جستجو در مقالات منتشر شده


2 نتیجه برای پیرانی

دکتر فرانک شریفی، دکتر سولماز پیرانی، دکتر حسین غلامی،
دوره 19، شماره 77 - ( 4-1390 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: رشد قدی از شاخص‌های مهم سلامت عمومی در جامعه می‌باشد. روی به عنوان یک ریزمغذی دخیل در رشد قدی همواره مطرح بوده است. از آنجاکه زنجان در منطقه‌ای واقع شده است که دارای مخازن بالای روی می‌باشد و از نظر شیوع کمبود روی در آخرین استان‌های کشور می‌باشد، شناخت وضعیت روی کودکان با کوتاهی قد در این منطقه، اهمیت دارد. لذا این مطالعه به منظور مقایسه‌ی کودکان با کوتاهی قد با کودکان نرمال از نظر سطح سرمی روی در زنجان صورت گرفت. روش بررسی: در این مطالعه مورد – شاهدی دو گروه از کودکان زیر 15 سال شامل 50 کودک با کوتاهی قد به‌طور تصادفی از بین مراجعه کنندگان به درمانگاه داخلی بیمارستان ولی‌عصر و 50 کودک سالم با قد نرمال از بین همکلاسی‌های آنان با وضعیت اقتصادی، اجتماعی مشابه انتخاب شدند و ضمن بررسی‌های تن سنجی و اطلاعات سلامت عمومی، سطح سرمی روی در آن‌ها در حالت ناشتا اندازه‌گیری شد. یافته‌ها: 100 کودک با متوسط سنی 3±2/10 سال مورد بررسی قرار گرفتند که شامل 50 دختر و50 پسر بودند. نتایج نشان داد که سطح سرمی روی در کودکان با کوتاهی قد به‌مراتب کمتر از گروه شاهد بود (1/23± 94 در مقابل 4/12±9/110 میکرو‌گرم در دسی‌لیتر و 001/0 :P) و رابطه‌ی معنی‌داری بین سطح سرمی روی و قد در هر دو گروه یافت شد (02/0P: و2/0r: ). نتیجه گیری: سطح سرمی روی حتی در مناطقی که کمبود روی شایع نیست، با قد افراد ارتباط دارد. بررسی بیشتر در مورد نقش تجویز روی بر رشد قدی افراد با کمبود روی توصیه می‌شود.


دکتر فرانک شریفی، دکتر سولماز پیرانی، دکتر فرناز برزی، دکتر زهرا شجری،
دوره 21، شماره 85 - ( 2-1392 )
چکیده

زمینه و هدف: یکی از مشکلات در بیماران با پیوند کلیه افزایش میزان قند خون پس از پیوند است. در این مطالعه رابطه‌ی بین وضعیت قند خون بیماران بعد از پیوند کلیه با سطح سرمی و ادراری بتادومیکروگلوبولین و سیر بالینی آن‌ها مورد بررسی قرارگرفت. روش بررسی: در این مطالعه که از نوع هم گروهی (Cohort) و به شکل طولی از نوع panel می باشد، تست تحمل گلوکز (GTT) و نیز بتادومیکروگلوبولین سرم و ادرار در 40 بیمار بستری شده بدون سابقه‌ی قبلی دیابت، در روزهای سوم، هفتم، یازدهم، پانزدهم و بیست و یکم بعد از عمل جراحی پیوند کلیه بررسی شد و از معیارانجمن دیابت آمریکا (ADA) برای تفسیر GTT استفاده شد. برای مقایسه‌ی تغییرات متغیرها بعد از پیوند از آزمون‌های نان پارامتریک استفاده شد و از رگرسیون تک متغیره و چند متغیره برای بررسی ارتباط متغیرها باهم استفاده شد و نیز نسبت شانس محاسبه شد. یافته‌ها: میزان بروز رد حاد پیوند 10 درصد (4 نفر) بود. 75 درصد از افراد با رد حاد پیوند و 35 درصد (13 نفر) از افراد بدون رد پیوند در روز سوم بعد از پیوند دیابتی بودند و شانس بروز رد پیوند حاد کلیه در بیماران دیابتی در روز سوم بستری 9/1 با 95 درصد CI 20- 2/0 براورد شد؛ ولی از نظر آماری معنی‌دار نبود. در روز بیست و یکم هیچ‌یک از بیماران رد پیوند شده دیابتی باقی نماندند و تنها یک نفر اختلال تحمل گلوکز (IGT) داشت. سطح ادراری بتادومیکروگلوبولین در روز یازدهم بعد از پیوند در 75 درصد از افراد ردپیوند شده بالا رفت. رابطه‌ی معنی‌دار بین بتادو میکروگلوبولین ادرار روز یازدهم با کراتینین روز بیست و یکم بعد از پیوند پس از حذف اثر مداخله ای سن و جنس همچنان معنی‌دار باقی ماند (03/0=P). سطح سرمی بتادو میکروگلوبولین سه تا پنج روز زودتر از سطح ادراری آن در افراد با ردحاد پیوند کلیه بالا رفت ولی ارتباط معنی‌داری بین سطح سرمی این متغیر و کراتینین روز بیست و یکم یافت نشد. نتیجه‌گیری: بروز اختلال در تحمل گلوکز و دیابت از عوارض بعد از عمل جراحی پیوند کلیه است که بیشتر در هفته‌ی اول بعد از پیوند دیده می‌شود. بر اساس نتایج این مطالعه هیپرگلیسمی بعد از پیوند بنظر نمی‌رسد نقش پیش آگهی دهنده برای رد پیوندحاد کلیه داشته باشد. با این وجود انجام مطالعه در حجم نمونه‌ی بالاتر توصیه می‌شود.



صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | ZUMS Journal

Designed & Developed by : Yektaweb