باند‌های 1/15، 4/18، 1/25، 3/36، 45 و 54 کیلودالتونی به عنوان باندهای قوی معین شدند. در ایمونوبلاتینگ، باندهای پروتئینی با وزن‌های مولکولی 1/15، 4/18، 42 و 110 کیلودالتونی با IgE سرم‌های بیماران مبتلا به درماتیت آتوپیک واکنش قوی نشان دادند. نتیجه‌گیری: نتایج فوق نشان داد که باندهای قوی در SDS-PAGE ، بیشترین واکنش را با آنتی‌بادی‌های IgE ضد ک. هرباروم در تکنیک ایمونوبلاتینگ داشته‌اند. لذا قدرت باند‌ها در SDS-PAGE می‌تواند در پاسخ به IgE اثرگذار باشد. مانند دیگر مطالعات، ما نیز تصور می‌کنیم که آنتی‌ژن‌های ک. هرباروم می‌تواند شروع‌کننده‌ی واکنش‌های آلرژیک در بیماران مبتلا به درماتیت‌آتوپیک باشد.


بیتا فام، دکتر مریم السادات دانشپور، دکتر فریدن عزیزی، دکتر مهدی هدایتی،
دوره 19، شماره 74 - ( 1-1390 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: تغییر ساختار پروتئین‌های بدن می‌تواند منجر به تولید آنتی‌بادی علیه پروتئین‌های خودی گردد. احتمالا ایجاد پلی‌مرفیسم در ژن کدکننده‌ی آنزیم پراکسیداز تیروئیدی (TPO) و تغییر ساختار آن می‌تواند باعث تولید آنتی‌بادی ضد این پروتئین(Anti-TPO) شود. اختلال در آنزیمTPO می‌تواند یکی از دلایل اصلی بروز بیماری کم کاری تیروئید باشد که شیوع و گسترش این بیماری ما را بر آن داشت که در این مطالعه به بررسی ارتباط پلی‌مرفیسم T2229/C اگزون 12 از ژن TPO با میزان Anti –TPO بپردازیم. روش بررسی: از میان جمعیت مورد مطالعه قند و لیپید تهران 168 نفر در دو گروه با تیتر Anti-TPO بیشتر و کمتر از IU/L 100 پس از اندازه‌گیری میزان Anti-TPO به روش الایزا به عنوان گروه بیمار و کنترل انتخاب شدند. محتوای DNA ژنومی این افراد به روش نمک اشباع پروتئیناز K استخراج شد. سپس پلی‌مرفیسم مورد نظر در اگزون 12 به روش RFLPs-PCR بررسی گردید. یافته‌ها: فرکانس اللی پلی‌مرفیسم T2229/C اگزون 12 در جمعیت مورد مطالعه از تعادل هاردی- واینبرگ تبعیت کرد. نتایج حاصل نشان داد که میزان Anti-TPO در سه گروه ژنوتیپی تفاوت معنی‌داری نداشت (05/0P>) (حد میانه برای Anti-TPOدر گـروه TT4/19 و در گروه CC 9/13 واحد بین‌الملی در لیتر با فاصله‌ی میان چاهکی 25و 75 بود) محاسبه‌ی Odd-Ratio برای ژنوتیپ‌ها به صورت دو به دو نشان داد که با وجود تعداد الل‌های C بیشتر، میزان Odd-Ratio نیز افزایش یافت. نتیجه‌گیری: با توجه به عدم وجود ارتباط معنی‌دار بین سطح Anti-TPO با پلی‌مرفیسم T2229/C اگزون 12 در جمعیت مورد مطالعه، احتمالا نمی‌توان این پلی‌مرفیسم را به طور مستقل عامل بروز اختلالات خود ایمنی تیروئید که منجر به تولید Anti-TPO می‌گردد، دانست.


حسن توسلی، دکتر اصغر توفیقی، دکتر فرهاد حسین پناه، دکتر مهدی هدایتی،
دوره 22، شماره 93 - ( 4-1393 )
چکیده

زمینه و هدف: کنترل اشتها بر چاقی تاثیرگذار است. گرلین آسیل‌دار، یک پپتید اشتها آور می‌باشد که در تنظیم هموستاز انرژی و کنترل وزن نقش دارد. این پژوهش با هدف شناسایی اثر یک دوره تمرین مقاومتی دایره‌ای بر میزان گرلین آسیل‌دار در پسران دارای اضافه وزن صورت گرفت. روش بررسی: تعداد 20 دانش آموز پسر با میانگین سنی 92/0±18 سال؛ قد 07/5±5/174 سانتی‌متر، وزن 62/5±57/83 کیلوگرم؛ نمایه‌ی توده بدنی 5/1±48/27 کیلوگرم بر متر مربع، به‌طور تصادفی در دو گروه شاهد و تمرین مقاومتی قرار گرفتند. برنامه تمرین مقاومتی دایره‌ای به‌مدت 12 هفته، هرهفته 3 جلسه و با شدت 60 درصد یک تکرار بیشینه اجرا شد. سطح گرلین آسیل‌دار، انسولین و هورمون رشد، به روش الایزا اندازه‌گیری گردید. یافته‌ها: تحلیل‌های آماری نشان دادند، به دنبال انجام 12 هفته تمرین مقاومتی دایره‌ای، میزان هورمون‌های گرلین آسیل‌دار (02/0P=) و هورمون رشد (04/0P=) افزایش معنی‌داری داشت و سطح انسولین (83/0P=) نیز تفاوت معنی‌داری را نشان نداد. همچنین همبستگی مثبت معنی‌داری بین گرلین آسیل‌دار و هورمون رشد (58/0r=) مشاهده شد (05/0P<). نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد، تمرین مقاومتی دایره‌ای، ذخایر انرژی بدن را کاهش می‌دهد و با افزایش ترشح گرلین آسیل‌دار، منجر به تحریک رفتار دریافت غذا و تعادل انرژی می‌شود.


