Zanjan University of Medical Sciences پست الكترونيك · درباره دانشگاه · اخبار دانشگاه · نقشه پايگاه · كتابخانه · English
شناسه کاربری رمز عبور ثبت نام در پایگاه | فراموشی رمز
AWT IMAGE
:: ::
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
آشنایی با مرکز::
حوزه ریاست::
معاونت آموزشی و پژوهشی::
مدیریت خدمات پرستاری::
واحدهای پشتیبانی ::
درمانگاه های تخصصی::
بخشهای درمانی مرکز ::
واحدهای پاراکلینیکی::
بهبود کیفیت::
واحد رسیدگی به شکایات::
پزشک خانواده ونظام ارجاع::
تعامل با بیمار وخانواده::
ارتباط با کارکنان مرکز::
دپارتمان روانپزشکی و روانشناسی::
گزارش دهی خطا::
تکریم ارباب رجوع::
واحد فناوری اطلاعات ::
قوانین و مقررات::
مناقصه ها و مزایده ها ::
RSS پایگاه ::
درباره ما ::
گالری تصاویر::
::
فرم ارتباط با معاون آموزشی

AWT IMAGE

..
دفتر توسعه آموزش (EDO )

AWT IMAGE

..
اموررفاهی کارکنان

AWT IMAGE

..
فرم ارائه پیشنهاد

AWT IMAGE

..
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
نظرسنجی
سايت بيمارستان بهشتي را چگونه ارزيابي مي كنيد؟
عالي
خوب
متوسط
ضعيف
   
..
هواشناسی

AWT IMAGE

..
:: دستوالعمل گزارش نویسی در پرستاری ::

  مقصود (خط مشی):

  به منظورثبت وضعیت جسمی ، روانی ومراقبتی بیمار،تبادل وانتقال اطلاعات اساسی ازفردی به فرد یاافراد دیگر ،به عنوان سند ومدرک پایداروثابت ،گزارش پرستاری درهرشیفت کاری که شامل وضعیت عمومی(سطح هوشیاری و علائم حیاتی)،تغییرات حاد(عینی و ذهنی)،رژیم غذائی واشتها، I&O ،خواب واستراحت،فعالیت وتحرک بیمار،اقدامات پاراکلینیکی وپیگیری آنها،مشاوره ها،اعزام وانتقال به سایرمراکز،مراقبتهای خاص پرستاری،اجرای دستورات STAT و PRN و آموزش به بیمارمیباشد بطور جامع وکامل درپرونده بیمارثبت وممهور به مهر پرستار وامضاء وی میشود. همچنین تاریخ و ساعت کلیه اقدامات درج میگردد..

  دامنه کاربرد: کلیه بیماران بستری و تحت نظر

  مسئولیت و اختیار: پرستارو بهیار

  خصوصیات یک گزارش علمی و صحیح

  1. حقیقت Actual 2. دقت Accuracy 3. کامل و مختصر Completeness Concies

  4. پویا Current ness 5. سازماندهی Organization 6. محرمانه Confidential

 

  حقیقت در گزارش نویسی

  گزارش صحیح بایستی حقایق را بیان نماید, اطلاعات واقعی منجربه تفسیر و درک اشتباه نمی گردد.

  گزارش باید شامل اطلاعات عینی و توصیفی درباره پدیده هایی باشد که پرستار می بیند, می شنود, می بوید و احساس می کند.

  - از کاربرد کلماتی که ایجاد شک, تردید و یا ابهام در فرد خواننده گزارش می نماید جدا خودداری نمایید.

  - بهیچ عنوان از کلماتی چون به نظر می رسد, ظاهرا و ممکن است استفاده نکنید.

  گزارش صحیح: بیمار اظهار می دارد دچار اختلال در خواب است, قادر به انجام کارهای خود نیست, حوصله صحبت با دیگران را ندارد, اشتهای خوبی به غذا ندارد.

  گزارش غلط: بیمار افسرده به نظر می رسد.

  دقت در گزارش نویسی

  موارد ثبت شده درباره بیمار بایستی دقیق باشد تا اعضاء تیم درمان بتوانند به آن اعتماد کنند

  گزارش صحیح: بیمار cc 360 مایعات (آب) مصرف نموده است.

  گزارش غلط: بیمار به میزان کافی مایعات دریافت کرده است.

  علائم اختصاری استاندارد را نیز دقیق هجی نمایید و سپس در گزارش نویسی استفاده کنید.

  - در ثبت گزارشات پرستاری به هیچ عنوان نبایستی اقدامات مراقبتی و درمانی که توسط یک پرستار انجام می شود توسط پرستار دیگری ثبت یا چارت گردد.

  - در گزارشات پرستاری در ارتباط با اقدامات درمانی و مراقبتی بایستی به وضوح ذکر گردد چه کاری, توسط چه کسی و چه زمانی انجام شده است .

  - چنانچه گزارش پرستار ی دقیق و با اطمینان نباشد قانوندانان نیز در حیطه کاری خود و قضاوت دچار شک و ابهام می گردند و در نتیجه رای صادره قابل اعتماد نیست

  - عامل دیگر جهت اطمینان از صحت و دقت گزارشات داشتن امضاء گزارش دهنده می باشد. امضاء شخص بایستی دارای مشخصات زیر باشد: نام و نام خانوادگی, سمت، رتبه، تاریخ و ساعت

  کامل بودن گزارش :

  - اطلاعاتی که در گزارشات پرستاری ثبت می گردد بایستی کامل و در ضمن مختصر نیز باشد. نوشته های مختصر درک آسانی دارد و نوشته های طولانی خواندنش مشکل است و وقت را تلف می نماید.

  - در تهیه گزارش پرستاری بایستی از کاربرد کلمات غیرضروری اجتناب نمود

  مثال

  گزارش طولانی

  انگشتان پای چپ مددجو گرم و صورتی رنگ است, التهاب وجود ندارد, بازگشت و پرشدگی مویرگی خوب است, نبض روی پایی در پای چپ قوی است, نبض روی پا درهر دو پا احساس می شود.

  گزارش مختصر

  انگشتان پای چپ گرم و صورتی رنگ بوده, بستر ناخنها نشان می دهد که بازگشت خون طی دو ثانیه انجام گردید, نبض روی پایی قوی, 4 + دو طرفه و بدون التهاب است.

  پویا بودن گزارش :

  علائم حیاتی - تجویز دارو و اقدامات درمانی - آماده کردن بیمار برای تستهای تشخیصی - تغییر در وضعیت سلامت -

  پذیرش, انتقال, ترخیص یا مرگ بیمار - درمان تغییرات ناگهانی در وضعیت بیمار

  سازماندهی گزارش :

  اطلاعات ثبت شده بایستی دارای نظم بوده و سازماندهی شوند و بهتر است از فرمهای مخصوص استفاده گردد

  محرمانه بودن گزارش :

  کلیه گزارشات باید محرمانه ودور از دسترس همراهان و وابستگان بیمارباشد.

  بیمارستان حق تکثیر هیچ یک از اوراق پرونده بدون اجازه بیمار را ندارد.

  مشکلات بالقوه قانونی در ثبت گزارش

  عدم تطابق محتوی گزارش با استانداردهای حرفه ای - محتوی گزارش منعکس کننده نیازهای بیمار نباشد -

  محتوی ناقص یا بی ثبات - محتوی توصیف کننده موارد غیر عادی نباشد - محتوایی که منعکس کننده دستورات طبی نباشد- وجود خط و فضای خالی بین خطوط ثبت شده گزارش نویسی - امضاء گزارشات تهیه شده پس از امضاء فرد دیگر - تحریف گزارش - وجود چند نوع دست خط در تهیه یک مورد گزارش- ناخوانا بودن گزارش - ناخوانا بودن گزارش

  بهم ریختگی و کثیفی گزارش - جا افتادن تاریخ و زمان و گزارش متناقض - رونویسی اشتباهات

  امضاء نامناسب گزارش توسط پرستار - لاک گرفتن بخشی از محتوای گزارش نویسی - ثبت قبل از انجام مداخله مورد لزوم

  از این رو پرونده ای که به صورت صحیح و کامل تکمیل شده باشد بهترین مدافع شما می باشد.

  اگر مطلبی از قلم بیفتد و در پرونده ثبت نشود به دفاعیات ما آسیب می رساند

  جهل به قانون رفع مسئولیت نمی کند

  چنانچه جزئیات اقداماتی که برای بیمار انجام می گیرد در پرونده ثبت نمایید اثبات صحت اقدامات انجام شده آسانتر خواهد بود.

  تناقضات موجود در پرونده که ناشی از خطاهای سهوی نوشتاری می باشد را بر طرف کنیم.

  ثبت هر نکته ای در پرونده ممکن است در دادگاه بتواند از کادر درمانی حمایت نماید ولی وجود هر اشکالی در پرونده بالینی می تواند بر علیه کادر درمانی بکار رود.

  ثبت هر نکته ای ایجاد مسئولیت می نماید.

  توجه نمایید مرخصی موقت و غیبت بیمار چه موجه، چه غیر موجه باید حتما در پرونده ثبت گردد.

  از دسترسی اقوام و بستگان و افراد غیر مسئول به پرونده بالینی بیمار جددا ممانعت بعمل آورید.

  در تمامی برگه های پرونده بالینی بیمار مشخصات را با دقت تکمیل نمایید.

  انتهای گزارشات را با خط ممتد تا انتهای سطر ببندید تا جلوی هر گونه سوء استفاده و اضافه نمودن مطلب به آن نوشته را بگیرید.

  شرح فعالیتها ( روشهای اجرایی):

  1. به منظور عدم اتلاف وقت ، انتقال مطالب و اطلاعات و سرعت بخشیدن به کارها ، گزارش خوانا و مرتب ،خلاصه و مفید باشد .

  2. از خودکار آبی و مشکی جهت ثبت گزارشات استفاده شود و از مداد استفاده نشود .

  3. جهت ثبت دقیق اوقات شبانه روز در گزارش ساعات بطور کامل از 1 تا 24 نوشته شود .

  4. جهت ثبت علائم حیاتی حتی المقدور از چارت های گرافیکی آن استفاده شود.

  5. نوشتن نام و نام خانوادگی بیمار در هر صفحه ضروری است چرا که با ثبت نام و نام خانوادگی بیمار در شروع هر صفحه گزارش می توان از بروز اشتباه در این زمینه جلوگیری نمود

  6. از اختصارات استاندارد و بین المللی استفاده گردد و از اختصاراتی که ممکن است معانی مختلفی داشته باشند نباید استفاده شود .

  7. نباید دست خط های مختلف در ثبت وجود داشته باشد .

  8. از تصحیح عبارات اشتباه در گزارش بوسیله لاک یا سیاه کردن اجتناب نمایید

  دستورالعمل جهت تصحیح موارد اشتباه در گزارش به شرح ذیل است:

  I. بر روی مورد اشتباه خط کشیده اما به نحوی که نوشته قابل خواندن باشد.

  II. در قسمت بالای مورد اشتباه بنویسید : اشتباه است یا Error .

  III. تاریخ و سمت خود را پس از ثبت مورد فوق در گزارش بنویسید.

  9. برای اضافه کردن مطلب جدید به گزارشات قبلی، علاوه بر درج تاریخ و ساعت جدید ، بنویسید ضمیمه گزارش قبلی(تاریخ و ساعت گزارش قبلی را نیز درج کنید) و امضا نمائید .

  10. از گنجانیدن مطالب جدید در لابلای گزارش قبلی خودداری کنید .

  11. در صورت طولانی بودن گزارشات باید نوشته شود(ادامه دارد) امضا شود و بعد وارد صفحه بعدی شد .

  جهت ثبت گزارش پرستاری از برگه های استاندارد استفاده نمایید.

  1. وضعیت عمومی و همودینامیک بیمار را بر اساس علایم بالینی و آزمایشگاهی ثبت نمایید.

  2. تعداد و ریتم ضربان قلبی- تنفسی بیمار و عملکرد سیستمهای حیاتی بدن را ثبت کنید.

  3. در صورت استفاده از هر گونه وسایل مکانیکی (ونتیلاتور ، مانیتور، پیس میکر و......) جهت مراقبت ازبیمار توضیحات لازم را یادداشت نمایید.

  4. وضعیت خواب واستراحت و میزان فعالیت و وضعیت دفعی بیمار را حتماً ثبت کنید.

  نکات مهم در زمینه اصول نگارشات پرستاری

  5. در صورتیکه نیاز به نقل قول از سوی بیمار است، عین گفته های بیماررا گزارش نمائید

  6. از انتقاد سایرین در گزارش های پرستاری خودداری نمائید.

  7. تمام اقدامات دارویی، درمانی همراه با ساعت اجرای آنها و واکنشهای بیماررا ثبت نمایید.

  8. ضروری است کلیه موارد ثبت شده در گزارش پرستاری با ثبت دقیق ساعت مشاهده یا اجرای آن باشد.

  9. کلیه اطلاعات ضروری را در مورد دستورات داروئی اجرا شده ثبت نمائید. ( نام دارو ، دوز داروئی ، تاریخ و ساعت شروع ، زمان و راه تجویز دارو ).

  با توجه به داروهایی که بیمار مصرف می کند ، عوارض جانبی آن را مد نظر قرار داده و در صورت بروز بلافاصله گزارش نمایید.

  با توجه به تشخیص اصلی یا تشخیص افتراقی بیمار ، علایمی را که می تواند در تشخیص قطعی بیمار ، سیر بیماری ، تصمیم گیری برای درمان ( شروع ، ادامه ، قطع دارو و یا اعمال جراحی و....) کمک کننده باشد حتما" گزارش نمائید.

  10. از ثبت اقدامات پرستاری قبل از اجرای آنها اجتناب کنید.

  11. پس از مشاهده هر گونه وضعیت غیر عادی یا ارائه مراقبت های خاص (ایزولاسیون) در اسرع وقت اقدام به گزارش نویسی نمائید.

  12. انحصاراً در گزارش، مراقبتهایی را که خود ارائه نموده و یا بر اجرای آنها نظارت داشته اید ثبت نمایید.

  13. گزارش پذیرش بیمار باید بسیار کامل نوشته شده و شامل ساعت ورود بیمار، نحوه ورود (با پای خودش ، با برانکارد، توسط اورژانس 115، توسط همراهیان و... ) ، وضعیت هوشیاری بیمار، علائم حیاتی هنگام ورود و سایر موارد مهم مشاهده شده باشد.

  14. اقداماتی را که باید در شیفت های بعدی انجام و یا پیگیری شوند گزارش نمایید. (آمادگی جهت آزمایشات پاراکلینیکی ، تشخیصی ، جواب مشاوره ها و... )

  15. انواع آزمایشات پاراکلینیکی بیمار را درصورت انجام با ذکر ساعت و تاریخ گزارش نمایید.

  16. درصورت بروز موارد غیر طبیعی در وضعیت همودینامیک بیمار، آزمایشات پاراکلینیکی ومشاهده عوارض جانبی داروها ، موارد مشاهده شده را علاوه بر ثبت دقیق در گزارش ، در صورت ضرورت به پزشک اطلاع دهید.

  17. در صورتیکه بیمار از طریق داخل وریدی مایع دریافت می کند میزان مایع دریافتی در شیفت خود را محاسبه نموده و علاوه بر تنظیم سرم بیمار میزان مایع دریافتی وی را در گزارش قید نمایید.

  درصورتیکه بیمار دستور کنترل میزان جذب و دفع مایعات ( I&O ) را دارد باید فرم کنترل جذب ودفع در پرونده گذاشته شده و میزان جذب و دفع در هر شیفت با ذکر نوع و روش دریافت مایعات همچنین مقدار و نوع هرگونه مواد دفعی بطور دقیق ثبت شود.

  1. ثبت هر گونه حادثه یا اتفاقی که سلامتی بیمار را به مخاطره انداخته (سقوط ، اشتباهات دارویی و.... ) ضروری است !

  2. مسئولیت درج صحیح دستورات پزشک در کاردکس با پرستار مسئول شیفت است و باید در این زمینه دقت کافی برای جلوگیری از بروز اشتباهات بعمل آید.

  3. دستورات اجرا نشده پزشکان را با ذکر علت ثبت نمایید.

  4. کشیدن دایره قرمز دور دارو به معنی ندادن دارو به بیمار می باشد (در برگه گزارش پرستاری در قسمت ثبت داروها).

  5. در صورت ندادن دارو به هر علت و کشیدن دایره دور ساعت تجویز باید علت آن در بالای ساعت تجویز دارو بطور مختصر ذکر شده ودر گزارش پرستاری نیز در مورد آن توضیح داده شود.

  6. اطلاعاتی را که خودتان به پزشک معالج گزارش می نمایید (حضوری، تلفنی) دقیقا ثبت کنید.

  7. در صورت نیاز به ثبت گزارش تلفنی ، شرایط زیر را بطور کامل رعایت کنید:

  I. دستور تلفنی در برگه دستورات پزشک ثبت و توسط 2 پرستار امضاء شود.

  II. دستور تلفنی ظرف مدت 24 ساعت به امضاء پزشک مربوطه رسانده شود.

  III. زمان برقراری تماس تلفنی ، نام و سمت شخصی که با وی تماس گرفته شده، نام شخص تماس گیرنده، اطلاعات داده شده و اطلاعات گرفته شده ثبت شود

  8. از مواردی که منجر به تحریف گزارش می شود اجتناب کنید از جمله:

  I. اضافه نمودن مواردی به گزارش بدون آنکه تعیین شود که موارد مذکور بعداً اضافه شده است.

  II. ثبت اطلاعات نادرست در گزارش پرستاری

  III. دوباره نویسی و یا تغییر گزارش

  IV. اضافه نمودن مواردی به یادداشت های سایرین

  V. تخریب یا مخدوش نمودن گزارشهای قبلی یا موجود

  VI. حذف نکات مهم گزارش.

  VII. ثبت تاریخ گزارش به نحوی که موید این مساله باشد که در زمان قبلی ثبت شده است.

  9. گزارش عملیات احیاء قلبی ریوی ( C.P.R ) بطور کامل و جامع با ذکر کلیه مراحل احیا باید در پرونده ثبت شود.

  10. در بین مطالب مندرج در گزارش پرستاری وابتدا وانتهای گزارش جای خالی وجود نداشته باشد.

  11. آموزشهای ارائه شده به بیمار را در گزارش پرستاری ذکر نمایید.

  12. در خصوص مشاوره­های پزشکی باید توجه شود که دستورات مشاوره فقط در صورتیکه توسط پزشک معالج یا پزشک مقیم در پرونده دستور اجرای آنها داده شده قابل انجام می باشد و نباید هیچگاه بطور مستقیم و بدون اطلاع پزشک معالج اجرا گردد.

  13. پس از ثبت هرگونه اطلاعات در گزارش پرستاری ، با نوشتن نام خانوادگی و سمت خود گزارش را به مهر اسمی خود مهمور نموده و امضاء نمائید و سپس در پایین گزارش خط بکشید.

  از سوگیری در توصیف شخصیت بیمار با صفات ناخوشایند بپرهیزید.

  1. در صورتیکه بیمار شفاها" مسئولین درمانی بیمارستان را تهدید به تعقیب مواردی می نماید ، دقیقا" گزارش نمائید.

  2. گزارش پرستاری باید در انتهای شیفت برای پرهیز از اشتباه و خط خوردگی نوشته شود.( در بخشهای ویژه و یا در صورتی که روش تقسیم فعالیت به صورت case method باشدگزارش پرستاری باید به صورت پیوسته ثبت گردد و در انتهای شیفت بسته شود )

  چه مواردی توسط پرستار در پرونده بیمار باید ثبت شود؟

  1-دستورات روتین یا ثابت :

  باید واضح و روشن نوشته شده و به امضای پزشک رسانده شود و همیشه در بخش نگهداری گردد.

  2-دستورات PRN :

  باید نام ،دوز و راه مصرف دارو توسط پزشک قید شود.

  3- دستورات تلفنی:

  دستورات تلفنی راه سریع و مناسب در انتقال اطلاعات می باشد. و طبق دستورالعمل ارائه شده دستورات تلفنی عمل گردد.

  4--دستورات شفاهی :

  در شرایط بحرانی مثل دستورات تلفنی عمل می گردد.

  5-دستورات پزشک مشاور:

  باید به تایید پزشک معالج رسانده شود. ( Reorder شود)

  6) ثبت رفتار بیمار :

  مشاهده رفتار بیمار در رابطه با مشکلات سلامتی یا در رابطه با بیماری اوست .

  رفتار فقط شامل عکس العمل های جسمی نمی شود ‘ بلکه شامل تغییرات در خلق و خوی مثل افسردگی و گوشه گیری و تغییر در ارتباط کلامی و غیر کلامی و عکس العمل های فیزیولوژیک نیز می شود.

  در شرح ارتباط کلامی با بیمار باید عین کلمات و جملات بیمار نوشته شود.

