جستجو در مقالات منتشر شده


4 نتیجه برای گنج خانی

دکتر محمد حسین اسماعیلی، دکتر مهین گنج خانی، دکتر علی اوسط ملتی، شهرام رستاک،
دوره 15، شماره 59 - ( تابستان 1386 )
چکیده

چکیده زمینه‌ و هدف: لکوس‌سرولئوس مغز نقش مهمی در بروز رفتارها و علایم ترک اعتیاد ایفا می‌نماید. این مطالعه به منظور تعیین اثرات غیرفعال‌سازی موقتی لکوس‌سرولئوس بر میزان خودتزریقی مورفین و علایم ترک اعتیاد به مورفین در موش انجام شد. روش‌بررسی: 24 موش صحرایی نر (250 تا 300 گرم) به کمک جراحی استرئوتاکسی به صورت دو‌طرفه دو کانال راهنما در داخل لکوس‌سرولئوس و یک کاتتر داخل ورید وداج راست آن‌ها قرار داده شد. حیوانات در 2 گروه کنترل (سالین) و مورفین مورد ارزیابی قرارگرفتند. گروه مورفین به سه زیر‌گروه شاهد، جراحی و لکوس‌سرولئوس غیرفعال - 5 دقیقه قبل از آزمون به کمک لیدوکائین 2 درصد لکوس‌سرولئوس آن‌ها غیرفعال می‌شد- تقسیم شدند. به حیوانات هر روز به مدت دو ساعت تا ده روز اجازه داده می‌شد، با فشار دادن به پدال فعال به خود مورفین یا سالین تزریق کنند. تعداد پدال‌های فشار داده شده ثبت و ارزیابی شد. در پایان‌ نالوکسان‌ به‌ تمام گروه‌ها‌ تزریق‌ و علایم‌ ترک‌ اعتیاد برای‌ مدت‌ 30 دقیقه‌ مطالعه‌ ‌شد. یافته‌ها: غیرفعال‌کردن موقتی هسته‌ی لکوس‌سرولئوس از وابستگی و تحمل به مورفین و بروز بسیاری از علایم سندرم ترک اعتیاد مورفین جلوگیری کرد. نتیجه‌گیری: غیرفعال‌کردن موقتی هسته‌ی لکوس‌سرولئوس از وابستگی و تحمل به مورفین و از بروز بسیاری از علایم سندرم ترک اعتیاد به مورفین جلوگیری می‌کند.


دکتر مهین گنج خانی، کیوان مرادی، سولماز رمضانی، فاطمه میرزامحمدی، آرزو فلاح،
دوره 18، شماره 70 - ( 1-1389 )
چکیده

چکیده زمینه و هدف: صرع در واقع یک اختلال عصبی رفتاری پیچیده‌ی ناشی از قابلیت تحریک پذیری غیرطبیعی سلول‌های عصبی در نواحی مختلف مغز می‌باشد. با توجه به نقش ورودی‌های حسی برای تکامل ارتباطات عصبی در قشر بینایی، در این مطالعه نقش تیمار در تاریکی در بروز تشنج کلونیک جنرالیزه که ناشی از تغییر تحریک‌پذیری مغز می‌باشد، مورد مطالعه قرار گرفت. روش بررسی: جهت تعیین آستانه‌ی تشنج، پنتیلن تترازول 5/0 درصد به حیوانات گروه کنترل و حیواناتی که از زمان تولد به‌مدت 30تا40 روز در تاریکی کامل قرار داشتند، به‌صورت داخل وریدی تزریق گردید. همچنین جهت بررسی میزان بروز تشنج کلونیک ناشی از تزریق، این دارو با دوز 80 میلی‌گرم در کیلوگرم به‌صورت زیر پوستی به حیوانات هر دو گروه تزریق گردید و وقوع تشنج کلونیک جنرالیزه و زمان تاخیر آن مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج ما نشان داد که بین آستانه‌ی تشنج کلونیک گروه کنترل و گروه تیمار در تاریکی (DR)، اختلاف معنی‌داری وجود ندارد. اما میزان وقوع تشنج کلونیک در گروهDR کمتر و زمان تاخیر تشنج در این گروه به‌طور معنی‌داری بالاتر می‌باشد. در مورد تشنج تونیک- کلونیک اختلافی بین دو گروه دیده نشد. نتیجه‌گیری: علی‌رغم وجود شواهدی مبنی بر افزایش استعداد صرع زایی در قشر بینایی توسط محرومیت از نور، در حیوانات تیمار شده در تاریکی، نوعی حفاظت در مقابل تشنج مشاهده می‌شود. احتمال دارد در این رابطه عواملی نظیر ملاتونین نقش داشته باشند.