دکتر آقا علی قاسم نیان، دکتر محمد رضا کردی، دکتر عباسعلی گائینی، دکتر بهلول قربانیان، دکتر مهدی هدایتی،
دوره 22، شماره 94 - ( 5-1393 )
چکیده

زمینه و هدف: ویسفاتین یک پروتئین مترشحه از بافت چربی احشایی است که با چاقی مرتبط بوده، از عوامل تهدید کننده‌ی سلامتی است. بنابراین هدف این مطالعه بررسی آثار 8 هفته تمرین استقامتی تناوبی طناب‌زنی بر مقادیر پلاسمایی ویسفاتین و مقاومت به انسولین در نوجوانان دارای اضافه وزن و چاق می باشد. روش‌ بررسی: در این مطالعه‌ی نیمه تجربی، 36 نوجوان پسر دارای اضافه وزن و چاق، به‌طور تصادفی به دو گروه آزمایش (18 نفر) و شاهد (18 نفر) تقسیم شدند. گروه آزمایش به مدت 8 هفته، 4 جلسه در هفته و هر جلسه به مدت 45 دقیقه به تمرینات استقامتی تناوبی طناب زنی پرداختند. نمونه‌های خونی قبل و پس از 8 هفته تمرین، جهت ارزیابی مقادیر ویسفاتین، پروفایل‌های چربی و مقاومت انسولین گرفته شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از روش‌های آماری تی تست مستقل و همبستگی پیرسون استفاده شد (سطح معنی‌داری 05/0P<). یافته‌ها: نتایج نشان داد که 8 هفته تمرین استقامتی تناوبی طناب زنی در نمونه‌های گروه آزمایش موجب کاهش ویسفاتین پلاسما، درصد چربی بدن، نمایه‌ی توده بدن، مقاومت انسولین، دور کمر و تری‌گلیسرید پلاسما شد (05/0P<). همچنین همبستگی مثبت و معنی‌داری بین سطح اولیه ویسفاتین، درصد چربی بدن و میزان تری‌گلیسرید پلاسما مشاهده شد (05/0P<). نتیجه‌گیری: 8 هفته تمرین استقامتی تناوبی طناب زنی با کاهش میزان تری‌گلیسرید پلاسما، مقاومت انسولین و چاقی موجب کاهش معنی‌دار ویسفاتین پلاسما در نوجوانان دارای اضافه وزن و چاق شد. واژگان کلیدی: تمرینات استقامتی تناوبی طناب زنی، ویسفاتین، شاخص مقاومت انسولین اضافه وزن، نوجوان، چاق


مهسا حسینی صنعتی، دکتر گیتی ترکمان، دکتر مهدی هدایتی، دکتر منوچهر ایرانپرور علمداری،
دوره 24، شماره 103 - ( 2-1395 )
چکیده

زمینه و هدف: زخم پای دیابتی به‌عنوان یکی از شایع‌ترین عوارض دیابت شناخته شده است که معمولا به درمان‌های متداول ترمیم زخم مقاوم می‌باشد. هدف از این مطالعه ارزیابی اثر لیزر کم توانGa-As  با 904 نانومتر بر ترمیم زخم مزمن پای بیماران دیابتی نوع 2 می‌باشد.

روش بررسی: 27 بیمار دیابتی با زخم پای ایسکمیک با درجه‌ی 2 معیار واگنر به‌طور تصادفی به دو گروه لیزر درمانی (15 بیمار) و گروه پلاسبو (12 نفر) تقسیم شدند. در گروه لیزر درمانی، لیزر (Ga-As، 2 ژول بر سانتی‌متر مربع، 90 میلی‌وات) و در گروه پلاسبو پروب لیزر مطابق با گروه درمان اما به‌صورت خاموش به کار برده شد. درمان معمول جهت ترمیم زخم در هر دو گروه بعد از لیزر درمانی، سه بار در هفته و تا دوازده جلسه اعمال گردید. محیط سطح زخم و دمای محیط اطراف محل زخم (قبل و بعد از درمان)، در جلسات اول، ششم و دوازدهم، و شاخص مچ پایی-بازویی در جلسات  اول و دوازده ارزیابی شد.

یافته‌ها: در گروه لیزر درصد بسته شدن سطح زخم نسبت به سطح پایه در جلسه 6 و 12 (به‌ترتیب 36/6±97/43، 22/7±02/72 درصد) نسبت به گروه پلاسبو (به‌ترتیب 98/7±48/6، 05/9±69/12 درصد) افزایش معناداری نشان داد (05/0>P). اما تغییرات در میزان شاخص مچ پایی-بازویی و دمای اطراف محل زخم در دو گروه تفاوت معناداری با یکدیگر نداشت.

نتیجه گیری: به نظر می‌رسد لیزر گالیوم آرسناید از طریق اثر فوتو شیمیایی غیر حرارتی در محیط زخم منجر به تسریع بسته شدن زخم مزمن پای بیماران دیابتی می‌شود.



صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | J Adv Med Biomed Res

Designed & Developed by : Yektaweb