  7-عکس العمل بیمار نسبت به اقدامات درمانی و پرستاری :

  مثال : اثر مسکن بر درد ‘ اثر پاشویه بر تب ‘ گرما و سرما بر کاهش تورم و ...( مبنای گزارش درک بیمار و مشکلات عینی اوست ) .

  8-ثبت حوادث غیر مترقبه :

  فرار ‘ سقوط ‘ حساسیت و آلرژی ‘ برق گرفتگی ‘ کما ‘ ایست قلبی و تنفسی ‘ خودکشی باید با ذکر ساعت و توضیحات کامل و اقدامات انجام شده ونیز در جریان قرار دادن مسئولین ‘ ثبت گردد.

  در هنگام وقوع حوادث باید مدیر بیمارستان را در جریان قرار داد زیرا مدیران لایق ترین افراد برای تشخیص موارد قانونی و انجام اقدامات لازم هستند .

  هم چنین باید اقدامات لازم ایمنی یا حفاظتی ‘اطلاع به پزشک ‘ حمایت و آموزش ‘ ابزار و وسایل مورد استفاده برای حفظ ایمنی بیمار ‘ قبل و بعد از حادثه ثبت گردد.

  درنوشتن گزارش حوادث موارد زیر باید رعایت شود :

  نوشتن نام پرستاری که حادثه را دیده و با آن روبرو شده است به طورمختصرودقیق وکاملا عینی حادثه شرح داده شود.  

  هرگونه اقداماتی که توسط پرستار، پزشک ویا سایرهمکاران برای حادثه دیده صورت گرفته گزارش داده شود.

  برای حادثه تفسیروتعبیرنوشته نشود.

  حادثه باید هرچه سریعتربه مسئول مربوطه گزارش شود.

  گزارش حادثه باید با شماره مخصوص نوشته وحفظ گردد.

  گزارش نباید کپی شود.

  9-ثبت موارد پاراکلینیک :

  جواب آزمایشات ‘ گرافی ها ‘ باید ضمن اطلاع به پزشک و انجام پیگیری های لازم ثبت شده و برگهای لازم نیز در پرونده بیمار گذاشته شود .

  10-اقدامات درمانی که سایر اعضای تیم درمان انجام می دهند .

  11-ویزیتهای انجام شده و تعداد آن ( توسط فیزیوتراپیست ‘ مسئول تغذیه ‘ بیهوشی و...) .

  12-درد ‘ غذا و اشتها ‘ دفع ‘ استراحت و خواب (مخصوصا در شیفت شب ).

  13-پیشرفت بیمار‘ آموزشهای داده شده به وی .

  15-در بخش زنان و زایمان در مورد نوزاد نیز باید مطلبی نوشت (حتی در صورت سالم بودن نوزاد) .

  چه مواردی توسط پرستار در پرونده بیمار باید ثبت شود؟

  بررسی یافته‌ها ، نیازهای مراقبتی بیمار ، مراقبت‌های معمول مانند اقدامات بهداشتی ، اقدامات احتیاطی لازم جهت پیشگیری ، مداخلات شرح داده شده در برنامه مراقبتی ، معالجات پزشکی دستور داده شده توسط پزشک (دستورات پزشکی) ، نتایج تدابیر درمانی و مداخلات پرستاری ، فعالیت‌های بیمار ، داروهای تجویز شده ، درصد غذایی که بیمار در هر وعده دریافت می‌کند ، مشاوره‌های بیمار ، ثبت گزارش تلفنی در مورد مشکلات بیمار در موارد ضروری و نتایج آن ،

  انتقال بیمار به واحدهای دیگر مثل رادیولوژی، آزمایشات تشخیصی و ثبت زمان رفت و برگشت بیمار ، آموزش بیمار در بخش و هنگام ترخیص وی ، ارجاع بیمار به واحدهای مراقبتی دیگر

  گزارشات شفاهی

  گزارش شفاهی یک ارتباط سیستماتیک است که هدف آن انتقال اطلاعات ضروری برای مراقبت از بیماران می باشد.

  پرستاران روزانه چندین مرتبه از گزارش شفاهی استفاده می نمایند. در این نوع گزارش یک پرستار خلاصه ای از فعالیتها و شرایط بیمار در زمان ترک بخش برای استراحت و یا پایان شیفت را به پرستار دیگر منتقل می نماید.

  چهارنوع گزارش شفاهی توسط پرستاران استفاده می شود:

  · گزارش تعویض شیفت change of shift reports

  · گزارش تلفنی Telephone reports

  · گزارش انتقالی Transfer reports

  · گزارش حوادث اتفاقی Incident reports

  .در گزارش ترخیص بیمار این موارد باید ذکر شود:  

  * آموزش در زمینه مراقبت از خود در خانه.

  آموزش در زمینه مصرف دارو، نام دارو، دوز آن، هدف از تجویز دارو، اثر ات آن، زمان مصرف و عوارض جانبی احتمالی آن.

  * اطلاعات در زمینه دارو باید به صورت کتبی و شفاهی باشد.

  ساعات دقیق مصرف دارو ، روش‌های کار و درمان‌ها ، رژیم غذایی ، ارجاع و اولین ملاقات پس از ترخیص ، تمامی جنبه‌های بیماری یا اثرات درمان ، تمامی آموزش‌های ارائه شده باید در گزارش مربوط به بیمار و خلاصه‌ای از برنامه ترخیص ثبت شود. ،

  * دستورالعمل‌ها باید به صورت مکتوب در اختیار بیمار قرار گیرد.

  * اجرای روش‌های مراقبتی به صورت عملی نشان داده شود؛ و عملاً با بیمار و خا نواده اوتمرین کرد.

  گزارش فوتی

  وضعیت عمومی قبل از فوت (علائم حیاتی، علائم ذهنی- عینی با قید ساعت و تاریخ)

  ثبت ساعت بد حال شدن (در موارد نا گهانی)

  ثبت ساعت فوت، نحوه صدورگواهی فوت (گواهی فوت یا توسط پزشک مربوطه صادر گردیده یا توسط پزشک قانونی صادرمی گردد).

  در مورد فوت نوزاد، جنس،آپگار زمان تولد یا مرده بدنیا آمده، سن جنین ( که از 20 هفته به بالا نیاز به تاریخ و گواهی فوت دارد).

  راهنمایی مادر و خانواده جهت مشاوره ژنتیک و علت های فوت.

  ذکر این نکته در پرونده که جسد به چه کسی تحویل شد یا در سردخانه بیمارستان گذاشته شد.

  باید نام ونام خانوادگی جسد، سن، بخشی که بستری بوده و تاریخ فوت نوشته شده و روی کاور یا روی بدن وی و روی ملحفه چسبانیده شود.

  گزارش به اعضاء خانواده یا نزدیکان بیمار

  پرستاران می‌توانند تشخیص دهند که به کدامیک از ملاقات کنندگان بیمار می‌توان گزارش بیماری را داد. نتایج بیماری را معمولاً پزشک به بیمار اطلاع می‌دهد. به هر حال اطلاعاتی که به همراهان بیمار داده می‌شود، باید در نهایت احترام و توانایی درک شخص گیرنده پیام، و نیز دلسوزانه باشد.

  برخی از موارد قصور در پرستاران به ترتیب تکرار

  برخی از موارد قصور در پرستاران به ترتیب تکرار

  1- اجرای اشتباه درمان2 - سقوط بیمار و قصوردر ثبت آن و نداشتن صداقت 3- اشتباهات دارویی 4- قصور در مشاهده کردن و ثبت صحیح مشاهدات 5- بکارگیری تجهیزات ناقص و معیوب6-قصور در بررسی بیمار و گرفتن شرح حال

  7-قصور در بررسی و گزارش تغییرات 8-قصور در تعیین هویت بیماران و شناسایی بیمار 9-قصور در نگه داشتن اطلاعات محرمانه بیماران 10-قصور در ارزشیابی مراقبت و ثبت بموقع

  نکات اساسی در ثبت گزارش CPR

  زمان و نوع ایست (فقدان نبض یا تنفس) ، زمان شروع احیاء قبلی و ریوی CPR

  ریتم قلبی در زمان شروع دارو درمانی و پس از اجراء دارو درمانی ، ریتم قلبی در زمان شروع دفیبریلاسیون و پس از دفیبریلاسیون  

  نکات اساسی در ثبت گزارش لوله گذاری و اکسیژن درمانی و تجزیه گازهای خون شریانی ABG

  تعداد و میزان دفیبریلاسیون و واکنش بیمار نسبت به دفیبریلاسیون

  دارودرمانی(نوع و دوز و زمان و اسم فردی که دارو را برای بیمار تجویز و تزریق می نماید.

  واکنش مردمکها ، افراد عضوتیم احیاء

  زمان خاتمه CPR

  1. صدور دستور شفاهی یا تلفنی (پزشک معالج، رزیدنت یا انترن)

  2. تکرار دستور شفاهی یا تلفنی با تأکید بر دوز دارو و ساعت اجرا ( پرستار مربوطه)

  3. ثبت در پرونده بیمار (در برگه دستورات پزشک با ثبت زمان و نام پزشک دستور دهنده و سمت) (مسئول شیفت)

  4. کنترل دستور پزشک (با تیک زدن و شماره گذاری از پائین به بالا (مسئول شیفت)

  5. امضاء و تأئید دستور تلفنی و شفاهی (پرستار همکار در شیفت)

  6. اجرای دستور ( پرستار مربوطه)

  7. امضاء و مهر دستور در اولین فرصت (پزشک معالج، رزیدنت یا انترن)

  • گزارش ترانسفوزیون خون

  • درخواست خون: فرم درخواست خون سه برگی می باشد که مشخصات آن بایستی توسط پرستار به طور کامل و صحیح و دقیق پر شود ، ثبت ترانسفوزیون ها و حاملگی های قبلی در فرم درخواست خون نیز مسئول بانک خون را موظف به جستجوی آنتی بادی های ناخواسته در خون بیمار می کند

  • نمونه گیری از بیمار :ابتدا نام بیمار را پرسیده وسپس از وی خونگیری به عمل می آید، بعد از ریختن نمونه خون در لوله آزمایش نام و نام خانوادگی بیمار، شماره پرونده، نام بخش شماره اتاق و تخت بیمار را به طور واضح روی برچسب لوله بنویسد.

  • دریافت خون از بانک خون بیمارستان: مشخصات روی کیسه خون را با فرم درخواست خون چک کرده و بعد از اطمینان از انطباق با مشخصات بیمار، محتوی کیسه خون را از نظر سردی ، وجود لخته، همولیز، تغییر رنگ و

  • نشت خون از کیسه بررسی کنید و موارد غیر طبیعی را بلافاصله گزارش کنید.

  • گزارش ترانسفوزیون خون

  تزریق خون: مواردی که باید حین تزریق در کارت شناسایی یادداشت گردد شامل: تاریخ تزریق، ساعت تزریق ، تعداد واحد خون یا پلاسمای مصرفی، شماره کیسه های مصرفی ، علایم حیاتی بیمار طی زمان تزریق، امضاء پرستار

  نکات مهم حین تزریق:

  1. حداکثر مدت زمان تزریق خون 4 ساعت می باشد

  2. تشخیص هویت دقیق بیمار و کیسه خون

  3. قرار دادن صحیح سوزن تزریق در رگ

  استفاده از ست فیلتردار

  1. مراقبت متناوب از بیمار

  2. در صورت واکنش بیمار به خون بلافاصله متوقف شده و بعد از ان جام اقدامات لازم در گزارش پرستاری تاریخ وساعت واکنش و علائم مشاهده شده، نوع و مقدار خون یا فراورده های تزریق شده، زمان شروع و توقف خون، درمانهای انجام شده برای عوارض ثبت شود.

  3. کنترل علایم حیاتی به طور متناوب(قبل، حین و پس از تزریق خون)

  4. و ثبت در چارت ترانسفوزیون خون کرایوپرسیپیتیت ، محصولات لیوفیلیز همه محصولات خونی (خون کامل ، گلبول قرمز متراکم ، پلاکت باید با ست فیلتردار تزریق شود.

  5. در هر تزریق باید رگ مناسب آنژیوکت مناسب (نوع و شماره آن) انتخاب گردد.

  6. - در موارد روتین ( غیر اورژانس ) خون کامل و یا گلبول قرمز متراکم معمولاً در یک یا دو ساعت تزریق می شود ، ( ml/kg/h 4 -5 ) و بیش از 4 ساعت نباید طول بکشد ( در موارد اورژانس خون را با هر سرعتی می توان تزریق ) نمود ).

  7. یکی از مهمترین و حساس ترین و نقطه عطف تزریق خون تعیین هویت بیمار و انطباق آن با کارت شناسایی و فرم درخواست خون و کیسه خون درست قبل از تزریق خون می باشد.

  8. از دیگر نکات با اهمیت حضور پزشک معالج بر بالین بیمار می باشد. در 15 دقیقه اول که بیش از 90 % عوارض حاد رخ می دهد باید تزریق آهسته باشد ml/kg/h ) 2 -3 ) و کنترل علایم زیر که از مهمترین نشانه های واکنش همولیتیک می باشد می تواند در شناسایی زودرس آن کمک کند.

  9. گزارش مانیتورینگ قلب

  10. تاریخ و ساعت شروع مانیتورینگ، لیدهای استفاده شده، ریتم های خوانده مثال: مانیتور بیمار ریتم سینوسی با PVC با HR=150 را نشان داد بیمار شکایت از درد قفسه سینه و تپش قلب دارد.

  11. گزارش نویسی در بخش روان

  در گزارش نویسی در بخش روانپزشکی علاوه بر موارد بالا باید موارد زیر بررسی و در گزارش قید گردد.

  - لازم به ذکر است که موقع نوشتن گزارش عین جمله بیان شده توسط بیمار و عمل انجام شده بدون تحریف در گزارش قید گردد.

  علایم و نشانه های اختلالات روانی

  — نشانه ( sign ): یافته عینی که متخصص بالینی مشاهده می کند: عواطف محدود، کندی روانی حرکتی

  — علامت ( symptom ): تجربه ذهنی توصیف شده توسط بیمار: خلق افسرده، کاهش نیرو

  — نشانگان ( syndrome ): گروهی از علایم و نشانه ها

  علایم اختلالات روانی دارای دو ویژگی است:

  — شکل علامت ، محتوای علامت

  — زمانی نشانه ها به عنوان بیماری اهمیت پیدا می کنند که :

  شدت آنها بسیار زیاد باشد ، برای مدت زمان طولانی باقی بمانند ، عملکرد فرد را بر هم زنند

  — خلق Mood :حالت هیجانی نافذ و مستمرکه به طور ذهنی احساس شده و به وسیله شخص گزارش می شود در زیر انواع آن ذکر شده است.

  • Eutymic خلق متعادل

  • Elvatad بالا

  • Euphoria نشئه

  • Expansive گسترده یا بسیط

  • Ecstasy خلسه

  • Dysphoric ملال انگیز

  • Depressed افسرده

  • Alexithymia ناتوانی در بیان خلق

  • Swing خلق نوسان دار

  • Irritable تحریک پذیر

  • Agitation اضطراب همراه با بی قراری شدید حرکتی

  — عاطفه Affect : حالت ظاهری چهره و پاسخگویی هیجان شخصی که قابل مشاهده می باشد،که انواع آن به شرح ذیل است.

  • Appropriat متناسب

  Inappropriat نامتناسب

  • Restriected محدود

  • Blunted کند

  • Surface سطحی

  • Labile بی ثبات

  • Swimming شناور

  • ظاهر Appearance

  وضع ظاهری و وضعیت فیزیکی کلی بیماردر نظر مصاحبه کننده با توجه به حالت و وضعیت اندام، توازن، لباس و آراستگی او در این قسمت توصیف می شود.

  آرایش Grooming

  • لباس Dressing

  • بهداشت hygiene

  رفتار و فعالیت روانی حرکتی psychomotor activity

  — به صورت افزایش یا کاهش حرکت ویا حرکت غیر عادی ظاهر شود.

  • پژواک رفتار Echoparaxia : تکرار دقیق حرکات فرد دیگر

  • کاتتونیا Catatonia :اختلال حرکتی در اختلالات عضوی و غیرعضوی

  • منفی کاری Negativism : مقاومت بدون انگیزه

  • کاتاپلکسی Cataplexy : کاهش ناگهانی و موقتی تونیسیته عضلانی

  • رفتار کلیشه ای Stereotypy : الگوی ثابت و تکراری حرکات و تکلم

  • ادا و اطوار Mannerism : رفتارهای غیرلازم با القا معنی و مفهوم خاص به مخاطب

  • گنگی Mutism : خاموشی بدون اختلالات ساختمانی

  • بیش فعالی overactivity :

  • خودکاری :Automatism فعالیت نمادین و ناخودآگاه

  • خودکاری دستوری Command automatism : اطاعت محض

  — کاهش فعالیت Hypokinesis : کندی حرکتی و شناختی

  — تکلم Speech

  • فشارتکلم :(pressure speech) تکلم سریعی که حجم ان زیاد و قطع ان مشکل میباشد .

  • حرافی( Logorrhea ) :تکلم منطقی مربوط و پر حجم

  • فقر کلامی ) poverty of speech ) محدودیت در حجم صحبت ، پاسخ ها ممکن است یک سیلابیباشد

  • دیس پرو سودی( Dysprosdy ) :فقدان اهنگ طبیعی کلام

  • دیزارتری ( Dysarthria ) : اشکال در ادای کلمات و نه در پیدا کردن کلمات یا دستور

  • لکنت زبان( (Stuttering :تکرار مکرر یا تطویل یک صوت یا سیلاب

  • بریدگی (Cluttering ) : تکلم غیر عادی و ناموزون به صورت ادای سریع و انفجاری کلمات

  نگرش Attitude

  • همکاری Cooperative

  • طفره رفتن Evasive

  • دوستانه Friendly

  • دفاعی guarded

  • خصمانه Hostile

  • دست انداختن Manipulation

  • غیر همکارانه Non cooperative

  • خوش بینانه Optimistic

  • بدبینانه Pessimistic

  — اختلالات درکی perception disorder
توهم Hallucination درک حسی اشتباه از محرک خارجی که وجود ندارد.

  — توهم شنوایی ( Auditory )

  — توهم بینائی ( Visual )

  — توهم لمسی ( Tactile )

  — توهم چشایی ( Gustatory )

  — توهم بویای( Olfactory )

  — توهم جسمی ( Somatic )

  — توهم لی لی پوتی ( Lilliputian )

  خطای حسی Illusion درک حسی اشتباهی

  فکر thought اختلال در

  — فرم

  — فرایند یا جریان

  — محتوای تفکر

  فرم فکر

  — تفکر عینی یا Concrete thinking

  — تفکر انتزاعی یا Abstract thinking

  فرآیند یا جریان فکر

  • تفکر بی ربط Incoherence

  • تفکر اوستیتیک Autistic thinking

  • تفکر سحر امیز Magical thinking

  • پرش افکار Flight of Ideas

  • کندی تفکر Retarded thinking

  • حاشیه پردازی circumstantiality

  • تفکرمماسی Tangentiality

  • تکرار یا در جا زدن Perseveration

  • رفتار کلامی کلیشه ای Verbigeration

  محتوای فکر

  — هذیان ( delusion ) عقیده باطلی است که متناسب با فرهنگ نبوده و با منطق قابل اصلاح نمی باشد.

  1-هذیان گزندو اسیب ( (Persecutory 2- هذیان انتساب( Delusion of Reference )

  3-هذیان مسموم شدن، هذیان نفوذ (ربایش افکار، کاشتن افکار، پخش افکار) و هذیان حسادت

  • - هذیان بزرگ منشی ( Grandeur 5- هذیانهای افسردگی ( هذیان گناه، هذیان نفی وجود، 6-هذیان فقر، هذیان خود بیمار انگاری ) 7- فکر وسواسی ( Obsession )8- ترس بیمار گونه ( Phobia )

  نظام حسی شناختی

  • آگاهی و سطح هوشیاری

  • جهت یابی

  • حافظه

  • توجه و تمرکز

  • توانایی خواندن و نوشتن

  • توانایی دیداری فضایی

  • سطح معلومات و هوش

  • نظام حسی شناختی

  هوشیاری و حالت آگاهی 

  الف اختلال هوشیاری :

  1- عدم آگاهی به زمان و مکان Disoriantation 2- ابر گرفتگی شعور Clouding of consciouness 3- بهت Stupor 4- دلیریوم Delirium 5- اغتشاش شعور confusion

    ب- اختلال توجه:

  1- حواس پرتی Distractibility 2- بی توجهی انتخابی Selective inattention 3- گوش به زنگ بودن Hypervigiliance

  ج- تغییرات تلقین پذیری :

  1- خواب تلقینی Hypnosis 2- اختلال روانی القایی بین دو یا سه نفر Folie a trois/ folie a deux

  ادامه نظام حسی شناختی
سطوح حافظه: فوری - نزدیک - گذشته نزدیک - گذشته دور - اختلال حافظه

  • فراموشی Amnesia : پارامنزیا Paramnesia - هیپرمنزیا – و.....