نیما حیدری اورنجقی، دکتر حسن اژدری زرمهری، المیرا قاسمی داشکسن، دکتر مهین گنج خانی،
دوره 25، شماره 109 - ( 2-1396 )
چکیده

زمینه و هدف: محرومیت از غذا باعث افزایش بیان ژن گیرنده‌ی1 اورکسین در هیپوتالاموس می‌شود. از سوی دیگر محرومیت حاد از غذا منجر به بی‌دردی شده و اورکسین هم نقش اساسی و شناخته شده‌ای در تعدیل درد دارد. مطالعه‌ی حاضر با هدف تعیین اثر آنتاگونیست گیرنده‌ی 1 اورکسین بر بی‌دردی ناشی از محرومیت غذایی حاد (12 ساعته) در موش بزرگ آزمایشگاهی نر توسط آزمون صفحه داغ انجام شد.

روش بررسی: موش‌های صحرایی نر نژاد ویستار به 5 گروه هشت تایی شامل: گروه‌های کنترل، محرومیت غذایی بدون جراحی و گروه‌های تحت جراحی استریوتاکسی شامل گروه حلال، محرومیت غذایی و حلال، محرومیت غذایی و انتاگونیست گیرنده‌ی اورکسین تقسیم شدند.
12 ساعت قبل از آزمون، غذا از دسترس حیوانات گروه‌های محرومیت غذایی خارج شد اما آب به صورت آزادانه در اختیار حیوانات قرار داشت. تمامی گروه‌ها تحت آزمایش با صفحه داغ قرار گرفتند. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون آماری
 one-way ANOVAبا تست تعقیبی Tukey استفاده گردید.

یافته‌ها: مطابق نتایج این تحقیق، تزریق آنتاگونیست گیرنده‌ی 1 اورکسین بروز رفتارهای دردی در آزمون صفحه داغ را در زمان‌های
5 (05/0
P<)، 15 (05/0P<)، 30 (01/0P<)، و 60 (001/0P<) دقیقه افزایش داد.

نتیجه‌گیری: اورکسین در تعدیل درد ناشی از اثر محرومیت غذایی نقش دارد.براساس نتایج این تحقیق پیشنهاد می‌شود که تغییر رفتارهای دردی در جوندگان به دنبال محرومت غذایی می‌تواند مربوط به افزایش میزان اورکسین یا افزایش بیان ژن گیرنده‌ی1 اورکسین باشد.

واژگان کلیدی: محرومیت غذایی، اورکسین، SB-334867، آزمون صفحه داغ، موش صحرایی

زمینه و هدف: محرومیت از غذا باعث افزایش بیان ژن گیرنده‌ی1 اورکسین در هیپوتالاموس می‌شود. از سوی دیگر محرومیت حاد از غذا منجر به بی‌دردی شده و اورکسین هم نقش اساسی و شناخته شده‌ای در تعدیل درد دارد. مطالعه‌ی حاضر با هدف تعیین اثر آنتاگونیست گیرنده‌ی 1 اورکسین بر بی‌دردی ناشی از محرومیت غذایی حاد (12 ساعته) در موش بزرگ آزمایشگاهی نر توسط آزمون صفحه داغ انجام شد.

