جستجو در مقالات منتشر شده


5 نتیجه برای ولی‌زاده

دکتر مجید ولی‌زاده، دکتر سهیلا ولی‌زاده، دکتر سعیده مظلوم زاده، دکتر محمد رضا جعفری، دکتر حمید‌رضا امیر‌مقدمی،
دوره 18، شماره 73 - ( 4-1389 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: متفورمین، دارویی پر مصرف در کنترل قند خون بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 به شمار می‌رود. انواع متفاوتی از این دارو در کشور در دسترس است که در مورد اثربخشی نمونه‌های تولید داخل نسبت به مشابه خارجی تردید وجود دارد. در طی یک کارآزمایی بالینی، ما به مقایسه‌ی میزان اثر بخشی و عوارض جانبی متفورمین تولیدی دو شرکت داخلی (ایرانی) و خارجی (کانادایی) در درمان بیماران مبتلا به دیابت پرداختیم. روش بررسی: در یک کارآزمایی متقاطع دو سو کور تصادفی، تعداد 18 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 که دارای شرایط ورود به مطالعه بودند، ابتدا به مدت شش هفته تحت درمان با متفورمین تولیدی شرکت داخلی با دوز 500 میلی‌گرم دو بار در روز قرار گرفتند. پس از دو هفته دوره‌ی پاکسازی به‌مدت 6 هفته دیگر درمان با نوع دیگر متفورمین ادامه یافت. سطح قند خون ناشتا (FBS)، درصد هموگلوبین گلیکوزیله (HbA1C)، شاخص‌های چربی سرم (‍Chol، TG،HDL و LDL)، وزن و شاخص توده‌ی بدنی (BMI) بیماران قبل و بعد از هر دوره درمان اندازه‌گیری شد. نتایج حاصله با استفاده از آزمون‌های تی جفت، تی مستقل با یکدیگر مورد مقایسه قرار گرفتند. یافته‌ها: تعداد 18 زن 32 تا 62 ساله (میانگین سن: 2/8 ± 8/46 سال) در این مطالعه مورد بررسی قرار گرفتند. هر دو نوع متفورمین مورد مطالعه دارای اثرات درمانی یکسانی بر روی سطح قند خون ناشتا، درصد هموگلوبین گلیکوزیله، شاخص‌های چربی سرم (به‌جز HDL) و شاخص توده‌ی بدنی بیماران بودند. به علاوه، هیچ‌گونه اختلاف معناداری بین آن‌ها از نظر میزان فراوانی بروز عوارض جانبی مشاهده نشد. البته حجم نمونه برای بررسی عوارض جانبی کم بود. نتیجه‌گیری: با توجه به اثرات درمانی سودمند، عوارض جانبی اندک، و هزینه‌ی درمانی پایین متفورمین تولید شده توسط شرکت داخلی، استفاده از این دارو یک انتخاب مناسب برای درمان بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 می‌باشد و نمونه‌ی غیر ژنریک مزیتی نسبت به آن ندارد.


دکتر مجید ولی‌زاده، دکتر محمد‌رضا سید مجیدی،
دوره 19، شماره 77 - ( 4-1390 )
چکیده

چکیده تابلوی بالینی سندرم شیهان طیف بسیار وسیعی دارد و از شکایات غیر اختصاصی از قبیل ضعف، بی‌حالی و کم‌خونی تا نارسایی شدید هیپوفیز که منجر به اغما و مرگ می‌گردد، متفاوت است. در این مطالعه به بررسی ویژگی‌های سندرم شیهان در بیماران خود پرداخته ایم. از 18 نفر از بیماران که بیماری آن‌ها طی 10 سال گذشته تشخیص داده شده بود، اطلاعات مورد نیاز به‌دست آمد. زمان رسیدن به تشخیص قطعی بیماری از 10 تا 30 سال متغیر بود که میانگین آن 5±5/15 سال بود. 5 بیمار (22 درصد) هنگام مراجعه اولیه اختلال سطح هوشیاری داشتند که 4 مورد آن به‌علت هیپوگلیسمی و یک مورد هیپوتیروئیدی شدید بود. 7 بیمار (39 درصد) قبل از تشخیص قطعی با تظاهرات هیپوتیروئیدی مرکزی و به‌صورت سرپایی ارزیابی شده بودند. همه بیماران سابقه‌ی خونریزی شدید هنگام زایمان و عدم توانایی شیردهی را ذکر می‌کردند. در 2 بیمار قطع کامل پریود تا 10 سال پس از زایمان طول کشیده بود. همه بیماران تحت درمان جایگزین با لوتیروکسین و پردنیزولون قرار داشتند. با در نظر گرفتن زمان تشخیص، تاخیر زیادی در تشخیص و درمان بیماری وجود داشت که این امر مشکلات زیادی را متوجه بیمار می‌کند.