  قضاوت judgment : قضاوت خودکار Automatic judgment - قضاوت انتقادی

  • Critical judgment - قضاوت مختل Impaired judgment

  • بینش Insight : بینش تخریب شده Impaired insight - بینش عقلایی Intellectual insight - بینش واقعی True insight

  سوابق :این سند به مدت یکسال معتبر می باشد و در دونسخه یک نسخه در clear book موجود در بخش و یک نسخه در دفتر حاکمیت بالینی نگهداری می شود.

  پیوستها:

  مشخص کردن تغییرات: پس از اعمال تغییرات به بخشها اعلام خواهد شد.

  بازنگری، تصویب و تجدید نظر : طبق دستورالعمل بازنگری مصوب مستندات موجود در مرکز

  رفرنس: کتاب مرجع استاندارد خدمات پرستاری – انتشارات سازمان نظام پرستاری جمهوری اسلامی ایران nurse .b;ogfa.com

  تعریف:

 

 

  تهیه کننده:

  م. تاره

  (سوپروایزر آموزشی)

  کنترل کننده:

  ش.حاتمی

  (مترون)

  

  تصویب کننده نهائی:

  دکتر ع.آرمانی کیان

  (رئیس مرکز)

دفعات مشاهده: 1738 بار   |   دفعات چاپ: 168 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر
>
:: منشور حقوق کارکنان ::

  

منشور حقوق کارکنان

طبق ماده 608و609 قانون مجازات اسلامی چنانچه هر کس اعم از بیمار ، همراه، بستگان و یا سایر افراد به پرسنل درمانی و کارکنان شاغل در بیمارستان در حین انجام وظیفه توهین نمایند مشمول مجازاتهای ذیل می گردند:

  ü 3 تا 6 ماه حبس

  ü 74 ضربه شلاق

  ü جزای نقدی

  

  مصادیق توهین عبارتند از :

  · بکار بردن هر گونه کلمات رکیک ، اهانت آمیز و تحقیر کننده

  · فحاشی

  · انجام اقدامات عملی که دلالت بر توهین داشته باشد

  · وارد کردن هر گونه ضربه به قصد توهین ، تحقیر و آسیب

  

  - ضروری است پرسنل محترم در صورت وقوع جرایم ذکر شده با مسئول مافوق صورتجلسه حادثه را تنظیم و از ماًمورین انتظامی و امنیتی در خواست کمک نمایند.

دفعات مشاهده: 1635 بار   |   دفعات چاپ: 182 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 1 بار   |   0 نظر
>
:: CPR ::

    

                         

 

 

 

     

  همکاران محترم برای مطالعه مطالب می توانند از زیر مجموعه آموزش کارکنان استفاده نمایند.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی استان زنجان

  مرکز آموزشی و درمانی شهید دکتر بهشتی

 

  با کنترل توهم هذیان خشم اختلال و بهداشت خواب

  تهیه کنندگان :پری صحبتی- مژده پارسا -معصومه تاره

  باتشکر از همکاری :آقای دکتر رامین ملکی

  شهریور 92

  فهرست مطالب

 

  صفحه

  موضوع مطالب

  ردیف

  3

  اختلال افسردگی

  1

  5

  درمان دارویی در بیماران افسرده

  2

  6

  اقدامات پرستاری در بیماران افسرده

  3

  12

  اختلال دو قطبی

  4

  14

  درمان دارویی در بیماران دو قطبی

  5

  17

  اقدامات پرستاری در بیماران دو قطبی

  6

  18

  اختلال اسکیزوفرنیا

  7

  22

  درمان در بیماران اسکیزوفرن

  8

  24

  فشار عصبی

  9

  26

  اضطراب وراههای درمان

  10

  32

  اختلال وسواس

  11

  35

  درمان دارویی وسواس

  12

  35

  ترک اعتیاد

  13

  39

  اختلال و بهداشت خواب

  14

  41

  کنترل توهم

  15

  42

  کنترل هذیان

  16

  43

  کنترل خشم

  17

  43

  منابع

  18

 

 

 

 

 

 

  اختلال افسردگی

  (Depressive Disorder)

  افسردگی یکی از اختلالات خلقی است که به علت شیوع فراوان آن در میان اختلالات روانپزشکی به سرما خوردگی روانی شهرت دارد این بیماری با غمگینی شدید و یأس و ناامیدی و ناتوانی در لذت بردن کارهای روزمره تعریف می شود و نباید این اختلال را با احساس غمگینی گذرایی که در زندگی تجربه می کنیم و معمولا در واکنش به اتفاق ناخوشایند ایجاد می شود، اشتباه گرفت .

  علایم :

  1. احساس خستگی زیاد که ممکن است با دردها و ناراحتی های جسمی از جمله سردرد همراه باشد که به آن کمبود انرژی می گویند.

  2. عده ای از این افراد ممکن است احساس کنند، غذایی را که می خورند بی مزه است یا اشتهایی برای غذا خوردن نداشته باشند که به آن بی اشتهایی می گویند و یا ممکن است میل شدیدی به غذا خوردن داشته باشند و به عبارتی پر اشتها شوند.

  3. عده ای از این افراد ممکن است به سختی بخوابند و در خواب بارها بیدار شوند، به عبارتی دچار کم خوابی شوند و عده ای ممکن است تمام ساعات روز را بخوابند، به عبارتی دچار پرخوابی شوند.

  4. معمولاً در این افراد میل جنسی از بین می رود و دچار کاهش میل جنسی می شوند.

  5. عده ای از بیماران افسرده ممکن است احساس کنند، که دست و پاهایشان سست و بیحال است و به کندی و به آرامی کار می کنند و راه می روند که به این حالت کندی روانی- حرکتی گویند.

  6. عده ای از بیماران هم نمی توانند یک جا بند شوند و آرام و قرار ندارند، مدام قدم می زنند و راه می روند و بی تاب و بیقرار می باشند که به این حالت بی قراری روانی- حرکتی گویند.

  7. وقتی این افراد کاملاً نامید و غمگین هستند ، ممکن است که قصد خودکشی و آسیب زدن جهت خاتمه دادن به زندگی خود را داشته باشند و به خودکشی فکر کنند.

  8. توجه کردن به قدری برای این افراد سخت است که در یادگیری دچار مشکل می شوند و نمی توانند در مورد اینکه چه کاری می خواهند انجام بدهند ، تصمیم بگیرند به عبارتی دچار مشکل در تصمیم گیری یا تمرکز می شوند.

  9. این افراد مدام خود را سرزنش می کنند و احساس بی لیاقتی و به عبارتی احساس بی ارزشی دارند.

  اختلال افسردگی چند نوع می باشد؟

  به شکل اصلی ، افسردگی براساس علائمی که ذکر شد مشخص می شود و به طور تشخیصی دو نوع اختلال افسردگی از هم متمایز می شود . اختلال افسردگی اساسی disorder) (major depressive و اختلال افسرده خویی (Dysthymia disorder)

  نحوه برخورد اطرافیان با افراد دارای اختلال افسردگی

  کاری که اطرافیان افراد دارای افسردگی می توانند انجام دهند تا آنها دوباره به حالت طبیعی برگردند و از زندگی لذت ببرند، می تواند پیشنهادات ساده زیر را دربر گیرد.

  · مدام به آنها سر بزنید.

  · به چشمانشان نگاه کنید و بیشتر به آنها لبخند بزنید.

  · بیشتر به حرفهایشان گوش کنید.

  · به آنها بگویید که کدام کارهایشان شما را تحت تاثیر قرار داده است ، شما را به فکر انداخته و احساس بهتری به شما داده یا باعث شده روحیه تان بهتر شود.

  · بلندشان کنید و به سمت خوشی بکشید با آنها پیاده روی ، سینما ، یک رستوران زیبا یا حتی باغ وحش بروید.

  · اگر به خودشان تکان ندادند، اشکالی ندارد، از آنها بخواهید با شما شطرنج بازی کنند یا یک فیلم کمدی بگیرید و در کنارشان تماشا کنید . یادتان باشد نباید آنها را مجبور به کاری بکنید.

  · از آنها بخواهید چیزهایی را لمس کنند، اشیایی با بافت و رنگهای مختلف بیاورند و از آنها نظرشان را بخواهید یک غذای خوشمزه و خوش ظاهر برای آنها درست کنید، سعی کنید لذتهای کوچک وارد لحظاتشان کنید.

  · بلند به آنها بگویید که برایتان مهم هستند ، بگویید که دلتان برایشان تنگ شده و دلتان می خواهد برگردند و دوباره با شما خوش بگذرانند ، هر چیزی که در موردشان دوست دارید را به زبان بیاورید.

  · کارهایی که فقط با دوستان صمیمی خود انجام می دهید با آنها تکرار کنید ، مثلاً با آرنجتان به بازویشان بزنید یا آرام با یک دسته کاغذ لوله شده بزنید روی سرشان، باید سعی کنید رفاقت خود را به آنها نشان دهید.

  · به جای اینکه بپرسید حالشان چطور است بپرسید دوست دارند برای خوش گذرانی امروز چه کاری کنند و در آن کار همراهیشان کنید ، به آنها بگویید که کاملا مشخص است که حالشان بهتر شده و بعد حالش را بپرسید و واقعاً به جوابی که می دهند گوش کنید.

  · اگر خجالت زده بودندیک داستان مشابه در مورد خودتان بگویید و پشت سر آن داستان های دیگر که از خجالت زدگی کسان دیگر شنیده اید را مثل لطیفه برایشان تعریف کنید، هیچ چیز بیشتر از دیدن احساس خجالت زدگی دیگران این درد را در انسان تخفیف نمی دهد.

  · اگر افسرده هستند پس حتماً احساس ناامیدی می کنند این مشکل برایشان بدون راه حل به نظر می رسد ، بعد از اینکه برای کم کردن شدت افسردگی شان به آنها کمک کردید ، اگر دوست داشتند در مورد آن صحبت کنند به آنها نشان دهید که چطور می توانند این مشکل را شکسته و به چند تکه تبدیلش کنند و بعد ببینند که کدام قسمت آن بهتر است و سعی کنند راه حلهای سالمی برای آن مشکل خاص پیدا کنند تا بتوانند مشکلات و دشواری ها را حل کنند نه تحمل .

  درمان دارویی افسردگی

  استفاده از دارو درمانی احتمال بهبود بیمار افسرده را ظرف یکماه آینده تقریباً 2 برابر می کند ظهور اثرات درمانی چشمگیر تمامی داروهای ضد افسردگی موجود 4-3 هفته طول می کشد و هر چند اثرات این داروها ممکن است زودتر شروع گردد.

  شایعترین اشتباه بالینی که باعث می شود امتحان یک داروی ضد افسردگی با شکست روبرو گردد مصرف دارو به مقدار ناکافی مدت نا کافی داروی ضد افسردگی را باید تا حداکثر سطح توصیه شده بالا برد و حداقل 4 یا 5 هفته در آن سطح نگه داشت تا بتوان امتحان یک دارو را ناموفق دانست.

  مدت مصرف دارو و پیشگیری : درمان ضد افسردگی حداقل به مدت 6 ماه یا اگر دوره قبلی طولانی تر بود به اندازه طول مدت آن باید ادامه داد. در چندین مطالعه نشان داده شده است که درمان پیشگیرانه با ضد افسردگی ها در کاهش تعداد و شدت موارد عود موثر است.

  هدف مرحله نگهدارنده درمان، پیشگیری از بروز دوره های جدید خلقی «عود» است. فقط بیمارانی که افسردگی های عود کننده یا مزمن داشته اند کاندید درمانی نگهدارنده هستند.

  انتخاب اولیه دارو: داروهای ضد افسردگی موجود از نظر اثر بخشی کلی، سرعت تاثیر یا اثر بخشی طولانی مدت تفاوتی ندارند وجود افتراق این داروها عبارتند از : 1- خصوصیات داروئی 2- تداخلات داروئی 3- عوارض کوتاه مدت و بلند مدت 4- احتمال بروز علائم قطع دارو 5- سهولت تنظیم دارو

  انواع داروهای ضد افسردگی:

  1. سه حلقه ای ها و چهار حلقه ای ها:

  سه حلقه ای ها همانند: آمی ترتیپلین – کلومی پرامین- ایمی پرامین- تری میپرامین-داکسپین- پروتریپتلین- دزی پرامین- نورتریپتلین

  چهار حلقه ای ها همانند: آموکساپین- ماپروتیلین

  2. SSRI ها: شامل فلوکستین- سرترالین- فلووکسامین- پاروکستین- سیتا لوپرام

  3. MAOI : فنلزین- ایزو کربوسازید- ترانیل سیپرومین- ملکوبوماید

 

  اقدامات پرستاری در بیمار افسرده

  مراقبت از بیمار افسرده می تواند در منزل ، درمانگاه و یا در بیمارستان انجام شود . این مسئله بستگی به شدت و ضعف علایم و نشانه های بیماری ، منابع حمایتی از بیمار و مراکز درمانی در دسترس دارد . اقدامات پرستاری از فرد بیمار باید ابعاد فیزیولوژیکی ، شناختی ، هیجانی و رفتاری وی را در برگیرد که به ترتیب در رابطه با هر بعد توضیح داده خواهد شد ال ف ) مشکلات جسمی

  سلامت جسمی بیمار افسرده معمولاً به فراموشی سپرده می شود ، زیرا بیمار قادر به مراقبت از خود نیست و در نتیجه ممکن است نیاز به مداخله در خصوص تغذیه ، دفع ، خواب و بهداشت داشته باشد . نیازهای ایمنی ، رژیم غذایی ، شوک درمانی حیطه های دیگری هستند که نیاز به مداخله دارند .

  کاهش اشتها

  کاهش اشتها از علایم شایع افسردگی است ؛ بنابراین بررسی وضع تغذیه بیمار امری ضروری است ، بدین منظور باید میزان جذب و دفع بیمار و وزن روزانه اندازه گیری و ثبت شود . برای افزایش اشتهای بیمار پیشنهاد می شود ، غذاهایی که مورد علاقه و یا مورد تنفر بیمار است ، شناسایی شوند و غذای دلخواه وی فراهم گردد ؛ مطمئناً بیمار غذایی را که بیشتر دوست دارد بهتر می خورد . او را تشویق کنید که اگر اشتها ندارد ، در دفعات متعدد غذای مختصر تری را مصرف کند تا کالری بیشتری دریافت کند . هرگز غذای حجیم در سه وعده در اختیار بیمار قرار ندهید زیرا ممکن است مورد اعتراض بیمار قرار گیرد و حتی برای او غیر قابل تحمل باشد . در صورتی که صلاح می دانید از خانواده بیمار بخواهید تا غذایی را که بیمار از آن لذت می برد ، برایش تهیه کنند . در طول صرف غذا به منظور کمک کردن به بیمار و حمایت و تشویق وی ، در کنار او بمانید . از انجا که ممکن است بیمار دانش کافی و دقیقی در ارتباط با نقش غذای خوب در سلامت کلی انسان نداشته باشد ؛ در خصوص اهمیت تغذیه کافی و مایعات دریافتی برای بیمار توضیح دهید .

  مشکلات مربوط به دفع

  بیماران افسرده غالباً مشکلات دفعی دارند و بیشتر بدلیل بیحرکتی و کم تحرکی و کاهش تغذیه دچار یبوست می شوند . توصیه می شود که بیماران مواد غذایی پرفیبر به منظور پیشگیری از یبوست مصرف کنند و به نوشیدن مایعات زیاد و انجام ورزشهای جسمی به منطور افزایش اعمال دفعی بطور طبیعی تشویق شوند . بیمار ممکن است دچار احتباس ادرار شود که معمولاً با نوشیدن مایعات و تدابیر خاص این مشکل از بین می رود و ندرتاً نیاز به سونداژ پیدا می کند .

  غفلت در بهداشت فردی

  بیماران افسرده به دلیل کاهش فعالیت سایکوموتور ( Psychomotor ) و کاهش علاقه به خود و دیگران بطور معمول نسبت به بهداشت فردی خود غفلت می ورزند در صورتیکه بیمار قادر به انجام این فعالیتها نباشد ، پرستار باید او را در حمام دادن ، لباس پوشاندن و آراسته کردن خود ، کمک کند و در صورت لزوم حتی این اعمال را برای او انجام دهد ؛ ولی باید توجه داشت که درماندگی و وابستگی بیمار را تقویت نکند و تا آنجا که ممکن است به بیمار کمک کند تا خودش مراقبتهای لازم را در مورد خود انجام دهد . تمیز بودن بیمار و علاقه و توجه او به ظاهر خود باید از جانب پرستار مورد توجه قرار گیرد و بطور مثبت تقویت شود . باید به بیمار کمک کنید تا با اهداف مراقبتی مورد انتظار خویش آشنا شود . البته ، اهداف باید من ط قی باشند زیرا اهداف غیر قابل دسترس ، بیمار را در معرض شکست قرار می دهد و احساس ضعف را در او تقویت می کند .

  اختلال خواب

  اختلال خواب در بیماران افسرده شایع است . بیمارانی که مشکل به خواب می روند و یا در طول شب از خواب بر می خیزند و مجدداً به سختی به خواب می روند ، ممکن است با ماساژ پشت ، دوش ولرم و یا صحبت کوتاه ، یک لیوان شیر ولرم ، بهتر بخوابند . نباید اجازه داده شود که بیمار در طول روز بخوابد خوابهای مختصر در طول روز ، مانع خواب شب می گردد . بیماران افسرده دوست ندارند روز را از نو شروع کنند ، در نتیجه از رختخواب خود بیرون نمی آیند که در اینصورت پرستار باید با روشی آرام ولی جدی با آنها برخورد کند و از آنها بخواهد که از رختخواب خارج شوند . چنانچه بیمار در طول روز خواب آلود است ، به پزشک معالج پیشنهاد شود که داروهای بیمار به هنگام خواب تجویز شوند . همچنین انجام تمرینهای آرام سازی و موسیقی ملایم ممکن است قبل از خواب کمک کننده باشد و بیمار از خوردن و آشامیدن مواد غذایی حاوی کافئین از قبیل چای ، قهوه ، کولا قبل از خواب اجتناب کند .

  دستورات دارویی

  چون بیماران افسرده داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای ویا لیتیوم ( Lithium Carbonate ) مصرف می کنند ، باید به عوارض جانبی ، نشانه های مسمومیت و تداخل دارویی توجه شود . از عوارض جانبی این داروها می توان اثرات آنتی کلینرژیک را ملاحظه نمود که عبارتند از : خشکی دهان ، تاری دید ، یبوست ، احتباس ادرار ، کاهش فشار خون وضعیتی ، تندی ضربان قلب ، آریتمی ، بحران افزایش فشار خون .

  در خصوص خشکی دهان استفاده از آب نبات بدون شکر ، یخ و تر کردن لب ممکن است کمک کننده باشد لیکن رعایت بهداشت دقیق دهان بسیار مهم است . در مورد تاری دید به بیمار اطمینان دهید که پس از چند هفته علایم برطرف می شوند . در مورد یبوست ، غذاهای پرفیبر تجویز می شود و افزایش ورزشهای جسمی و مایعات دریافتی نیز باید مدنظر باشند . در مورد احتباس ادرار ، استفاده از کمپرس آب گرم و سرد در بالای پوبیس و باز نمودن شیر آب و در صورت لزوم استفاده از سونداژ توصیه می شود . در مورد کاهش فشار خون به بیمار آموزش دهید که بطور آهسته از حالت نشسته به حالت ایستاده تغییر وضعیت بدهد . کنترل فشارخون بطور مکرر انجام شود و تغییرات عمده باید گزارش و ثبت شود . بیمارانی که سابقه صرع دارند ، باید به دقت تحت نظر قرار گیرند .همچنین مصرف همزمان بازدارنده های مونوآمینواکسیداز ( Mono Amino oxidase Inhibitor ) و غذاهای حاوی تیرامین ( Tyramin ) ممکن است بحران افزایش فشار خون ایجاد کند ؛ بدین منظور باید غذاهای حاوی تیرامین از قبیل پنیر ، ماست ، موز ، شکلات ، کشمش و ترشیجات مصرف نشوند . علایم بحران شامل سردرد پس سری ، افزایش ضربان قلب ، درد قفسه سینه ، تهوع ، استفراغ ، افزایش فشار خون و اغماء است که در صورت مشاهده علائم ، دارو قطع گردد و داروهای ضدفشارخون با اثر کوتاه مدت طبق تجویز پزشک داده شود .