روش بررسی: موش‌های صحرایی نر نژاد ویستار به 5 گروه هشت تایی شامل: گروه‌های کنترل، محرومیت غذایی بدون جراحی و گروه‌های تحت جراحی استریوتاکسی شامل گروه حلال، محرومیت غذایی و حلال، محرومیت غذایی و انتاگونیست گیرنده‌ی اورکسین تقسیم شدند.
12 ساعت قبل از آزمون، غذا از دسترس حیوانات گروه‌های محرومیت غذایی خارج شد اما آب به صورت آزادانه در اختیار حیوانات قرار داشت. تمامی گروه‌ها تحت آزمایش با صفحه داغ قرار گرفتند. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون آماری
 one-way ANOVAبا تست تعقیبی Tukey استفاده گردید.

یافته‌ها: مطابق نتایج این تحقیق، تزریق آنتاگونیست گیرنده‌ی 1 اورکسین بروز رفتارهای دردی در آزمون صفحه داغ را در زمان‌های
5 (05/0
P<)، 15 (05/0P<)، 30 (01/0P<)، و 60 (001/0P<) دقیقه افزایش داد.

نتیجه‌گیری: اورکسین در تعدیل درد ناشی از اثر محرومیت غذایی نقش دارد.براساس نتایج این تحقیق پیشنهاد می‌شود که تغییر رفتارهای دردی در جوندگان به دنبال محرومت غذایی می‌تواند مربوط به افزایش میزان اورکسین یا افزایش بیان ژن گیرنده‌ی1 اورکسین باشد.


نیما حیدری اورنجقی، دکتر مهین گنج خانی،
دوره 25، شماره 110 - ( 3-1396 )
چکیده

زمینه و هدف: ناحیه‌ی تگمنتال شکمی قسمتی از ساختار مزولیمبیک است که علاوه بر اثرات آن در انگیزش، خلق و خوی، شناخت، اسکیزوفرنی، اعتیاد و پارکینسون در تنظیم سیستم قلبی عروقی نیز نقش دارد. حضور آوران‌های کولینرژیک در این ناحیه به اثبات رسیده است اما در مورد نقش آن‌ها در تنظیم قلب و عروق اطلاعات زیادی موجود نمی‌باشد. این مطالعه به‌منظور یافتن نقش سیستم کولینرژیک این ناحیه بر فشار متوسط شریانی و ضربان قلب به وسیله‌ی ریز تزریق دوزهای متفاوت استیل کولین در این نقطه، بر روی موش‌های تحت بیهوشی با یورتان انجام شد.

روش بررسی: در این بررسی از 50 موش بزرگ آزمایشگاهی نر نژاد ویستار در محدوده‌ی وزنی 250 تا 300 گرم استفاده گردید. استیل کولین به حجم 100 نانولیتر با استفاده از جراحی استریوتاکسی به ناحیه تگمنتال شکمی به‌صورت یک طرفه، ریز تزریق گردید. ضربان قلب و فشار متوسط شریانی به‌طور مستقیم قبل و در طول آزمایشات، توسط سیستم پاورلب ثبت گردید. جهت مقایسه‌ی میانگین تغییرات در فشارمتوسط شریانی و ضربان قلب از آزمون paired t-test و تحلیل واریانس یک طرفه استفاده گردید.

یافته‌ها: ریز تزریق چهار دوز استیل کولین (5،10،20،40 نانومول در 100 نانولیتر) سبب کاهش میانگین فشارمتوسط شریانی و ضربان قلب وابسته به دوز گردید. البته دوز 20 نانومول استیل کولین با کاهش 61/30 میلی‌متر جیوه فشار شریانی و کاهش 14 ضربان قلب در دقیقه، بهترین پاسخ فیزیولوژیک بر پاسخ‌های قلبی عروقی را ایجاد نمود. تزریق همان حجم از نرمال سالین تغییر معناداری در میانگین فشار متوسط شریانی و ضربان قلب ایجاد نکرد.

نتیجه‌گیری: نتایج این بررسی برای اولین بار نشان داد ریز تزریق استیل کولین در ناحیه تگمنتال شکمی اثرات تضعیف کنندگی بر پاسخ‌های قلبی عروقی دارد.



صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | J Adv Med Biomed Res

Designed & Developed by : Yektaweb