دکتر رضا رضایی، فهیمه ولی‌زاده، عارفه سادات اشرفی، امیر الماسی حشیانی،
دوره 22، شماره 92 - ( 3-1393 )
چکیده

زمینه و هدف: ناخنک یکی از شایع‌ترین اختلالات سطح چشم است که روش‌های جراحی مختلفی جهت برداشتن آن وجود دارد. هدف این مطالعه مقایسه‌ی عود ناخنک، حدت بینایی و فشار داخل چشمی بعد از جراحی ناخنک با استفاده از میتومایسین Cحین و پس از عمل جراحی می‌باشد. روش بررسی: در این مطالعه مداخله‌ای، 119 بیمار که اندیکاسیون جراحی ناخنک داشتند، وارد مطالعه و به‌طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. در گروه یک میتومایسین C 2 درصد به‌مدت 3 دقیقه حین عمل و در گروه دو میتومایسین C 2 درصد چهار بار در روز به‌مدت 2 هفته استفاده شد و بیماران تا 15 ماه پس از عمل پیگیری شدند. داده‌های جمع آوری شده با استفاده از آزمون Repeated Measurement در سطح معنی‌داری 05/0 تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: میانگین حدت بینایی بین دو گروه میتومایسین حین عمل و بعد از عمل اختلاف معنی‌داری نشان نداد (8/0=P)، همچنین در میانگین فشار داخل چشمی بین دو گروه نیز اختلاف معنی‌داری مشاهده نشد (3/0=P). نتیجه گیری: استفاده از میتومایسین حین عمل و بعد از عمل جراحی ناخنک ارتباط معنی‌داری از نظر حدت بینایی و فشار داخل چشمی نشان نداد، از این رو با توجه به مشکلات کمتر در استفاده از میتومایسین حین عمل جراحی توصیه می‌شود در انجام این نوع جراحی این نکته مد نظر قراد گیرد.


دکتر زهرا سلطانی، دکتر محمد خمسه، دکتر حسین چیتی، دکتر مجید ولی‌زاده، دکتر سعیده مظلوم زاده،
دوره 23، شماره 99 - ( 4-1394 )
چکیده

زمینه و هدف: سطح سرمی 25 هیدروکسی ویتامین D- ارتباط معکوسی با چاقی، سندرم متابولیک و حوادث قلبی عروقی نشان داده است. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط سطح ویتامین D- با اجزای سندرم متابولیک در پزشکان شهر زنجان بود. روش بررسی: مطالعه به‌صورت توصیفی- مقطعی بر روی 108 پزشک شاغل در شهر زنجان انجام گرفت. نمونه خون وریدی جهت ارزیابی سطح ویتامین D-،گلوگز ناشتا، تری گلیسرید و HDL بررسی شد. بررسی سندرم متابولیک بر اساس معیارهای ATP III صورت پذیرفت. در نهایت اطلاعات بدست آمده با نرم افزار SPSS مورد آنالیز قرار گرفت. یافته‌ها: میانگین و میانه‌ی سطح سرمی 25- هیدروکسی ویتامین D- به ترتیب 13/1±42/21 و 65/17 نانوگرم در میلی‌لیتر بود. شیوع کمبود ویتامین D-، 62 درصد و شیوع سندرم متابولیک 2/21 درصد بود. در بین اجزای سندرم متابولیک، هیپر تری گلیسریدمی با 6/55 درصد و HDL پایین با 38 درصد بیشترین شیوع را داشتند. در بین اجزای سندرم متابولیک اختلاف معنی‌داری بین سطح سرمی ویتامین D- و تری‌گلیسرید به‌دست آمد (009/0P=). نتیجه گیری: شیوع کمبود ویتامین D- و سندرم متابولیک در بین پزشکان شهر زنجان کمتر از جمعیت عمومی بود. ارتباط معنی‌داری بین سطح سرمی ویتامینD- و تری گلیسرید به‌دست آمد که احتمالا به علتBMI بالاتر در این افراد بود..


امین درخشان‌فر، سیدسارا هاشمی، جواد موئیدی، محجوب واحدی، داود مهربانی، ابوذر ولی‌زاده،
دوره 27، شماره 122 - ( 2-1398 )
چکیده



صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله پیشرفت‌های تحقیقات پزشکی و زیست پزشکی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | J Adv Med Biomed Res

Designed & Developed by : Yektaweb