  از اثرات آنتی دوپامینرژیک ( Antidopamineregic ) این داروها عوارض عصبی است که بعنوان عوارض خارج هرمی یا اکستراپیرامیدال نامیده می شود که شایعترین آنها پارکینسون ( s Disease ’ Parkinson ) است . معمولاً پنج روز بعد از شروع مصرف داروها ، از علائم بصورت آبریزش از دهان ، رعشه و لرزش اندام از نوع چرخاندن تسبیح ، لرزش اطراف دهان ، کندی حرکتی ، سفتی عضلانی ، راه رفتن در وضعیت خمیده و شتابزده بروز می کند . شروع و شدت علایم ثبت و گزارش شود و طبق تجویز پزشک معالج از داروهای انتی پارکینسون استفاده شود . با توجه به اینکه شروع اثرات درمانی این داروها با تاخیر 7 الی 28 روز بعد است به بیمار آموزش داده شود که حداقل دوره درمانی با این داروها 28 روز است و در صورت جواب به دارو ممکن است به مدت هشت ماه بعد از رفع علائم افسردگی ، تحت درمان با دوز نگهدارنده قرار گیرند . در ضمن باید از قطع ناگهانی دارو اجتناب کنند و دارو باید تحت نظر پزشک معالج در یک دوره سه الی چهار هفته ای بتدریج قطع شود .

  شوک درمانی الکتریکی ( ( ECT) Electroconvulsive Therapy )

  شوک درمانی در بیمارانی که بیماری آنان عود کننده است و یا در مقابل درمان مقاوم هستند و بیمارانیکه در خطر خودکشی هستند و یا از خوردن غذا امتناع می کنند و به درمان سریع نیاز دارند ، درمان انتخابی است مراقبتهای پرستاری قبل و بعد از شوک درمانی مانند عملهای جراحی عمومی است از علایم متداول پس از شوک درمانی ، فقدان حافظه و گیجی موقت است که بسیار مهم است وقتی بیمار بهوش می آید ، پرستار باید در کنار بیمار حضور داشته باشد تا ترس ناشی از فقدان حافظه کاهش یابد . باید به بیمار اطمینان دهید که این مشکل موقتی است و آنچه برایش اتفاق افتاده است ، توضیح دهید .

  بیمار را مجدداً به زمان و مکان آشنا کنید و اجازه دهید تا بیمار ترسها و اضطرابهای خود را در ارتباط با دریافت شوک درمانی بیان کند .

  خطر خودکشی

  هر زمان که بیمار افکار خودکشی را بیان کند و یا اعمال ، حرکات و قیافه های خاص به خود می گیرد که نشانگر افکار مربوط به خودکشی است ، پرستار باید مداخله کند . بطور کلی مراقبت از بیماری که بطور بالقوه در معرض خودکشی است ، بسیار دشوار است . تجربه و دانش پرستار در آن نقش بسزایی دارد . اولین قدم در مراقبت پرستاری ، تشخیص خطر خودکشی با توجه به معیارهای ارزیابی خودکشی و مشاهده دقیق الگوهای رفتاری بیمار است . که الگوی روزانه زندگی بیمار و تغییرات حاصله در آن مانند تغییر در خواب و خوراک ، رفتارهای بهداشتی ، عدم پذیرش رژیم غذایی ، تغییرات خلق رفتارهای پرخاشگری ، اختلال اعمال روزانه ، اضطراب ، کناره گیری ، انزوا طلبی باید به دقت بررسی ، مشاهده و گزارش شود . همچنین برقراری ارتباط با بیمار و توجه به پیامها و گفتارهای بیمار که بطور مستقیم یا غیر مستقیم است مربوط به افکار خودکشی بیمار باشد و با برقرار ارتباط صحیح با بیمار می توان روش و نقشه خودکشی بیمار را شناسایی نمود . به هر حال مراقبت از این بیماران کاری گروهی شیفت بعدی داده شود . اغلب خودکشی ها در جاهای کم رفت و آمد مانند گنجه لباس ، انباری ، اتاقهای خلوت ،توالت ، حمام و هنگام تعویض شیفت و یاز مانی که پرستاران سخت مشغول کارند ، بسیار مهم است . در مواردی که خطر خودکشی خیلی شدید است ، نیاز به محدودیت فیزیکی بیمار است و پرستار در ارتباط با این بیماران باید بطور مستقیم و غیر مستقیم این پیام را بدهد که به علت علاقمندی به زندگی بیمار او را محدود نموده اند و این بصیرت را در بیمار تقویت کند که افکار تخریبی او ناشی از بیماری است .

  ب ) مشکلات شناختی

  بیماران افسرده دید منفی دارند زیرا تفکر آنها براساس ایده ها و عقاید منفی استوار است و علیرغم کارها و مراقبتهای خوب و مناسب ، بد و منفی آنرا می بینند . اندیشه های منفی بیمار ممکن است در حد خفیف تا شدید بصورت هذیان بروز کند و احساسات بی کفایتی ، بی ارزشی و پوچی و گناه ، آنان را به سوی افکار خودکشی سوق می دهد .

  اقدامات پرستاری براساس افزایش عزت نفس و شناسایی و کنترل افکاری که بنای واقعی ندارند ، استوار است . بدین منظور برقراری ارتباط همدلانه ضروری است و در این ارتباط به بیمار نشان دهید که حرفهای او را درک می کنید ولی نه خود هذیانهای او را ؛ بنابراین بدون اینکه با بیمار بحث و جدل کنید و یا سعی در قانع کردن او داشته باشید ، حقایق را به او بازگو کنید . این روش برای نشان دادن اشتباه بیمار بکار نمی رود بلکه نشان دادن حقیقت در اصل پیشنهاد خط فکری دیگری به بیمار است که آنرا دنبال کند . بطور مثال بیمار بیان می کند که مبتلا به یک بیماری غیرقابل علاج و ناشناخته شده است ؛ در اینجا پرستار پاسخ می دهد نتایج معاینات و نتایج پزشکی این مطلب را تایید نمی کند . ایجاد شک و تردید منطقی باعث می شود بیمار در تفسیر خود از وقایع و موقعیتها تجدید نظر کند بدین نحو که با طرح سوال و تکرار حرف بیمار بصورت شک و تردید می توان او را به ارزشیابی دوباره اعتقاداتش تشویق نمود تا شک و تردید نسبت به حرف خودش ایجاد شود ؛ بطور مثال : (( این حرف بعید به نظر می رسد )) باید توجه داشت که تفکر منفی در بیماران افسرده یک فرآیند خودبخود است که خود او را از آن آگاه نیست و با دو روش می توان با آن مقابله نمود , اولاً از طریق انعکاس که پرستار همچون آیینه ای نگرشهای آنان را نشان می دهد و ضمن اینکه بیمار احساس می کند مورد درک و فهم پرستار واقع شده است ، حالت دفاعی و مقاومت او کاهش می یابد و به بیمار امکان می دهد بطور عینی درباره عقاید و عواطف وابسته به آنها بیشتر بیندیشد و آنها را بخشی از شخصیت خودش بداند . ثانیاً پرستار بیمار را بسوی تفکر مثبت سوق دهد بدین نحو که برای هر فکر منفی بیمار ، یک فکر مثبت شناسایی شود . بطور مثال ، بیماری که خود را آدم ترسویی می داند ، با به یادآوردن شجاعتها و موفقیتهای وی ، بیمار ممکن است به این نتیجه برسد که در مواقع خاص دچار ترس می شود .

  بیمار افسرده نباید در طولانی مدت تنها گذاشته شود زیرا اینکار منجر به تشدید گوشه گیری و افکار هذیانی او می شود و بیمار بعلت تنهایی و اضطراب افکاری را در ذهن خود خلق می کند و خود را با آن مشغول می کند ؛ وقت خود را بیشتر در رابطه با این افکار اختصاص می دهد و وقت کمتری برای تماس با واقعیت پیدا می کند . آنها احتیاج دارند افراد دیگری همراه آنان باشند و با آنان به صحبت بنشینند و در واقع پرستاران باید سعی کنند جانشین افراد خیالی شوند .

  ج ) مشکلات هیجانی

  بیماران افسرده نمی توانند هیجانهای خود را ابراز کنند ؛ خصوصاً خشم ، گناه ، غمگینی ، ناامیدی و اضطراب . آنها فکر می کنند چنین هیجانهایی مورد قبول واقع نمی شوند و غیر طبیعی هستند . غالباً این احساسها ناخود آگاه بوده و در نتیجه گاهی از احساس به شکلی برای بیمار تهدید آور است ؛ در نتیجه پرستار باید با نهایت دقت با بیمار برخورد کند و هرگز فکر نکند که تفسیر مستقیم احساسات خود صحیح و درمانی است ولی به شرطی که آهسته و باصبر و حوصله براساس ارتباط همدلانه باشد . بطور کلی بیمار افسرده نیاز خود را برای داشتن هم صحبت در محیط زندگی تکذیب می کنند ؛ ولی زمانیکه بدانند کسی به آنها توجه دارد و یا مایل است با آنها به صحبت بنشیند ، بطور ظریفی احساس ارزشمندی می کنند و اعتماد بنفس آنها افزایش می یابد . این بیماران باید تشویق شوند که در مورد مسائل و مشکلاتشان صحبت کنند و احساساتشان را بیان نمایند هر چند که ممکن است این گفتار توام با گریه باشد ؛ اینکار انها را آرام می کند و موجب آرامش خواهد شد ؛ لیکن اظهاراتی از قبیل (( همه چیز درست خواهد شد )) ، (( اصلاً در موردش فکر نکن )) ، هیچگونه هماهنگی با احساسات بیمار ندارند . در واقع باید ضمن برقراری ارتباط همدلانه آنها را به صحبت کردن بیشتر تشویق نمود و اظهاراتی از قبیل (( خیلی غمگین به نظر می آیید )) ، (( چه چیز باعث گریه شما شده )) ، (( آیا از چیزی رنج می برید ؟ )) (( لطفاً اگر مایلید در مورد آن صحبت کنید )) ؛ آنها را به صحبت کردن بیشتر تشویق می کند . نگرشی حاکی از پذیرش را به وی منعکس کنید و در این انعکاس به بیمار بفهمانید که می توانید دنیایی را که او احساس می کند به نحو صحیحی دریابید . نگرشی حاکی از پذیرفتن به او نشان می دهد که بیمار فردی ارزشمند است و بدین ترتیب حس اعتماد افزایش می یابد . آگاهی و پاسخگویی به احساسات بیمار مهارتی است که باید بدون توجه به ماهیت احساس ( مثبت یا منفی ) و بدون توجه به جهت احساس ( بطرف خود یا دیگران ) صورت پذیرد . بطور مثال اگر بیمار نسبت به پرستار ابراز خشم کند ، حالت دفاعی به خود نگرید ، اجازه دهید بیمار در محیطی عاری از تهدید ، احساسات خود را بیان کند و بدین طریق بیمار را در مواجه شدن با موضوعات حل نشده یاری دهید و شرایطی را فراهم نمایید تا بیمار خشم انباشته شده را از طریق ورزشهای جسمی مانند والیبال ، مشت زدن به کیسه بوکس ، و دوچرخه سواری ، تخلیه کند . ورزشهای جسمی روشی مطمئن و موثر جهت تخلیه تنش انباشته شده است و موجب کاهش اضطراب و افسردگی خواهد شد . در ضمن بیمار را با مراحل طبیعی غم و اندوه ، احساساتی مناسب و قابل قبول است ؛ زیرا آگاهی از پذیرفته شدن احساسات مربوط به غم و اندوه طبیعی به بیمار کمک می کند تا از احساس گناهی که این واکنشها در او ایجاد کرده است کاسته شود .

  د ) مشکلات رفتاری

  فقدان انرژی باعث می شود که برآوردن نیازهای جسمی برای بیمار ناراحت کننده باشد ؛ زیرا کوشش بسیار زیادی برای کمترین کار لازم است . مادامیکه در فعالیتهای فیزیولوژیکی بدن وقفه وجود دارد ، حالت عاطفی نیز تغییر نمی کند . خلق افسرده زمانی بهتر می شود که اعمال فیزیولوژی بدن بهتر شود . تحرک زیاد سبب ایجاد ماده شیمیایی بنام اندورفین (Endrophin ) می شود که این ماده موجب بالا بودن خلق می گردد بنابراین از اقدامات مهم پرستاران ، فعال کردن بیمار است . پرستار با همکاری بیمار فعالیتهایی را تنظیم می کند که با اهداف درمانی منطبق است . دخالت دادن بیمار در طرح و برنامه درمان ، مسئولیت تغییر را به عهده بیمار می گذارد و این به بیمار نشان می دهد که می تواند در خود تغییر ایجاد کند و در نتیجه در او امید به آینده را بوجود آورد . در ابتدا پرستار باید دریابد که آیا بیمار آماده شرکت در فعالیتها هست یا خیر ، سپس موقعیتهای را ایجاد کند که شرکت بیمار در آنها میسر شود . بیماران افسرده در جمع و براساس احتمال موفقیت وی برنامه ریزی می کند . زیرا عزت نفس بیمار پایین است و اگر پرستار انجام کاری را به وی محول کند که از عهده آن برنیاید ، عزت نفس او کاهش خواهد یافت . شکست ، احساس درماندگی ، بیچارگی و بی ارزشی را در بیمار تقویت می کند . ضمناً برنامه هایی که برای بیمار افسرده تنظیم می شود ، نباید نیاز به صرف زمان زیادی داشته باشد زیرا قوه تمرکز بیمار افسرده کاهش یافته است . فعالیتها و کارهایی که زود انجام می گیرد و مخصوصاً بیمار حتماً در انجام ان موفقیت کسب می کند ، جنبه درمانی بسیاری دارد . باید به آنچه که بیمار انجام می دهد توجه شود ؛ نه گذشته و نه آینده . تقویت مثبت باید براساس عملکرد واقعی بیمار استوار باشد . پرستاری که با بیمار صادق است ، موجب احترام و اعتماد بیشتر بیمار می شود . سایر فعالیتهای درمانی شامل تمرینات ورزشی مناسب است که اغلب همراه با احساس سلامت از طرف بیمار است و در نتیجه سبب کاهش احساس اضطراب و افسردگی خواهد شد . فعالیت درمانی ، کلاسهای ورزشی ، قدم زدن ، شنا کردن و دوچرخه سواری فرصتهای خوبی را برای افزایش حرکت بدن ایجاد می کند و این کارها تنش را نیز می کاهد . با پیشرفت حال عمومی بیمار ، نیاز به تفریحاتی مانند بیرون رفتن ، سینما رفتن ، صرف شام در رستوران ، شرکت در اجتماعات ورزشی و غیره بیشتر می شود .

  مداخله با خانواده

  بستری شدن بیمار در بیمارستان روی خانواده تاثیر می گذارد و الگوی تعاملی در خانواده را به هم می زند و در اینجا مداخله در الگوهای خانواده لازم است . وقتی یکی از اعضای خانواده به بیمارستان می رود ، سایر اعضای دیگر دچار تنیدگی می شوند ؛ بین اعضای خانواده ، فردی که بیمار را دوست دارد ، ممکن است دچار افسردگی ، خشم ، احساس گناه و اضطراب و یا دچار گیجی شود . در چنین مواقعی باید خانواده را حمایت نمود . قبل از اینکه بتوانیم به خانواده کمک کنیم باید الگوهای تعاملی بین اعضاء را شناسایی نمود ؛ نقشی که هر یک از اعضای خانواده ایفا می کنند ، شناسایی شود و اینکه ارتباط و اهمیت بیمار برای اعضای دیگر خانواده چگونه است ؛ خاطرات و تجربیات مشترکی که بیمار با سایر اعضای خانواده دارد ، غالباً مساله ساز است ؛ بطوریکه می تواند احساس گناه ، ناراحتی و عصبانیت را برانگیزد . همینطور وابسته بودن بیمار به خانواده موثر است و یا ممکن است بیمار تصورات و اعتقادات غیر واقعی راجع به خانواده خود داشته باشد . پرستار باید روی این عوامل تاثیر گذار باشد و احساسات متقابل را درک کند و بشناسد . ممکن است بیمار به گذراندن ساعاتی در کنار خانواده خود احتیاج داشته باشد ، که این نیاز باید تامین شود . پرستار باید به بیمار کمک کند که بتواند به راحتی جدایی و دوری از خانواده را تحمل کند ؛ برای مثال ممکن است که احساس ناراحتی بیمار بدنبال مرگ یکی از اعضای مهم خانواده ایجاد شده باشد و او یک منبع حمایتی و احساسی را از دست داده است و امکان دارد احساس کند که هیچکس نمی تواند جای او را بگیرد . در اینجا پرستار باید به بیمار کمک کند که سایر ارتباطات رضایت بخش را که می تواند وابستگی او را کمتر کند ، پیدا نماید . فرد افسرده نیازمند است که دید غیر منطقی نسبت به خود را تغییر دهد و پرستار باید بتواند به چنین فردی کمک کند تا احساس جدا بودن و کامل بودن خود را بعنوان یک فرد ، یعنی فردی که وابسته به دیگران و یا خانواده نیست ، ایجاد کند . همچنین پرستار باید افسردگی را در سایر اعضای خانواده شناسایی کند ، که باید پیگیری و درمان شود . افراد خانواده باید بدانند که فرد افسرده اغلب به احساسات آنها که ناشی از عشق و علاقه است ، بطور منفی پاسخ می دهد . عدم آگاهی به این مطلب باعث می شود فردی که به بیمار افسرده اهمیت میدهد ، احساس کند که تمام نیروی وی گرفته شده و بالاخره هم توسط بیمار طرد شده است.

  مداخله در جامعه

  بیماران افسرده غالباً دچار کمبود و فقدان مهارتهای ارتباط بین فردی هستند و در روابط و موقعیتهای اجتماعی احساس ناراحتی می کنند کاهش اعتماد بنفس معمولاً باعث می شود که این افراد خودشان را در موقعیتهای اجتماعی بی تاثیر ، بی قدرت و مضر احساس کنند . بیمار تصور می کند تنهایی را که تجربه کرده به عنوان حالتی منفی یا تهدید کننده بر او تحمیل شده است . بدین دلیل پرستار باید با بیمار وقت صرف کند و این ممکن است فقط بصورت ساکت نشستن در کنار بیمار باشد . حضور پرستار به بیمار کمک خواهد کرد تا خود را فردی ارزشمند درک کند و از طریق تماسهای مکرر و مختصر ، نگرشی حاکی از پذیرفتن بیمار ، ارتباط درمانی پرستار با بیمار شکل می گیرد . پس از اینکه بیمار در یک رابطه رویارو احساس راحتی کرد ، او را تشویق به حضور در فعالیتهای گروهی کنید . ممکن است لازم شود که در چند جلسه اول به منظور حمایت از وی با او در گروه مشورت کنید ، چنانچه اضطراب بیمار در گروه افزایش یافت ، به وی اجازه دهید تا از آن خارج شود . برای تعامل داوطلبانه بیمار با دیگران ، باز خورد مثبت فراهم آورید . همینکه بیمار احساس کند فرد مفیدی است ، می تواند زندگی اش را اداره کند و احساس قدرت و توانایی خواهد کرد .

  اختلال دو قطبی (Bipolar mood Disorder)

  اختلال دو قطبی چیست؟

  اختلال دو قطبی نوعی اختلال خلقی و یک بیماری روانی است که 8 درصد مردم به این اختلال مبتلا می شوند ،این اختلال در بین مردان و زنان به یک اندازه مشاهده می شود و به طور معمول در آخر دوره نوجوانی یا اوائل بزرگسالی تظاهر پیدا می کند. افراد مبتلا به این بیماری دچار تغییرات شدید خلق می شوند به عبارتی علاوه بر افسردگی ، دوره هایی از سرخوشی ، شعف و لذت بالا را تجربه می کنند. علائم سرخوشی و شیدایی را که فرد در این بیماری تجربه می کند و از اصلی ترین ویژگی های تعیین کننده این اختلال است، شامل موارد زیر می باشد:

  1. افراد در دوره شیدایی وجود شادی زیاد را تجربه می کنند که به آن خلق بالا یا تحریک پذیر می گویند.

  2. افراد در این دوره نمی توانند یک جا آرام بگیرند و بند شوند، به عبارتی برقراری جسمی دارند.

  3. ممکن است افراد در این دوره رک تر و بی پرده تر حرف بزنند و یا مداوم در مورد موضوعاتی صحبت کنند که هر لحظه ممکن است توجه آنها را به خود جلب کند به عبارتی پرحرفی کنند که به این حالت پرحرفی غیر عادی (گفتار تند) گویند.

  4. هنگام صحبت کردن این بیمار ممکن است از موضوعی به موضوع دیگر بپرند به طوری که به سختی می توان صحبت آنها را قطع کرد به این حالت پرش افکار می گویند.

  5. ممکن است در این دوره نیاز به خواب افراد کم شود.

  6. ممکن است این افراد اعتقاد داشته باشند که توانایی ها و استعداد های خاصی دارند و نسبت به سایر افراد برتر هستند به این ویژگی افراد عزت نفس کاذب گفته می شود.

  7. در دوره شیدایی فرد به سختی می تواند توجه خود را نسبت به موضوع خاصی متمرکز کند به عبارتی توجه او به آسانی منحرف می شود، در این حالت گفته می شود که شخص حواس پرت می باشد.

  8. افراد در این دوره ممکن است تا حدی با دیگران معاشرت و رفت و آمد داشته باشند که باعث مزاحمت آنها شوند، همچنین نسبت به نتیجه ای که اعمال و رفتارشان دارد بی توجه شوند، این رفتارها می تواند شامل رفتارهای جنسی نسنجیده ، ولخرجی و رانندگی پرخطر باشد.

  اختلال دوقطبی چند نوع می باشد؟

  علائم شیدایی که ذکر شد اصلی ترین ویژگی اختلال دو قطبی می باشد. اختلال دو قطبی از لحاظ تشخیصی به سه شکل اختلال دو قطبی I (Bipolar I Disorder) ، اختلال دو قطبی II (Bipolar II Disorder) و اختلال خلق ادواری (Cyclothymic Disorder) مشخص می شود.

  اختلال دو قطبی I چیست؟

  این اختلال شامل یک دوره شیدایی یا یک دوره که در آن شیدایی و افسردگی را با هم تجربه می کند (مختلط) می باشد.

  اختلال دو قطبی II چیست؟

  این اختلال شکل خفیف تری دارد این اشخاص دست کم یک دوره افسردگی و یک دوره شیدایی خفیف را تجربه می کنند.

  اختلال خلق ادواری چیست؟

  این اختلال نوع مزمن اختلال دو قطبی است که 2 سال به طول می انجامد در این اختلال، شخص دچار علائم پی در پی اما خفیف ، افسردگی و شیدایی می شود حتی اطرافیان بیمار معمولاً متوجه فراز و نشیب ها می شوند شخص در خلال نشیب ها ممکن است غمگین باشد، احساس بی کفایتی کند، از دیگران کناره گیری کند و 10 ساعت در شب بخوابد و در خلال فرازها ممکن است پرسرو صدا، بیش از حد با اعتماد به نفس و از لحاظ اجتماعی راحت و معاشرتی باشد و به خواب کمی نیاز داشته باشد.

  پیشنهاداتی جهت کمک به افراد دارای اختلال دو قطبی یا نحوه برخورد اطرافیان با افراد دارای اختلال دو قطبی

  درباره اختلال دو قطبی بیاموزید: درباره اختلال دو قطبی بیشتر یاد بگیرید ، هرچه می توانید درباره علائم و گزینه های درمانی بیاموزید. هر قدر بیشتر درباره اختلال دو قطبی بدانید، برای کمک به عزیزتان و کنترل اوضاع مجهزتر خواهید بود.

  فرد را بکمک گرفتن تشویق کنید: هر قدر اختلال دو قطبی زودتر تحت درمان قرار بگیرد، کنترل آن ساده تر خواهد بود. بنابراین از دوست یا عضو خانواده تان بخواهید فوراً از یک متخصص کمک بخواهد با این امید که شاید بدون درمان بهتر شود، منتظر نمانید.

  سعی کنید درک کنید: عزیزتان را متوجه کنید که اگر نیاز به درد دل، تشویق یا کمک در امر درمان داشته باشد، شما درکنار او خواهید بود به او یادآوری کنید که موضوع برای شما مهم است و هر کاری که بتوانید برای کمک به او انجام دهید.

  صبور باشید : انتظار بهبودی سریع یا علاج کامل نداشته باشید، مدیریت اختلال دو قطبی فرآیندی است که در تمام عمر جریان دارددر دوره بهبودی صبور باشید و خودتان را برای چالش ها و یا عودهای احتمالی آماده کنید.

  محدودیت دوست یا عضو خانواده تان را بپذیرید :افراد مبتلا به اختلال دو قطبی نمی توانند بر خلق خود کنترل داشته باشند، آنها نه می توانند در دوره افسردگی به خود انگیزه بدهند نه می توانند در دوره مانیک خود را کنترل کنند ، بنابراین گفتن جملاتی مثل "دیوانه ها رفتار نکن " یا "از یک زاویه دیگر به دنیا نگاه کن " به او کمکی نخواهد کرد.

  محدودیت های خودتان را بپذیرید : شما نه می توانید ناجی فرد دو قطبی باشید، نه می توانید به او فشار بیاورید که مسئولیت بهتر شدن را به عهده بگیرد، شما تنها می توانید در این مسیر هدایت کننده او باشید.

  اضطراب را کاهش دهید: استرس اختلال دو قطبی را بدتر می کند، بنابراین سعی کنید راههایی را برای کاهش استرس در زندگی عضو خانواده خود پیدا کنید، از خود بپرسید که چگونه می توانید در انجام برخی مسئولیت ها به او کمک کنید. همچنین قرار دادن و تقویت کردن یک برنامه منظم روزانه (زمان منظم برای غذا خوردن، بیدار شدن از خواب و به خواب رفتن) می تواند کمک کننده باشد.

  با او ارتباط موثر برقرار کنید : ارتباط صادقانه و شفاف برای کنار آمدن با فرد مبتلا به دو قطبی در خانواده ضروری است نگرانی خود را به شیوه دوستانه مطرح کنید. از او درباره احساساتش سوال کنید و به خوبی و با دقت و همدلی به حرف های او گوش کنید، حتی اگر با حرف هایش موافق نیستید، جملاتی که می تواند برای کمک، به فرد دارای اختلال دو قطبی باشد، به او بگویید:

  - تو در این مسیر تنها نیستی، من برای تو اینجا هستم

  - من می دانم که تو یک بیمار واقعی داری و این بیماری است که باعث احساسات و افکار تو می شود.

  - ممکن است الان باور نداشته باشی، اما روشی که تو احساس می کنی، تغییر خواهد کرد.

  - ممکن است من قادر نباشم دقیقاً احساس تو را درک کنم، اما از تو مراقبت می کنم و به تو کمک خواهم کرد.

  - تو برای من مهم هستی و زندگی تو برای من مهم است.

  درمان اختلالات دو قطبی
1. لیتیوم
2. ضد تشنج (کاربامازپین- والپرات- کلونازپام)
3. آنتاگونیست کلسیم

لیتیوم:
* درمان مانیای حاد
* درمان نگهدارنده
* سطح سمی
اندیکاسیون: اختلال دو قطبی Ι ، اختلال اسکیزوافکتیو، اختلال افسردگی اساسی، پرخاشگری

عوارض: ناراحتی معده، افزایش وزن، لرزش، احساس خستگی، اختلال شناختی خفیف، علائم معده ای روده ای (تهوع، استفراغ، اسهال، کاهش اشتها)، لکوسیتوز
مراقبت:
1. قبل از تجویز لیتیوم لازم است آزمون های کار تیروئید، CBC ، الکترولیت سرم، کار کلیه انجام شود (احتمال مسمومیت)
2. به بیمار و خانواده وی آموزش دهید اثر ضد مانیای لیتیوم 14-10 روز بعد مشخص می گردد.
3. حداقل هفته ای 2 بار لیتیوم سرم را چک کنید.
4. برای اندازه گیری سطح خونی لیتیوم 12-8 ساعت پس از آخرین دوز دارو (شب قبل) نمونه خون گرفته شود.
5. برای کنترل عوارض گوارشی دارو را بصورت منقسم تجویز نمائید.
6. برای کنترل عوارض گوارشی دوز دارو را با غذا تجویز نمایید.
7. در صورت افزایش وزن کم خوردن را برای کنترل وزن توصیه کنید.
8. در صورت افزایش وزن افزایش فعالیت را برای کنترل وزن توصیه کنید.
9. در صورتی که داروهای دیگری مثل دیورتیک مصرف می نمایید پزشک را مطلع نمایید.
10. آموزش کافی به بیمار و خانواده وی در مورد علائم مسمومیت دارو داده شود تا در صورت بروز آنها دارو را hold نماید چرا که مسمومیت با لیتیوم فوریت طبی است (چون آسیب عصبی دائمی و یا مرگ را به دنبال عدم درمان سبب می شود)
11. رژیم پر نمک و مایعات فراوان را توصیه نمایید.
علائم اولیه مسمومیت: لرزش، آتاکسی
علائم بعدی مسمومیت: اختلال هوشیاری، فاسیکولاسیون عضلانی، میوکلونوس، تشنج، اغماء
درمان مسمومیت:
1- قطع لیتیوم
2- اصلاح کم آبی
3- شستشوی معده جهت تخلیه آخرین دوز
4- همودیالیز در موارد شدید

درمان مانیا:

الف. دارو درمانی:
1. لیتیوم
2. ضد تشنج ها (کاربامازپین، والپرات سدیم، کلونازپام)
3. آنتاگونیست کلسیم


ب. روان شناختی:
رفتاردرمانی: کنترل رفتارهای تکانشی از طریق تقویت و اقتصاد ژتونی
خانواده درمانی: اصلاح تعاملات معیوب درخانواده به دلیل رفتارهای تکانشی بیمار (وجود سابقه فامیلی + محتمل است)
محافظت از بیماران و سایرین (مهار فیزیکی)
ج . ECT : در صورت محدودیت در درمان دارویی، شکست در دارو درمانی، علائم حاد یا شدید که می تواند تهدیدی برای خود یا دیگران باشد.
داروهای ضد تشنج در موارد زیر بکار می رود:
1- پاسخ ناکافی پس از حداقل 4 هفته درمان
2- عدم تحمل داروهای ضد جنون یا لیتیوم
3- تغییر سریع در علائم
4- اختلال در الکترو آنسفالوگرام
5- ضربه مغزی
کاربرد لیتیم

1- فاز مانیا
علائم خفیف : لیتیوم + بنزودیازپین
علائم شدید: لیتیوم + آنتی سایکوتیک +بنزودیازپین
2-فاز افسردگی: لیتیوم +هترو سیکلیک (غالباً تک حلقه ای و سه حلقه ای)
3-دوره بهبودی (خلق نرمال) لیتیوم +(به عنوان پروفیلاکسی)

تشخیص های پرستاری در مانیا:
1-توانایی بالقوه در آسیب رساندن به خود و دیگران
2-تغییر در تغذیه (دریافت کمتر یا ↑ از نیاز بدن)
3-تغییر در فرآیند تفکر
4-تغییر حسی-درکی
5-از عهده برآیی غیر موثر فردی
6-اختلال در الگوی خواب
7-اختلال در عزت نفس
8-ارتباط کلامی معیوب
9-اختلال در مراقبت از خود


مداخلات پرستاری در توانایی بالقوه آسیب به خود و دیگران:
1-اصول و مقررات بخش را دقیقاً و چند بار برای این بیماران توضیح دهید.(تمرکز این بیماران کم است)
2-محرکهای محیطی را کاهش دهید (اتاق خصوصی،نورملایم،صدای کم،تزئینات ساده ،و .......)

  - 3-در صورت امکان بیمار را در بخش آرام قراردهید.
4-فعالیت گروهی را کنترل کنید.
5-وسایل و لوازم خطرناک را از محیط بیمار دور کنید چون منطق بیمار مختل است وممکن است به خود صدمه بزند.
6-برنامه های سازمان یافته ای (مثل ایجاد زمان استراحت در طول روز)برای بیمار ایجاد کنید.
7-در بیمار احساس امنیت (اعم از جسمی و روانی)را ایجاد کنید.
8-فعالیتهای جسمی هدفدار مثل ورزش و ضربه به توپ ،کارهای منزل و .......را جایگزین فعالیتهای بی هدف نمائید.
9-طبق تجویز پزشک آرامبخشی به بیمار بدهید.
10-زمانی که تشویش بیمار زیاد می شود و فعالیت او افزایش می یابد در کنار وی بمانید و او را حمایت کنید.
11-بیمار را به فعالیتهایی که نیاز به تحرک زیادی ندارد تشویق کنید.(نقاشی کردن)
12-در پاسخ به انتقاد و فحاشی یا تهاجم بیمار از دفاعهای شخصی استفاده نکنید.
13-کلیه رفتارهای بیمار را دقیقاً ارزیابی نموده و در پرونده ثبت نمایید.

  - رهنمودهای استفاده از مهار فیزیکی : در بیماران مبتلا به خشم نسبت به خود و یا دیگران
1-کار مهار را به کسی واگذار کنید که در این مورد آموزش دیده است.
2-در صورت مسلح بودن بیمار وی را خلع سلاح نماییدو حتی اگر مسلح نبود با حداکثر قدرت با وی برخورد نمایید و به گونه ای بدون تهدید به بیمار نزدیک شوید.
3-بهتر است برای شروع اقدام 10-5 نفر حضور داشته باشند.
4- برای پیشگیری از صدمه به بیمار حتی الامکان از مهارهای چرمی استفاده کنید
5- بیمار را در وضعیت بی خطری قراردهید.
6- به بیمار توضیح دهید که چرا او را مهار می کنید.
7- هنگام مهار کردن بیمار ، یکی از اعضاء باید در معرض دید بیمار باشد.
8- پاهای بیمار را باز نگهدارید، یک دست در پهلو و دست دیگر روی سر بیمار باشد.
9- مهار طوری باشد که امکان اجرای تزریق وریدی وجود داشته باشد.
10- مهارهای فیزیکی را از نظر ایمنی مرتباً امتحان کنید.
11- سر بیمار کمی بالاتر از سطح بدنش باشد.
12- داروهای آرامبخش تزریقی بیمار را اجراء نمایید.
13- دلیل مهار کردن بیمار بطور کامل در پرونده درج شود.
14- ضمن مهار شدن بیمار به دقت مراقب وی باشید و علائم حیاتی را مکرراً چک کنید. 15 - بلافاصله پس از مهار بیمار ، طرح روشی دیگر (دارو درمانی، اطمینان بخشی) را بریزید و بیمار را ارزیابی کنید 16- اقدامات و درمانهای انجام شده و پاسخ بیمار به درمان باید دقیقاً ثبت شود

 

 

  اختلال اسکیزوفرنیا

  (Eschizophrenia disorder)

  اختلال اسکیزوفرنیا چیست؟

  اسکیزوفرنی یکی از شدیدترین اختلال های روانی که آشوب گسترده ای را در زندگی شخص ایجاد می کند شیوع این اختلال در طول عمر کمتر از 1 درصد می باشد و زنان و مردان تقریباً به یک اندازه دچار آن می شوند این اختلال معمولاً در اواخر نوجوانی یا اوایل بزرگسالی پدیدار می شود و معمولاً در مردان در سن پایین تری نسبت به زنان پدیدار می گردد. اسکیزوفرنی اختلالی است که مشخصه اصلی آن آشفتگی در تفکر ، هیجان و رفتار می باشد به عبارتی افراد اسکیزوفرنی از واقعیت های روزمره کناره گیری می کنند ممکن است ظاهری ژولیده داشته باشند و رفتارهای عجیب و غریب بکنند و تجربیات عجیبی را گزارش دهند ، اسکیزوفرنی باعث رنج و پریشانی چشمگیر هم برای خود بیمار و هم اعضای خانواده بیمار می شود. افراد اسکیزوفرنی معمولاً نشانه های را که در ذیل توضیح داده می شود را دارند.

  1. این افراد باورهایی دارند که در دنیای واقعی وجود ندارد برای مثال بیمار ممکن است اعتقاد داشته باشد کسی او را در خیابان تعقیب می کند یا اطرافیان قصد آسیب زدن به او را دارند یا اینکه افکار بیمار پخش و منتشر می شود به این باورهای غلط بیمار هذیان گفته می شود.

  2. این افراد ممکن است چیزهایی را تجربه کنند که محرک مربوط به آن در دنیای واقعی وجود نداشته باشد به این تجربیات توهم گفته می شود، برای مثال فرد ممکن است صدای آدم هایی را بشنود که با هم جر و بحث می کنند یا صداهایی می شنود که درباره رفتار فرد نظر می دهد. توهم بیشتر شنوایی است تا دیداری

  3. این افراد ممکن است که در انجام کارهای روزمره بی علاقه شوند و نسبت به آن بی تفادت شوند که به این حالت بی ارادگی می گویند.

  4. در این اختلال ممکن است صحبت های بیمار اطلاعات اندکی را به فرد شنونده منتقل بکند و یا اینکه بیمار تکراری صحبت کند و یا صحبت های او مبهم باشد ، به این ویژگی ناگویایی می گویند.

  5. در این اختلال ممکن است بیمار از فعالیت هایی از جمله غذای خوب و تفریح که برای بیشتر مردم لذت بخش است ، کمتر لذت ببرند به این ویژگی بی لذتی می گویند.

  6. ممکن است این بیماران دچار حالتی شوند که در آن هیچ چیز در آنها هیجانی را ایجاد نکند برای مثال حالت بهت زده داشته باشند، چشم ها بی روح داشته باشد، ماهیچه های صورت شل و آویخته باشد و با صدایی آهسته و بی حالت پاسخ بدهند به این ویژگی که بیماران تجربه می کنند افت عاطفی گویند.

  7. ممکن است افراد دارای این اختلال از برقراری روابط اجتماعی دوری بکنند و دوستان خود را از دست بدهند و در تنهایی و انزوا به سر ببرند به این ویژگی بی تفاوتی اجتماعی گویند.

  8. گاهی این بیماران ممکن است طوری صحبت کنند که شنونده نتواند آن را بفهمد به عبارتی گفتار آشفته داشته باشند.

  9. ممکن است این بیماران در برقراری ارتباط کلامی با شنونده موفق باشند اما درادامه دادن بحث مشکل داشته باشند به عبارتی دارای ویژگی تداعی های سست باشند.

  10. این بیماران دارای رفتارهای آشفته از جمله رفتار کردن به شیوه کودکانه ، پوشیدن لباس های غیر عادی وجمع آوری چیزهای بدرد نخور و ... می باشند.

 

  اختلال اسکیزوفرنی چند نوع می باشد؟

  با توجه به نشانه هایی که فرد مبتلا به اسکیزوفرنی دارد، اسکیزوفرن به انواع فرعی تقسیم می شود.

  1- نوع پارانوئید Paranoid Type

  2- نوع آشفته Disorganized Type

  3- نوع کاتاتونیک Catatonic Type

  4- نوع نامتمایز Undifferentied Type

  5- نوع باقیمانده Residual Type

  اسکیزوفرنی نوع پارانوئید چیست؟

  بیماران مبتلا به نوع پارانوئید یک یا چند هذیان غیر عادی (باور غلط غیر عادی)، یا توهمات شنوایی دارند بدون اینکه این افراد گفتار آشفته و رفتار آشفته ای داشته باشند.

  اسکیزوفرنی نوع آشفته چیست؟

  اسکیزوفرنی آشفته با گفتار بیمار که غیر قابل فهم برای شنونده است و رفتار آشفته و پاسخ هیجانی ضعیف آشکار می شود این بیماران از لحاظ ظاهری غیر عادی هستند حتی هذیان ها و توهمات این بیماران در مورد موضوع واحد و مشخصی نیست.

 

  اسکیزوفرنی کاتاتونیک چیست؟

  نشانه بارز اسکیزوفرنی نوع کاتاتونیک رفتارهای حرکتی غیر عادی است ممکن است این بیماران ساعت ها در یک حالت مشخص ثابت بمانند و نسبت به اتفاقات محیطشان پاسخی ندهند.

 

  اسکیزوفرنی نوع نامتمایز چیست؟

  این بیماران مجموعه ای از نشانه ها از جمله هذیان، توهم، رفتار آشفته را نشان می دهند اما ملاک های لازم برای تشخیص نوع پارانوئید، کاتاتونیک و یا آشفته را برآورده نمی سازند.

 

  اسکیزوفرنی نوع باقی مانده چیست؟

  تشخیص این نوع از اسکیزوفرنی زمانی به کار می رود که بیمار تمام ملاک های لازم برای تشخیص اسکیزوفرنی را ندارد اما هنوز برخی از نشانه های این بیماری از جمله افت عاطفی و انزوای اجتماعی را از خود بروز می دهد.

  نحوه برخورد اطرافیان با افراد مبتلا به اسکیزوفرنیا در شرایط بحرانی

 

  منظور از شرایط بحرانی حالتی است که بیمار عصبی و پرخاشگر به نظر می رسد و هر آن ممکن است به کار خشن دست بزند استفاده از روشهای زیر به شما کمک می کند تا از بدترین وضعیت جلوگیری کنید:

  · تا جائی که می توانید آرام باشید.

  · تحرک های خارجی را به حداقل برسانید، به عنوان مثال تلویزیون و رادیو را خاموش نمائید.

  · شمرده شمرده و آرام صحبت کنید و سعی کنید به او دستور ندهید.

  · خودتان بنشینید و سعی کنید بیمار را تشویق به نشستن و صحبت کردن کنید و به صورت نشسته با بیمار صحبت کنید.

  · بالای سر یا پشت سر بیمار قرار نگیرید و فاصله خودتان را با او حفظ کنید.

  · تا حد امکان وسایل تیز و برنده و یا اشیائی را که به راحتی قابل پرتاب شدن هستند، از دسترس دور نگه دارید.

  · از او بخواهید که در مورد حالات روحی خودش مانند ترس و نگرانی صحبت کند. در این حالت سعی نکنید که او را مجاب یا متقاعد کنید که اشتباه می کند.

  · از درگوشی صحبت کردن یا پچ پچ کردن با دیگران در مقابل بیمار خودداری کنید.

  · از بین جملاتی مثل «چرا مثل بچه ها رفتار می کنی»، « اصلاً این گونه که تو می گویی نیست»، « این چه کاری است که می کنی» اجتناب کنید.

  · در مورد نحوه رفتار با فرد در شرایط بحرانی با سایر اعضای خانواده صحبت کنید و باهم به تفاهم برسید تا در چنین شرایطی تمامی اعضای خانواده بدانند که چگونه باید رفتار کنند.

  · مسیر حرکت یا خروج بیمار را از منزل سد نکنید.

  · او را تشویق کنید که با شما یا فردی که رابطه خوبی با او دارد به بیمارستان برود.

  · از آدرس و تلفن خدمات اورژانس یا مراکز روانپزشکی که دارای اورژانس هستند مطلع باشید.

  · حتی الامکان تلفن پزشک معالج بیمار یا مددکار اجتماعی بیمارستان روانپزشکی را در دست داشته باشید.

  · بدانید که در این مواقع از چه کسانی اعم از دوست، اقوام یا همسایگان می توانید تقاضای کمک نمائید.

 

  علل عمده بستری کردن بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی :

  1. نیل به اهداف تشخیص

  2. برقرار کردن درمان داروئی

  3. تضمین امنیت بیمار بخاطر افکار خودکشی یا دیگر کشی

  4. رفتارهای که به وضوح نامتناسب و نامناسب و نابسامان هستند از جمله ناتوانی در تأمین سرپناه ، خوراک و ...

  5. برقراری پیوند موثر بین بیمار و نظام های حمایتی اجتماعی

  درمانهای دارویی

  1. درمان روان پریشی (سایکوز) حاد

  2. درمان در حین مرحله تثبت یا نگهدارنده

  3. درمان موارد مقاوم

 

  1- درمان روان پریشی (سایکوز) حاد:

  درمان مرحله حاد بر تخفیف شدیدترین علائم روانپزشکی متمرکز است که عمولاً 8-4 هفته طول می کشد. در هنگام سراسیمگی بالا Agitathon” " تجویز عضلانی داروهای ضد روانپریشی اثرات سریع دارد داروهای ضد روانپریشی به 2 گروه عمده تقسیم بندی می شوند.

  I. داروهای ضد روانپریشی متعارف قدیمی(تیپیک) یا نسل اول یا DA .

  II. داروهای ضد روانپریشی نسل دوم یا آتپیک یا SDA

  · داروهای ضد روانپریشی قدیم یا DA ها شامل: هالوپدول- فلو فنارین- پیموزاید- تیوتکسین- پرفنازین- مولیندون- تری فلوپرازین- کلرپرومازین- تیوریدازین

  · داروهای ضد روانپریشی جدید یا SDA ها شامل: ریسپریدون- الانزاپین- کلوزاپین- آری پیپرازول-زپیراسیدون- کوئتیاپین.

  داروهای نسل جدید هم روی علائم مثبت و هم علائم منفی بیماری موثرند ولی داروهای نسل قدیم فقط روی علائم مثبت بیماری موثرند.

  2- درمان در حین مرحله تثبت و نگهدارنده : هدف از این درمان جلوگیری از عود روانپریشی و کمک به بهبود سطح عملکرد بیمار است عموماً توصیه می گردد بیمارانی که چند حمله روانپریشانه را تجربه کرده اند دست کم 5 سال تحت درمان باشند و بسیاری از متخصصین توصیه می کنند درمان داروئی بصورت نامحدود ادامه پیدا کند.

  3- درمان موارد مقاوم : اگر بیمار به یک DRA پاسخ خوبی نشان ندهد، احتمالاً تغییر دارو به یک SDA مفیدتر است ، در بیمارانی که پاسخ مناسب به آنتی سایکونیک ها نشان نمی دهند، کلوزاپین موثر است.

 

  راههای درمان بیماری اسکیزوفرنی

  درمان دارویی بیماران اسکیزوفرنی :

  1. داروهای مورد استفاده عبارتند از : داروهای ضد روان پریشی که باعث کاهش شدت علائم روانی می شود.

  2. داروهای تثبت کننده خلق و خو که در درمان نوسانات خلقی مورد استفاده قرار می گیرند.

  3. داروهای ضد افسردگی که بر سطح سروتو ن ین و دوپامین در بدن اثر می گذارند. پزشکان گاهی یک نوع دارو یا ترکیبی از داروهای بالا را برای درمان این افراد تجویز می کنند.

  درمان از طریق مداخلات اجتماعی:

  1. آموزش روانی خانواده: این نوع درمان شامل حمایت خانواده ، توانایی حل مشکلات و دسترسی به مراقبتها در زمان بحران بیماری می باشد. این نوع مداخلات حداکثر چندین ماه طول می کشد میزان عود بیماری را کاهش می دهد و روابط اجتماعی و عاطفی خود را بهبود می بخشد. همچنین بار مسئولیت خانواده های دارای یک فرد مبتلا به اسکیزوفرنی را کاهش میدهد اعضای خانواده تمایل دارند بیشتر درباره این اختلال بدانند و به طور کلی روابط خانواده، دوباره تحکیم می شود.

  Ø تحقیقات نشان می دهد اگر فرد مبتلا به اسکیزوفرنی مورد حمایت اعضاء خانواده باشد. زندگی بهتری خواهد داشت.

 

  2. درمان مصرف مواد مخدر:

  فراهم کردن مداخلات پزشکی و روانشناختی در این باره بخشی از درمان این افراد می باشد حدود 50 درصد از افراد مبتلا به اسکیزوفرنی، از مصرف مواد مخدر و یا وابستگی به آنها رنج می برند.

  3. درمان جامعه:

  درخانه ، محل کار و غیره بیماران هر روز با هم جلسه گروهی می گذارند. بهتر است محل قرارها در خانه، محل کار و یا محل های دیگر باشد و نباید محل قرارها را در بیمارستان گذاشت. یک تیم درمانی نیز باید حضور داشته باشند. اعضای این تیم شامل روانپزشک، پرستار، مدیر برنامه، مشاور مشاغل و مشاور افراد مصرف کنندگان مواد مخدر می باشند.

  این تیم تمایل دارند افراد مبتلا به اسکیزوفرنی را کمتر در بیمارستان بستری کنند.

  4. آموزش مهارتهای اجتماعی:

  این درمان به نام های «مدیریت بیماری» و یا « برنامه نویسی برای بهبود» نیز خوانده می شوند. این آموزش شامل راههائی برای رسیدن به شرایط اجتماعی مناسب و شامل بازی کردن در نمایشنامه می باشد و مشکلات و موقعیتهایی که در جامعه برای این بیماران رخ می دهد را نمایش می دهند و راه حل آنها را به صورت نمایش بازی می کنند. این نوع درمان ، مقاومت در برابر استفاده از مواد را فراهم می کند و روابط خوبی را بین فرد مبتلا و پزشک برقرار می سازد.

  درمان شناختی و رفتاری:

  اساس این درمان عبارتست از تمرکز دریافتن روش ها و تغییر روش هایی که با توانایی های بیمار تداخل دارد به جز در مورد بیماران روانی شدید، درمان شناختی و رفتاری می تواند باعث کاهش علایم اسکیزوفرنی گردد و عملکرد اجتماعی فرد را بالا ببرد. این درمان به صورت جلسه خصوصی و یا عمومی قابل انجام است.

 

  کنترل وزن: باید به بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی درباره وزن مناسب و رابطه بین وزن تداخل داروهای مورد استفاده آگاهی داده شود. این نکته را باید به یاد داشته باشید که اگر بیماری دارای وزن مطلوب باشد، درمان موثر خواهد بود.

 

  مراقبتهای پرستاری در بیماران اسکیزوفرنی:

  بیشترین رفتارهای مداخله طلب در کار با این بیماران مربوط به بیماریهای است که تشخیص اسکیزوفرنی پارانوئید دارند ، این بیمار با الگوی رفتاری حاکی از سوءظن شدید، با نشان دادن نگرش های برتری طلبی، استهزاء و کنایه آمیز موانعی جهت انجام مراقبتها ایجاد می کند. این نگرش ها یک روش جهت مقابله با احساسات بی کفایتی است. چنانچه اضطراب افزایش یابد، وی عقاید گزند و آسیب را نشان می دهد.

  بنابراین هدف پرستاری کمک به بیمار برای یافتن روشهای سازنده برخورد با این نیازها است این بیماران احساسات پرخاشگرانه را در دیگران بیدار کرده و تحریک می کنند. متعاقباً پرستار باید قبل از کار کردن با بیمار به این احساسات بپردازد.

 

  پیشنهادات زیر جهت راهنمایی های لازم برای کار با بیمارانی که اسکیزوفرنی پارانوئید دارند:

  · هرگز با تندی با بیمار صحبت نکنید یا به عقاید بیمار نخندید.

  · به داستان بیمار گوش دهید و لی نه موافقت و نه رد کنید.

  · سوالات مستقیم بیمار پیرامون عقایدش به آرامی و با تأکید بر حقایق پاسخ دهید. عین کلمات تغییر خواهد یافت ولی دو عقیده ، درک پرستار و حقیقت وجود دارند که آنها می رسانند که عقاید بیمار واقعیت را منعکس نمی کنند، یک پاسخ بیشتر ممکن است چنین باشد« من می دانم که این برای شما واقعیت دارد ولی این طور نمی بینم و آن واقعیت نیست»

  · این مهم است که با صدای غیر انتقادی ، با تن صدای متعادل صحبت شود.

  · تا حد امکان بیمار را به انجام کار تشویق کنید.

  · اگر بیمار صدایی می شنوند (توهمات شنوایی) روشهایی برای کمک به بیمار در پرداختن به صداها پیشنهاد دهید.

  1 - اگر صدا می گوید« شما خوب نیستید» با صدای بلند بگوید «درسته حالا من احساس می کنم که خوب نیستم» تشخیص بدهید افکار از آن خودتان است، صداها فروکش می کنند.

  2- زمان- مکان- محیط و شرایط شنیدن صداها را ثبت کنید . به طور اتفاقی ممکن است شما الگویی را متوجه شوید و قادر شوید در موقعیتهای معین دوری کنید بدین وسیله صداهای مربوط به این واقعیت ها را حذف کنید.

  · بیماری که سوءظن دارد، اغلب رفتار دیگران را به خودش اختصاص می دهد نجوا کردن یا رمزی صحبت کردن ممکن است سوئ ظن بیشتری را تحریک کند.

  · قبل از اینکه بیمار بتواند اعتماد کردن را بیاموزد، باید اعتماد کردن به خودش را یاد بگیرد یک پرستار می تواند با شناسایی لحظاتی که بیمار رفتار حاکی از اعتماد را نشان می دهد، در قالب یک ارتباط فرد با فرد کمک نماید، برای مثال زمانی که بیمار یک تصمیم مثبتی پیرامون زندگی اش می گیرد ، می توان با گفتن « آن یک انتخاب مثبتی بود که شما داشتید، ببینید ، شما می توانید به تصمیم هایتان اعتماد کنید».

  · صادق بودن با بیمار ضروری است .

  · بیماران دارای سوءظن بیش از حد به طور بالقوه برای خودشان و دیگران خطرناک هستند، بیمار برای صاعقه های عصبانیت و پرخاشگری نیاز به خروجی های سازنده دارد. پرستار باید جهت علائم رفتاری زودرس (مثلاً ابراز ناراحتی از طریق چهره، صورت برافروخته ، صدای لرزان ، محدود شدن حیطه توجه) هوشیار باشد.

  فشار عصبی (Stress)

  تعریف استرس :

  استرس واکنش فیزیولوژیک بدن در مقابل هر تهدید، تغییر یا فشار بیرونی و درونی است که تعادل روانی فرد را بر هم می زند. فشار عصبی شماری از اختلالات را که با علائم جسمی واقعی مشخص می شوند را به وجود می آورد. این اختلالات عبارتند از بیماری های قلبی – عروقی- آسم – ایدز- سردرد – التهاب معده و ...

  علائم استرس

  علائم استرس به سه دسته علائم فیزیولوژیک (جسمانی)، علائم روانی و رفتاری تقسیم می شود.

  الف) علائم جسمانی استرس

  علائم جسمانی استرس در سه مرحله مشخص می شود: در مرحله اول بدن به محض احساس خطر، خود را برای مقابله با وضعیت خطرناک آماده می کند. سیستم عصبی برای ایجاد انرژی بیشتر، مواد شیمیایی خاص خود را در بدن آزاد می کند و در سراسر سلولهای چربی از خود انرژی آزاد می کنند و این باعث افزایش ضربان قلب، تغییرات در فشار خون ، اختلال در کارکرد معده و انقباض ماهیچه ها می گردد.

  در مرحله دوم فرد به مقاومت در برابر استرس می پردازد و به آن غلبه می کند.

  در مرحله سوم اگر خطر ادامه یابد خستگی مفرط اتفاق می افتد این مرحله زمانی اتفاق می افتد که فرد تمامی انرژی خود را صرف سازگاری با استرس کند و به اصطلاح سازگاری بوجود می آید. علائمی مثل مشکل در خوابیدن، نداشتن شور و شوق، عدم اعتماد به نفس ، ناتوانی در تصمیم گیری و منزوی شدن از ویژگی این مرحله است.

  ب) علائم روانی استرس

  نشانه های روانی فشار عصبی ممکن است به صورت عصبانیت، اضطراب و دلشوره، افسردگی، ع صبی شدن، حساسیت، تنش و احساس بیهودگی ظاهر شوند.

  ب) علائم رفتاری استرس

  نشانه های رفتاری استرس ممکن است به صورت بی خوابی، کم خوابی یا اشتهای کاذب، شتابزدگی در سخن گفتن و بی قراری در انجام امور بروز کند.

  روش های مقابله با استرس

  شاید بهترین شیوه مقابله با فشارهای عصبی آن باشد باشد که عوامل ایجاد کنندۀ استرس را از میان برداریم اما در اغلب موارد این امر ممکن نیست و باید به گونه ای با استری سازگار شویم و از شدت آن بکاهیم موارد زیر تدابیری هستند که برای مقابله با استرس پیشنهاد می شوند:

  1. ورزش و فعالیتهای بدنی: فرد در زمان ورزش استرس را فرآموش می کند و همین فراغ خاطر از عوامل ایجاد کننده استرس باعث تجدید قوا برای مقابله با استرس می شود.

  2. تسلط بر موقعیت و شرایط محیطی: هر فردی نسبت به برخی آدمها و شرایط حساسیت دارد، در صورتی که وی عوامل مذکور را بشناسد، باید حتی المقدوراز آنها پرهیز کند و کمتر خود را دچار استرس سازد. در این روش به جای آنکه موقعیتها، فرد را کنترل کند ،فرد می کوشد تا با احاطه بر موقعیتها آن را به دلخواه کنترل کند.

  3. ادراک درمانی: در ادراک درمانی هدف درک واقعیت با دید خوش بینانه و اندیشیدن به رویدادهای خوب و امیدوار کننده می باشد.

 

  4. احساس صمیمیت و حمایت گروهی: در مواقع دچار شدن به فشار عصبی اگر محیطی دوستانه و صمیمی فراهم باشد که بتواند به آن پناه ببرد، در رفع استرس وی بسیار موثر خواهد بود. بیان مشکلاتی که انسان را آزار می دهند به یک دوست، موجب تخلیه اضطراب و نگرانی می شود و به فرد تسکین می دهد ، همچنین در زندگی اجتماعی، خانوادگی همواره نیاز به محیطی گرم و محبت آمیز وجود دارد و در صورت احساس حمایت گروهی، فرد در مواجهه با استرس توانمند می شود.

 

  5. احساس مفید بودن و خود خواهی دیگر خواهانه: احساس مفید بودن برای دیگران ، روحیه مثبت و قوی به فرد ارزانی می دارد که او را در مقابله با فشار عصبی مجهز می سازد. همچنین در حالی که اگر آدمی ضمن آنکه خود را می خواهد، خواهان دیگری باشد و سعی کند برای آنان نیز مفید باشد، احساس رضایتمندی می کند و گرفتار بسیاری از رنج ها و بیماری های روانی ناشی از خودخواهی مفرط نخواهد شد.

 

  6. روی آوردن به طنز و شوخی: در انجام کارها گاهی لازم است مسائل را خیلی جدی نگیریم و برای رهایی از استرسهای طاقت فرسا به طنز روی آوریم و با خنده ازکنار مسائل بگذریم.

 

  7. هدف جویی: داشتن هدف و تلاش برای رسیدن به آن عاملی است که به انسان امید و انگیزه می دهد و او را به فشار عصبی مسلط می سازد. اگر فرد برای خود هدفهای متعادل و قابل وصل داشته باشد و طرح هایی برای نیل به آنها تنظیم کند ، روحیه هدف جو بدست خواهد آورد که فرد را در مقابل فشار عصبی مقاوم خواهد کرد.

 

  اضطراب و راههای درمان

  آیا شما نیز وقتی در جمعی حضور می‌یابید، احساس می‌کنید همه شما را زیر نظر گرفته و ارزیابی می‌کنند؟ و هنگام صحبت در چنین شرایطی آیا دچار تپش قلب، احساس گُرگرفتگی و قرمزی صورت، تعریق، لرزش دست و پا و یا لرزش صدا می‌شوید؟ آیا به‌طور تقریبی همیشه و بدون دلیل خاصی دچار تشویش و دل‌شوره هستید؟ آیا مرتب و به‌طور اغراق‌آمیزی نگران وقوع اتفاقات بد مانند تصادف، بیماری و حوادث ناگوارید؟ آیا تاکنون برای‌تان پیش آمده که بدون پیش‌زمینه یا دلیل خاصی، ناگهان دچار حمله‌ی شدید وحشت و اضطراب شوید؛ به‌قدری شدید که حتی احساس کنید در شرف مرگ هستید؟و.....

  هر‌یک از این حالات، نشان‌دهنده‌ی احتمال وجود یک مشکل از طیف بیماری‌هایی است که در‌مجموع «اختلالات اضطرابی» نامیده می‌شوند. اضطراب، یک احساس بسیار ناخوشایند‌ دل‌واپسی، تشویش و نگرانی است که به‌طور معمول با نشانه‌های جسمی و شناختی همراه می‌شود. اگرچه هرگز تمامی علائم اضطراب با هم دیده نمی‌شوند ولی هر فرد بسته به شدت اختلال، ممکن است یک یا چند حالت زیر را تجربه کند:

  تپش قلب، تنگی نفس، احساس خفگی، خشکی دهان، تعریق، احساس سرما یا داغی، لرزش دست و پا یا تمام بدن، لرزش صدا، تهوع، دل‌پیچه، نفخ شکم، اسهال، تکرر ادرار، حرکات غیرارادی، بی‌قراری، سفتی و تنش عضلانی، سردرد، لکنت زبان، اختلال در تمرکز، فراموشی، بی‌خوابی و تحریک‌پذیری‌

  نمی‌توان همه‌‌ی انواع اضطراب را مخرب و نابه‌هنجار نامید. برخی از انواع خفیف اضطراب حتی می‌توانند مفید باشند. به‌عنوان مثال اگر اصلاً نگران نتیجه‌ی امتحان هفته‌ی آینده نباشیم، ممکن است سعی کافی برای یادگیری مطالب درسی نکرده و آمادگی مناسب برای امتحان نداشته باشیم‌ و یا اگر نگران شغل و زندگی آینده‌مان نباشیم، برای به‌دست آوردن موقعیت اجتماعی بهتر، تلاش نمی‌کنیم، اما از سوی دیگر چنانچه این احساس از حد طبیعی فراتر رود، خود به یک مشکل تبدیل خواهد شد. در این‌صورت نه‌تنها سودمندی‌اش را از دست می‌دهد بلکه موجب اختلال در عملکرد طبیعی فرد می‌شود.

  اختلالات اضطرابی

  اختلالات اضطرابی، یک اصطلاح کلی و شامل دسته‌ای از بیماری‌ها با تظاهر اصلی اضطراب می‌باشند. این دسته شامل حملات آسیمگی (پانیک)، اضطراب فراگیر و انواع هراس‌ها است.

  اختلال آسیمگی (پانیک)

  عبارت است از بروز غیرمنتظره‌ی حملات اضطراب بسیار شدید که طی آن بیمار احساس وحشت و یا حتی مرگ قریب‌الوقوع دارد. حمله به‌طور ناگهانی شروع می‌شود و با دامنه‌ی وسیعی از ناراحتی‌های جسمی و شناختی همراه است. تعداد کمی از این بیماران در فاصله‌ی بین حملات، کاملاً آرام هستند‌ در حالی‌که بیش‌تر آنان به دلیل پیش‌بینی وقوع حمله، همیشه حالتی از اضطراب انتظاری را تجربه می‌کنند.

  در اضطراب فراگیر، مسأله‌ی اصلی، اضطراب و تشویش شدید و غیر واقع‌ بینانه‌ای است که به‌ صورت نگرانی در مورد اتفاقات و شرایط مختلف زندگی بروز می‌کند. در این حالت، میزان نگرانی بیماران بیش از خطر احتمالی موقعیت مورد نظر است.

  هراس، عبارت است از ترسی مقاوم و شدید از شئ یا موقعیتی که یا اصلاً خطرناک نیست و یا میزان این ترس، بسیار شدیدتر از خطر احتمالی آن است. با آن‌که اغلب افراد می‌دانند این ترس، غیرمنطقی است ولی قادر به کنترل خویش نیستند و از رویارویی با موقعیت مورد نظر اجتناب می‌کنند. هراس‌ها برخلاف ترس‌های به‌هنجار که خصوصیت انطباقی و هشداردهنده دارند، فلج‌کننده‌اند و فعالیت‌های روزمره را با اشکال مواجه می‌سازند.

  اختلال هراس سه نوع عمده دارد که عبارتند از:

  1- هراس ساده: یعنی وحشت از رویارویی با شئ یا موقعیتی که فرد آن را ترسناک ارزیابی می‌کند مانند ترس از گربه، ‌ترس از بلندی، ترس از پرواز، ترس از آسانسور، ترس از محیط‌های بسته، ترس از بیماری، ترس از دیدن خون و‌...

  2- هراس اجتماعی : عبارت است از اضطراب هنگام قرار‌گرفتن در موقعیت‌های اجتماعی و شرایطی که فرد احساس می‌کند توسط دیگران تحت ارزیابی و انتقاد است.

  3- گذر‌ هراسی: در این اختلال،‌ فرد در صورت دوری از مکان‌های امن مانند خانه، دچار اضطراب می‌شود، بنابراین از رفتن به مکان‌های شلوغ و محدود مانند فروشگاه، سینما و... می‌ترسد و تا حد امکان اجتناب می‌کند.

  پیش‌گیری و درمان

  مانند هر بیماری دیگر، پیش‌گیری مقدم بر درمان است. اگرچه ممکن است وجود زمینه‌ی ژنتیکی، فرد را نسبت به اختلالات اضطرابی، آسیب‌پذیرتر نماید ولی بی‌شک توجه به معنویات، عدم درگیری در رقابت‌های غیرضروری و نامتناسب، آشتی با طبیعت و تقویت ارتباط‌های سالم انسانی و خانوادگی، بهترین راه کاهش استرس و درنتیجه پیش‌گیری از این اختلالات است.

  روش‌های درمانی متنوعی مانند دارودرمانی، رفتاردرمانی، شناخت‌درمانی، خانواده‌درمانی، مشاوره، یوگا، مدیتیشن، روش‌های تن‌آرامی، هیپنوتراپی و... برای مداوای اضطراب به‌کار رفته‌اند.

  هیپنوتراپی که در شاخه‌های مختلف طب به‌ویژه روان‌پزشکی کاربردهای فراوانی دارد، به‌دلیل توانایی‌های متنوع و شکل خاص تکنیک‌ها، همواره مورد توجه هر دو گروه بیمار و درمان‌گر بوده است. باورهای اشتباهی مانند قدرت هیپنوتیزور، تحت سلطه قرار‌گرفتن سوژه، دخالت نیروهای ماوراءالطبیعه و... سال‌ها مانع پیشرفت هیپنوتیزم علمی بوده‌اند. خوشبختانه طی 50‌سال اخیر، پیرو توجه فزاینده به مطالعه‌ی علمی هیپنوتیزم، بسیاری از شُبَهات برطرف شده و این پدیده‌ی منحصربه‌فرد، به‌عنوان درمانی مؤثر و قدرتمند، مورد تأیید و استفاده‌ی مراکز معتبر علمی در سطح بین‌المللی قرار گرفته است. در حال حاضر در سراسر اروپا و آمریکا، تمایل مردم و درمان‌گران برای بهره‌گیری از فواید ارزشمند هیپنوتیزم، روزبه‌روز بیشتر می‌شود و این روش درمانی، محبوبیت و کاربرد افزون‌تری می‌یابد.

  خلسه‌ی هیپنوتیزمی به‌دلیل همراهی همیشگی‌اش با تن‌آرامی و آرامش عمیق، به خودیِ خود موجب کاهش اضطراب و تنش می‌شود. اگرچه حتی هنگام دوچرخه‌سواری می‌توان مجموعه‌ی کاملی از فرآیندهای هیپنوتیزمی را تجربه نمود، اغلب جلسات هیپنوتراپی شامل حالاتی از آرامش خوشایند و لذت‌بخش نظیر احساس سبکی،‌ شناوری و آرامش عمیق جسمی و روحی است که موجب تقویت اثرات درمانی هیپنوتیزم می‌شوند. بیمار به کمک هیپنوتیزم می‌آموزد که بیش از آن‌چه تصور می‌کرده، بر بدن خود کنترل دارد و می‌تواند تغییرات فیزیولوژیک بدنش را هدایت نماید. زمانی که شخص چنین توانایی مفیدی را در خود ایجاد و تقویت نماید، اعتماد‌به‌نفسش بیشتر می‌شود و بهتر قادر است آرامش خود را در موقعیت‌های مختلف، حفظ کرده و بر اضطرابش غلبه نماید. از سوی دیگر، یک هیپنوتراپیست ماهر و باتجربه قادر است با استفاده از تکنیک‌های مؤثر هیپنوتیزمی، اختلال اضطرابی بیمار را درمان نموده ‌و او را برای همیشه از دست اضطراب‌ نجات دهد.

  8 روش درمان طبیعی اضطراب

  اضطراب و نگرانی، مساله عجیب و غریبی است. وقتی نگران مسائل مالی، سلامت، کار یا خانواده هستید، قلب شما به شدت می تپد، نفس هایتان کوتاه و کم عمق می شود و ذهنتان تصویرهای منفی می سازد و در آخر، دوست دارید هر چه زودتر آرام شوید.

  فرقی نمی کند اینکه همیشه اضطراب زیاد داشته باشید یا به طور موقت دچار این درد باشید، احتمالا تمایلی به مصرف دارو ندارید. شاید واقعا هم نیاز نباشد.

  درمان های غیردارویی بسیاری برای برطرف کردن اضطراب و تشویش وجود دارد.

  از جمله می توان به تکنیک های کنترل ذهن برای آرام شدن اشاره کرد.

  البته برخی از این روش ها فوری پاسخگو هستند، در حالی که برخی دیگر در طول زمان خاصیت درمانی دارند.
1. ورزش
ورزش برای ذهن و جسم بسیار مفید است. با انجام تمرینات ورزشی می توانید اضطراب خود را در لحظه از بین ببرید. اگر بر اساس یک برنامه مشخص و منظم ورزش کنید، اعتماد به نفستان افزایش می یابد و احساس سلامت بیشتری می کنید. از جمله دلایل اضطراب، بیماری و چاقی است که در اثر ورزش کردن هر دو آنها از بین می روند.
درمان 21 دقیقه ای
21 دقیقه: این زمان نشان می دهد چقدر ورزش کمک می کند تا اضطراب خود را کاهش دهید. هنگامی که واقعا مضطرب هستید روی تردمیل بدوید تا پس از ورزش آرامش خود را به دست بیاورید. بهتر است روزانه 20 تا 30 دقیقه ورزش هایی همچون تردمیل، دویدن، بالا رفتن از پله ها را انجام دهید که تپش قلب شما را افزایش می دهند. اگر اهل ورزش نیستید حداقل روزانه مسافتی را با سرعت بالا پیاده روی کنید.

2 . تمرین تنفس و سوال پرسیدن
برای هوشیاری کامل هنگام تنفس، از خود سوال های ساده ای بپرسید. در یک جای آرام بنشینید، چشمان خود را ببندید و به نحوه تنفس خود و دم و بازدم هایتان توجه کنید. همزمان از خود سوال های ساده ای بپرسید و روی تنفس خود تمرکز کنید. مثلا، دمای هوایی که وارد بینی شما می شوند چند است؟ وقتی نفستان خارج می شود چه تغییری در بدن شما ایجاد می کند؟ وقتی هوا وارد ریه های شما می شود چه حسی دارید؟
3 . حبس نفس
نفس خود را بگیرید و رها کنید. البته لازم نیست این کار را تا حدی که کبود شوید ادامه دهید. فقط کافیست همچون تمرینات یوگا با تنفس های عمیق روح خود را آرام کنید. یکی از بهترین تنفس های عمیق روش 4-7-8 یوگا است. برای این منظور به طور کامل از طریق دهان هوا را بیرون بدهید، سپس از طریق بینی هوا را به داخل بکشید و تا 4 بشمارید. نفس خود را تا 7 بشمارید و نگه دارید و سپس اجازه دهید از دهان شما با شمارش تا عدد 8 خارج شود. این کار را دست کم دوبار در روز انجام دهید.
4 . سریع غذا بخورید
برخی مواقع مردم در نتیجه گرسنگی مضطرب و عصبی می شوند. بنابراین هنگامی که دچار اضطراب شدید، یعنی قند خون شما کاهش یافته و بهترین کار خوردن یک میان وعده سبک همچون گردو یا یک تکه شکلات تلخ به همراه یک لیوان آب یا چای گرم است.
رژیم غذایی مناسب در طولانی مدت موجب کاهش استرس می شود. سعی کنید از گیاهان همچون کلم، غذاهای دریایی و گوشت در وعده های غذایی خود استفاده کنید. این نوع مواد اسید فولیک و مواد مغذی دیگری دارند که به کاهش اضطراب کمک شایانی می کنند.
5 . صرف صبحانه
از اینکه به خودتان گرسنگی بدهید دست بردارید. بیشتر افرادی که دچار تشویش و استرس فراوان هستند، صبحانه نمی خورند. توصیه ما این است که حتما چیزی همچون تخم مرغ که سرشار از پروتئین و کولین است، میل کنند. کمبود کولین باعث افزایش اضطراب بیهوده در انسان می شود.
6 . دست برداشتن از تفکرات منفی
وقتی دچار اضطراب هستید، بسیار آسان است که همیشه افکار منفی داشته باشید و به دنبال انتهای بد یا فاجعه باشید. ذهن شما درگیر مسایل غیر قابل تحمل می شود و همیشه هراس این را دارد اگر این اتفاق ها واقعا رخ دهند چه می شود؟ این مساله واقعا زندگی انسان را خراب می کند و روح را از بین می برد.به جای این افکار بیهوده، نفس عمیق بکشید، پیاده روی کنید و روی مسایل واقعی تمرکز کنید.

  7 . حمام آب گرم
هرچقدر هم احساس اضطراب داشته باشید، پس از استراحت در سونای خشک یا بخار، احساس آرامش خواهید داشت. با گرم کردن بدن خود، گرفتگی عضلات و استرس خود را کاهش می دهید. احساس گرما روی تولید سروتونین تاثیر می گذارد. گرم کردن بدن را می توان نوعی ورزش نیز دانست.

  8 . به خود اعتماد داشته باشید
آیا افکار مشوش و نگران کنده در سر دارید؟ تبریک می گوییم. شما کاملا به حالت های روحی خود آگاه هستید و این نوع آگاهی در واقع نخستین قدم برای کاهش اضطراب است.
همیشه به این دلیل که اضطراب های خود را می شناسید و از تغییرات بدن خود آگاه هستید، به خود اعتماد به نفس بدهید. این مساله واقعا برای برطرف کردن اضطراب الزامی است. قدم بعدی داشتن مکالمه مثبت با خود، تغییر درک و فهم یا استفاده از روش های آرامش بخش است.

 

  داروهای ضد افسردگی :

  هم داروهای ضد افسردگی و هم داروهای ضد اضطراب برای درمان اختلال های اضطرابی استفاده می شوند .طیف وسیعی از داروهای ضد افسردگی به همان میزان که برای درمان افسردگی مناسب هستند ، برای درمان اختلال های اضطرابی هم مناسب اند.

  اولین دارویی که برای درمان OCD استفاده می شد یک داروی ضد افسردگی سه حلقه ای به نام Clomipramine بود. داروهای گروه SSRIs ( مهار کننده های انتخابی با جذب سروتونین ) مانند Fluoxetine ( Prozac ) ، Fluvoxamine (Luvox ) ، Paroxetine و Sertraline نیز اخیرا برای دارمان OCD ( اختلالات وسواس – اجباری ) استفاده می شوند .

  از Paroxetine همچنین برای درمان Social phobia ، GAD ، Panic Attack و PTSD نیز استفاده می شود

  داروهای ضد اضطراب ( Anti Anxiety ) را می توان به سه دسته تقسیم کرد :

  دسته Benzodiazepines :

  این دسته از داروهای ضد اضطراب می توانند در مدت زمان کوتاهی علائم بیماری های Anxiety Disorders را از بین ببرند . از دیگر مزایای این داروها عوارض جانبی نسبتا کم آنها ست .که شامل خواب آلودگی ، از بین رفتن تعادل و هماهنگی ، خستگی ، کم کردن توان ذهنی و گیجی می شوند .

  این عوارص زمانی که فرد در حال رانندگی ویا کار با ماشین آلات است می توانند خطرناک باشند . این داروها عوارض جانبی دیگری نیز دارند که نادر هستند .

  اثر بخشی این داروها برای مردم مختلف ، متفاوت است . از این گروه داروها ممکن است 2 تا 3 بار در طول روز استفاده شوند .در بعضی موارد یک عدد آنها در طی روز کافی است و یا حتی ممکن است تنها در مواقعی که به آنها نیاز است مصرف شوند و از دستور خاصی پیروی نکنند .

  گفتنی است که از مصرف نوشیدنی های الکلی و این داروها بصورت همزمان باید خودداری کرد چراکه واکنش الکل با Benzodiazepines می تواند جان فرد را به خطر بیاندازد .

  بیمار ممکن است به مصرف طولانی مدت این داروها نسبت به آنها مقاوم شود و نیاز به مصرف دوز بیشتری داشته باشد . این داروها اعتیاد آور هستند به همین دلیل Benzodiazepines معمولا برای دوره های کوتاه مدت تجویز می شوند . و یا ممکن است فقط در مواقعی که فرد دچار استرس می شود از آنها استفاده کند .البته باید گفت بعضی از بیماران برای درمان نیاز به مصرف طولانی مدت Benzodiazepines را دارند .

  قطع مصرف Benzodiazepines می تواند با عوارضی مانند استرس ، بی ثباتی ، سردرد ، سرگیجه ، بی خوابی ، از دست دادن میل جنسی و حمله های ناگهانی همراه باشد . از آنجا که این علائم به علائم Anxiety Disorders بسیار شبیه هستند ممکن است تصور شود با قطع دارو بیماری باز گشته است .

  رایج ترین داروهای گروه Benzodiazepines شامل : Clonazepam ( Klonopin ) ، Alprazolam (Xanax) ، Diazepam و Lorazepam می باشند .

  Buspirone :

  این دارو به غیر از داروهای گروه Benzodiazepines تنها دارویی است که صرفا برای درمان Anxiety Disorders استفاده می شود .

  بوسپیرون بر خلاف Benzodiazepines برای مهار کردن اضطراب نیاز به زمان دارد و حداقل باید 2 هفته مصرف شود تا تاثیرات خود را نشان دهد . بنابراین نمی توان از این دارو هر جا که احساس شد استفاده کرد بلکه باید طبق دستور ، منظم و پیوسته مصرف شود .

  دسته Beta-Blockers :

  این گروه از داروها اغلب برای درمان مشکلات قلبی و فشار خون بالا استفاده می شوند . در بعضی موارد این داروها برای کنترل استرس در زمانی که فرد در موقعیت های استرس زا مانند سخنرانی ویا قرار ملاقات قرار می گیرد استفاده می شوند . Propranolol از رایج ترین داروهای این گروه است .

  اختلال وسواس فکری- عملی

  (Obsessive – Compulsive Disorder)

  اختلال وسواس فکری- عملی چیست؟

  اختلال وسواس فکری- عملی یکی از نواع اختلالات اضطرابی و یک بیماری روانی است که میانگین سن شروع آن حدود 20 سالگی می باشد. شیوع آن 2 تا 3 درصد در جمعیت کلی تخمین زده می شود و احتمال ابتلاء آن در مرد و زن یکسان است. این اختلال از دو جزء وسواسهای فکری (Obsession) و وسواسهای عملی (Compulsion)

  وسواسهای فکری شامل افکار، تصورات یا احساساتی هستند که مزاحم فرد هستند و مدام تکرار می شوند و ناخواسته (علی رغم میل باطنی فرد) به ذهن شخص می آیند و فرد نمی تواند جلوی آنها را بگیرد و باعث اضطراب مشخص می شود.

  وسواسهای عملی شامل رفتارها و یا عملی که به طور ذهنی انجام می شود و مدام تکرار می گردد به طوری که شخص احساس می کند مجبور است آنها را انجام بدهد تا اضطرابی را که افکار وسواسی ایجاد می کنند، کاهش بدهد اشخاصی که وسواس عملی دارند از پیامدهای وحشتناک، در صورت انجام ندادن آن عمل می ترسند.

  وسواس عملی چند نوع می باشد؟

  محققان وسواس فکری – عملی را به چند زیر گروه (براساس شیوع آن) تقسیم نموده اند.

  1- آلودگی (وسواس فکر با وسواس عملی شستن)

  این نوع از وسواس به وسیله افکاری که مربوط به ترس شدید فرد از منتقل کردن آلودگی به صورت تصادفی دارد، مشخص می شو.د به همین علت این افراد خودشان را درگیر شستن و تمیز کردن افراطی اشیاء اطراف خود و لباسها می سازند.

  2 - آسیب (وسواس فکری شک کردن و وسواس عملی وراسی کردن)

  در این نوع وسواس بیمار فکر می کند دارای قدرتی است که می تواند مانع از آسیب دیدن دیگران شود از اینرو ممکن است ساعت هایی از روز تنها به وارسی کردن شیر گاز، قفل پنجره ، در و شیرهای آب صرف کند بلکه به صورت ذهنی درگیر وارسی کردن غیر قابل شمارش باشد.

  3- تقارون/ نظم و ترتیب (وسواس فکری تقارون با وسواس عملی مرتب کردن، چیدن، شمردن)

  وسواس فکری این نوع وسواسی به این صورت است که فرد به نظم و ترتیب قرار گرفتن اشیاء اطراف خود دقت می کند و وسواس عملی آن به صورت وارسی کردن پی در پی فرد جهت منظم قرار گرفتن اشیاء و شمردن تکراری مشخص می شود.

  4 -وسواس فکری خالص (جنسی، مذهبی، پرخاشگری بدون وسواس عملی)

  در این نوع وسواس فرد فقط دارای وسواسهای فکری با محتوای جنسی (برای مثال ترس از نمایان کردن اندام جنسی خود به. جنس مخالف) محتوای پرخاشگری(برای مثال ترس از خفه کردن فرزند خود) و محتوای مذهبی(برای مثال ترس از کفر گویی در هنگام نماز خواندن) را گزارش می کنند.

  5- انباشتن (وسواس فکری با وسواس عملی جمع کردن)

  در این نوع وسواس افراد به جمع آوری اشیائی دست می زنند که اغلب برای دیگران بی ارزش به نظر می رسد و وابستگی عاطفی نسبت به موارد اندوخته شده نشان می دهند.

  پیشنهاداتی جهت کمک به افراد دارای اختلال وسواس یا نحوه برخورد اطرافیان با افراد دارای اختلال وسواس

  1. اعتماد به نفس او را تقویت کنید:

  برای این کار می توانید هر روز روی یک کاغذ کارهایی را بنویسید که او توانایی انجام آنها را دارد. او را به انجام ندادن هیچ کاری مجبور نکنیم اما کمکش کنیم تا بتدریج بعضی رفتارها را تعدیل و سپس فراموش کند مثلاً اگر می خواهد برای چندمین بار ظرف ها یا لباس هایش را بشوید، مانع او نشوید به جای آن همراه هم این وسایل را بشوییم تا از پاگیزگی لباسها و ظروف مطمئن شود و بتدرج « وسواس تمیزی» را کنار بگذارد.

  2. وظایف منزل را طوری تقسیم کنید که او مسئولیت کمتری را به عهده بگیرد.

  یکی از مهمترین راههای درمان وسواسی آرامش خیال است حتی در انجام کارهای شخصی هم به او کمک کنید تا اضطرابش کمتر شود از محول کردن کارهای استرس زا به همسرتان پرهیز کنیم. مثلاً مسئولیت آوردن و بردن بچه ها به مدرسه را به عهده او نگذاریم، چون تنظیم دقیق برنامه ها او را بیشتر به اضطراب و وسواس دچار می کند .

  3. اگر از ما خواست تا کاری را تکرار کنیم یا درباره مسئله ای چندین بار سوال کرد، از کوره در نرویم با آرامش به او جواب بدهیم اما تلاش کنیم بتدریج دفعات تکرار این رفتار کم شود مقلاً همان بار اول درباره مسئله ای از ما توضیح خواست همه را با جزئیات توضیح بدهیم تا چیزی ناگفته نماند، با تکرار این حرکت کم کم او از پرسیدن های مکرر دست بر می دارد چون مطمئن می شود همه چیز را همان بار اول به او کاملاًٌ توضیح داده ایم.

  4. هر چقدر فرد وسواسی بیشتر با دیگران رفت و آمد و معاشرت داشته باشد، زودتر درمان می شود . چون باید در جمع رفتارهایش را کنترل کند به این ترتیب بتدریج عادتهایش را فراموش می کند و کنار می گذارد، حواس او را پرت می کنیم ورزش کردن، انجام ورزش های آرامش بخش و ... می توانند ذهن او را آرام کنند.

  5. با مواجهه تدریجی با عامل هراس و خودداری از انجام کارهای خاص به مرور از اضطراب و هراس فرد کاسته می شود. مثلاً اگر وسواس شستشو دارید مکرراً شیئی را که تصور می کنید آلوده است لمس کنید و ...پس از آن دستهای خود را نشوئید اگر این کار را تکرار کنید به تدریج از هراس و اضطراب شما کاسته خواهد شد. این کار در مورد افکار نابجا نیز موثر است.

  6. اضطراب و نگرانی دائمی یکی از مشکلات عده ای از افراد وسواسی است. در محیطی همدلانه و عاری از سرزنش و تمسخر، به او اجازه دهیم درباره اضطراب و نگرانی اش با ما صحبت کند.

  7. از رفتارهای او تعجب نکنیم چون همانگونه که قبلاً ذکر شد رفتارهای او اجبار گونه و فاقد اختیار است و خودش را نیز آزرده ساخته است با هر بارتعجب و عکس العمل نادرست، او را در یک قدم از درمان دور کنم.

  8. از اطمینان بخشی در مورد وسواس ها پرهیز کنید.

  9. با کمک نکردن به اداب وسواسی وی ، کمکش کنید.

  درمان دارویی وسواس OCD

  با دارو درمانی ، رفتار درمانی یا ترکیب این دو از علایم بیماران مبتلا به اختلال وسواس جبری به نحو موثر و چشمگیری کاسته می شود.

  تمام داروهائی که برای درمان اختلالات افسردگی بکار می روند به مقدار معمولشان در درمان اختلال وسواس جبری هم بکار می روند.

  اثرات اولیه داروها عموماً پس از 6-4 هفته درمان دیده می شود ولی برای کسب حداکثر نفع درمانی معمولاً هشت تا شانزده هفته وقت لازم است.

  رویکرد استاندارد آن است که نخست درمان را با یکی از SSRI ها یا با کلومی پرایمن شروع کنیم بعد اگر این داروها موثر نبود به راهبرد داروئی دیگر می پردازید.

  SSRI : همه SSRI ها توسط FDA برای درمان اختلال وسواسی جبری تائید شده اند. بهترین پیامد بالینی زمانی پیدا می شود که SSRI ها در ترکیب با رفتار درمانی بکار می رود.

  تری سیلیک ها: انتخابی ترین دارو از تری سیلیک ها جهت درمان اختلال وسواس جبری کلومی پرامین است بهترین پیامد مصرف وقتی که دارو با رفتار درمانی ترکیب گردد.

  رفتار درمانی: خیلی از بالین گران رفتار درمانی را درمانی انتخابی اختلال وسواس جبری می دانند.

  رویکردهای اصلی رفتار درمانی:

  · مواجه سازی Exposur

  · حساسیت زدایی Desensitization

  · غرقه سازی Flooding

  · انفجار درمانی Imployion Therapy

  اعتیاد (وابستگی به مواد)

  (Addiction)

  تعریف اعتیاد :

  اعتیاد حالتی است که ناشی از استعمال مداوم بعضی از داروها (مرسوم به مواد مخدر) می باشد ، به طوری که قطع استفاده از مواد باعث بروز اختلال در عملکرد بدن انسان می شود. این وابستگی از طرف ی باعث تسکین و گاهی تحریک و نشاط گذرا برای فرد می گردد و از طرف دیگر بعد از اتمام این اثرات سبب جستجوی فرد برای یافتن مجدد ماده می شود.مطالعات نشان می دهد که حدود 10 درصد از جمعیت آمریکا دچار اعتیاد می باشند و میزان مصرف مواد در مردان بیشتر از زنان و در افراد تحصیلکرده بیشتر از افراد دارای تحصیلات پایین می باشد.

  علائم اعتیاد:

  1. یکی از علائم اعتیاد این است که فرد معتاد مقادیر بیشتری از ماده مورد نیاز را برای ایجاد اثر دلخواه مصرف می کند یا در صورتی که مقادیر همیشگی دارو مصرف می شود ولی اثرات آن بطور بارز کمتر می شود به این موارد در اصطلاح می گویند وابستگی به مواد، ایجاد تحمل کرده است.

  2. زمانی که فرد مصرف کننده ، مصرف ماده را قطع می کند یا مقدار آن را کاهش می دهد ، اثرات جسمی و روانی منفی یا به عبارتی نشانه های ترک مواد ایجاد می شود.

  3. مواد به مدت طولانی یا با مقادیر بیشتر از حد مطلوب مصرف شود.

  4. فرد تمایل برای کاهش یا کنترل مواد داشته باشد.

  5. فرد زمان زیادی را صرف تلاش برای به دست آوردن مواد بکند.

  6. فعالیتهای اجتماعی، تفریحی یا شغلی فرد کاهش پیدا کند یا کنار گذاشته شود.

  7. فرد با وجود اطلاع از مشکلاتی که مصرف مواد به وجود می آورد، مصرف را ادامه بدهد.

  انواع مواد اعتیاد آور:

  سیگار: سیگار رایج ترین ماده اعتیاد آور می باشد و علت آن وجود نکوتین در توتون است که اعتیاد آور می باشد. اثرات زیانبار آن شامل موارد زیر می باشد:

  · برونشیت و بیماریهای تنفسی

  · افزایش احتمال خطر بیماری های قلبی، فشار خون، سکته مغزی

  · سرطان ریه، دهان، حلق، مری، مثانه، دهانه رحم و پانگرانس

  حشیش:

  حشیش از گیاه شاهدانه تهیه می شود و اعتیاد روانی آن بسیار قوی می باشد به برگ این ماده گراس یا ماری جوانا و به صمغ آن حشیش می گویند. اثراتی که بعد از مصرف حشیش ایجاد می شود شامل موارد زیر می باشد:

  · افزایش ضربان قلب و احتمال بروز عوارض قلبی برای افرادی که از بیماری قلبی رنج می برد.

  · حالت خواب آلودگی و گرسنگی کاذب.

  · ناتوانی در تعقیب زمان و اختلال در حافظه کوتاه مدت

  · قرمز شدن چشم ها

  · بی قید شدن

  · بدگمانی و سوء ظن

  · توهم

  · اضطراب شدید

  مشروبات الکلی

  الکل درواقع یک داروی مخدر است و دارای الکل آناتول می باشد که باعث لذت می شود و تاثیری که دارد به صورت دو مرحله می باشد تاثیر اولیه الکل تحریک کنندگی است. زمانی که سطح الکل خون به اوج خود می رسد ، شروع به کاهش می کند و شخص ممکن است افزایش هیجانهای منفی را تجربه کند. مقادیر زیاد الکل باعث می شود که هماهنگی حرکتی، تعادل، گفتار و قدرت دید دچار مشکل شود. برخی از افراد در این مرحله از مستی، افسرده و گوشه گیر می شوند. در دوزهای بالا الکل باعث خواب و حتی مرگ می شود. مصرف طولانی مدت الکل باعث تضعیف گوارش غذا ، کمبود ویتامین ها در بدن، مشکلات شدید حافظه و نابودی سلولهای مغزی می شود همچنین سیروز کبدی ، سکته قلبی و مشکلات جنسی را ایجاد می کند.

  تریاک

  تریاک ماده شیری رنگ است که از خراش پوسته نارس خشخاش به دست می آید. در اثر مصرف کوتاه مدت تریاک علائمی از جمله احساس سرخوشی ، احساس شل شدن عضلات ، کاهش یا افزایش فعالیت جسمانی ، ناتوانی در تمرکز، تهوع، استفراغ، یبوست و فقدان اشتها ایجاد می شود.

  - مورفین یکی از ترکیبات تریاک است که به صورت پودر نرم سفید بدون بو و تلخ مزه می باشد.

  - کدئین هم یکی دیگر از ترکیبات تریاک می باشد که سفید رنگ است و معمولاً به صورت قرص های خالص تولید می شود.

  کرک هروئین (هروئین فشرده)

  هروئین معمولی به صورت پودر است و قدرت اعتیاد آوری آن تا چند برابر بیشتر می باشد. از آنجا که کرک شکل خالص تر هروئین است آثار آن همانند هروئین ولی با شدت بیشتری می باشد. اکثر کسانی که کرک مصرف می کنند در ابتدا احساس سرخوشی و نئشگی می کنند، همراه با این احساس بدن فرد گرمتر می شود. دهان خشم می شود و فرد در دستها و پاهای خود احساس سنگینی می کنند. گاهی فرد مصرف کننده دچار حالت تهوع، استفراغ و بی قراری شدید می گردد و به دنبال آن حالت سرگیجه ایجاد می شود، حرکات قلب کند شده و گاهی تنفس به قدری آهسته می گردد که منجر به مرگ می گردد.

  شیشه (متامفتامین)

  شیشه به صورت دانه های بلوری و شفافی است که بو ندارد و تلخ می باشد و به سادگی در آب و الکل حل می شود مصرف این ماده که به صورت دود کردن، خوراکی، کشیدن در بینی و تزریقی است علائم زیر را ایجاد می کند:

  تحریک پذیری ، سرخوشی، پرحرفی، کاهش یا افزایش فشار خون، کاهش خستگس ، تهوع و استفراغ ، رفتارهای پرخاشگرانه، کاهش اشتها، تند شدن ضربان قلب، افزایش شدید دمای بدن و ضعف عضلات.

  کوکائین

  کوکائین ماده محرکی است که به صورت پودر سفید رنگ می باشد. مصرف کوکائین میل جنسی را افزایش می دهد و احساس اعتماد به نفس و خستگی ناپذیری را ایجاد می کند، میزان بالای مصرف کوکائین باعث احساس سرما، تهوع، بی خوابی ، افزایش درجه حرارت و فشار خون بدن و توهمات وحشتناکی به صورت جنبش حشرات موزی زیر پوست بدن را ایجاد می کند.

  مواد توهم زا

  مواد تواهم زا موادی هستند که حقایق و ماهیت اشیاء را غیر واقعی نشان می دهند. معرف ترین ماده توهم زا LSD نام دارد که تحت تاثیر آن احساس جهت ، فاصله و زمان دچار مشکل می شود. این مواد باعث رفتار های غیر قابل پیش بینی ، ترس از دیوانه شدن، احساس خروج از بدن، به خاطر آوردن خاطرات گذشته می شود که گاهی باعث آسیب شدید و حتی مرگ می گردد. با توجه به غیر قابل پیش بینی بودن آثار این ماده، افزایش میزان ماده باعث تشنج، کما و از کار افتادن ریه و قلب و در نهایت منجر به مرگ می شود.

  قرص های اکس (اکستاسی)

  اکس یک ماده محرک و در عین حال توهم زاست به صورت قرص های دارای طرح و رنگ مختلف یافت می شود که معمولاً در مهمانی ها مصرف می شود مصرف اکس علائم مختلفی از جمله گشاد شدن مردمک، پرحرفی، شدیدتر شدن احساسات و عواطف، احساس سفت شدن عضلات فک، شدید حسن کردن صداها و رنگ ها، افزایش فعالیتها تا چند ساعت بدون احساس تشنگی، افسردگی را شامل می شود.

  نحوه برخورد اطرافیان با افراد معتاد (وابسته به مواد)

  اعضای خانواده برای اینکه بخواهند رفتار درستی در مورد افراد وابسته به مواد داشته باشند، باید یک سری پیش داوری های خود را نسبت به پدیده اعتیاد تغییر دهند و به اعتیاد به عنوان بیماری نگاه کنند و نباید به آن به صورت یک مسئله حاد نگاه کنند و برای آن به دنبال یک راه حل آنی بگردند.

  تغییر افراد وابسته به مواد به پنج مرحله تقسیم می شود:

  · در مرحله اول تغییر که مرحله پیش تأمل نامیده می شود، فرد در مورد رفتار خود اصلاً فکر نمی کند و سرخوشی او به حدی است که به چیز دیگر اهمیت نمی دهد. در این مرحله وظیفه اطرافیان، دادن آگاهی به فرد است تا کم کم تشخیص بدهد و مشکلی وجود دارد و این افزایش آگاهی باید در غالب جملات خبری در مورد آثار سوء مصرف مواد با حالت هیجانی و احساسی کم و زمان مناسب باشد تا فرد وابسته به مواد را از خود نرانند. اگر اطرافیان در این مرحله تهدید کنند، بهتر است بعد از آن به این تهدید واقع گرایانه عمل کنند نه آنکه این تهدید در مرحله حرف بماند.

  · مرحله دوم مرحله تأمل است. در این مرحله فرد می فهمد که مشکلی دارد و به صورت جدی در مورد آن فکر می کند در این مرحله فرد ممکن است در مورد مشکل خود اطلاعات زیادی داشته باشد ولی هیچ گاه درمان را شروع نکند در این مرحله اطرافیان باید، مثل مرحله قبل ، اگاهی فرد را از عواقب رفتارش بیشتر کنند با این تفاوت که گاهی تحریک مثبت عاطفی هم می تواند تا حدی موثر باشد. این اطلاعاتی که داده می شود باید بسیار کوتاه باشد و سریع تمام شود، چون اگر ادامه پیدا کند به دعوا و بحث می کشد. همچنین این اطلاع رسانی باید به دور از اغراق و دروغ باشد. نکته مهم در مورد افرادی که در مرحله تأمل هستند این است که احساس کنند اگر تغییر را شروع کنند، حامی و پشتیبان دارند.

 

  · مرحله سوم ، مرحله آمادگی می باشد. در این مرحله فرد تصمیم خودش را برای تغییر گرفته است نقش اطرافیان در این مرحله نقش مشوق است.

 

  · مرحله چهارم، فرد آشکارا رفتار خود را تغییر می دهد، اطرافیان در این مرحله نباید فکر کنند که کار تمام شده است و دیگر برای این فرد ادامه درمان لزومی ندارد.

 

  · آخرین مرحله تغییر، مرحله نگهداری است در این مرحله که فرد مصرف مواد را کنار گذاشته استً این نگرانی سراغ خانواده می آید که نکند این فرد برگردد و دوباره مصرف کند این نگرانی باعث شک کردن های بی جا مثل تعقیب کردن، گشتن جیب ها و تهمت به بیمار می شود. در این مرحله خانواده باید جوری رفتار کند که احیاناً اگر فرد در مسیر خود لغزش داشت، مستقیماً با خانواده خود و پزشک مطرح کند نه اینکه آنرا مخفی کند.

  اختلال خواب و بهداشت خواب

  اختلال خواب چیست و چه اهمیتی دارد؟

  خواب یک رفتار عالمگیر است که در تمام گونه های حیوانی دیده شده است و یکی از مهمترین رفتارهای انسان است که تقریباً ⅓ عمر او را می پوشاند وجود خواب برای دوام عمر ضروری است و چون محدودیت طولانی از خواب به مشکلات جسمی و ذهنی و بالاخره مرگ می انجامد خواب ارتباط خاصی با روانپزشکی دارد و از آنجائیکه آشفتگی در خواب در تمام اختلالات روانپزشکی وجود دارد می توان گفت که بخشی از ملاک های تشخیصی برای برخی از اختلالات روانی است.

  اختلال خواب چند نوع می باشد؟

  اختلال خواب برای تشخیص دقیق تر به انواع مختلفی تقسیم می شود که در زیر به آنها اشاره می شود:

  6- بی خوابی اولیه Insomnia

  7- پرخوابی اولیه Hypersomnia

  8- نارکوپسی Narcolepsy

  9- اختلال خواب مربوط به تنفسی

  10- اختلال خواب ریتم شبانه روزی

  11- اختلال کابوسی Nightmare Ddisorder

  12- اختلالال وحشت شبانه Sleep Terror Disorder

  13- اختلال خوابگردی Sleep Walking Disorder

  اختلال بی خوابی اولیه چیست؟

  هنگامی که فرد نمی تواند به خواب برود و در شب مدام و به طور مکرر از خواب بیدار می شود یا هنگامی که صبح از خواب بلند می شود احساس خستگی می کند و از این وضعیت خود شکایت دارد، تشخیص بی خوابی اولیه می گیرد.

  اختلال پرخوابی اولیه چیست؟

  زمانی که فرد به میزان بالائی در طول روز احساس خواب آلودگی می کند و هنگامی که به خواب می رود به مدت طولانی می خوابد و در کل میل به خواب زیادی دارد تشخیص اختلال پر خوابی به شخص گذاشته می شود این افراد معمولاً زودتر می خوابند و صبح به سختی از خواب بلند می شوند.

  اختلال نارکوپسی چیست؟

  گاهی فرد علاوه بر این به حد بالایی در طول روز خواب آلود می باشد به طور ناگهانی خواب بر او حمله می کند. و در مواقع نامناسبی مثل غذا خوردن، صحبت کردن، رانندگی و ... به خواب می رود معمولاً فرد به مدت 1 تا 20 دقیقه در این حالت باقی می ماند حتی ممکن است رویا هم ببیند . این اختلال خواب که با حملات خواب مشخص می شود نارکوپسی می گویند.

  اختلال خواب مربوط به تنفس چیست؟

  در اختلالال خواب مربوط به تنفس، فرد به علت قطع کامل یا نسبی جریان هوا در بینی و دهان از خواب بیدار شود این اختلال باعث خواب آلودگی شدید در فرد یا بی خوابی می شود.

  اختلال خواب ریتم شبانه روزی چیست؟

  در اختلال خواب ریتم شبانه روزی ، برنامه خواب و بیداری فرد به علت مواردی از جمله نوبت کاری شبانه، مسافرت در مسافت طولانی دچار آشفتگی می شود و خواب آلودگی شدید یا بی خوابی را ایجاد می کند.

  اختلال کابوس چیست؟

  گاهی فرد به علت رویاهای وحشتناک و ترسناک و طولانی ، هراسان از خواب بیدار می شود که به این حالت اختلال کابوس می گویند.

  اختلال وحشت شبانه چیست؟

  اختلال وحشت شبانه شامل بیدار شدن ناگهانی فرد از خواب می باشد که تقریباً همیشه با فریاد و گریه های گوشخراش همراه می باشد.

  اختلال خوابگردی چیست؟

  اختلال خوابگردی باعث می شود که فرد در طول شبانه به طور مکرر از بسترخواب بلند شود و بدون آگاهی کامل راه برود گاهی بیمار در این حالت می نشیند ، لباس می پوشد، دستشویی می رود ، حرف می زند و حتی گاهی رانندگی می کند.

  بهداشت خواب چه مواردی را در بر می گیرد؟

  1. هر روز در وقت معینی از خواب بیدار شوید و یک برنامه منظم برای خواب و بیداری داشته باشید.

  2. از چرت روزانه بپرهیزید، زیرا خواب روزانه باعث اشکال در خوابیدن فرد در شب می شود.

  3. یک برنامه ورزشی منظم روزانه داشته باشید.

  4. سعی کنید شبها بستر خود را عوض نکنید.

  5. در ساعات معینی غذا بخورید و قبل از خواب غذای سنگین میل نکنید.

  6. حداقل 2 ساعت قبل از خواب از خوردن چای ، قهوه ، کافئین ، کاکائو و کشیدن سیگار خودداری کنید.

  7. ساعات خواب و بیداری حتی در روزهای تعطیل با سایر روزهای کاریتان یکی باشد.

  8. دمای محیط خواب باید متعادل و نسبتاً خنک باشد.

  9. از تحریکات شبانگاهی از جمله تماشای تلویزیون در رختخواب اجتناب کنید و رادیو مطالعه را جایگزین انها سازید.

  10. غوطه ور شدن به مدت 20 دقیقه در وان آب داغ را که حرارت بدن را بالا ببرد امتحان کنید.

  11. تنها هنگامی به بستر بروید که خوابتان می آید.

  12. از روش آرامسازی مثل انبساط عضلانی تدریجی و مراقبه استفاده کنید.

  13. حداقل یک ساعت قبل از خواب سعی کنید افکار روزانه و استرس های روزانه را از خود دور کنید.

  14. الگوی خواب را هنگام شب یادداشت کنید و در شبهای بعدی از آن به عنوان برنامه خواب استفاده کنید.

  راهنما برای خانواد ه بیماران مبتلا به بیماری های روان پزشکی

  کنترل توهم

  فردی که در حال توهم باشد ممکن است:

  · با خودش با هیجان بحث و گفتگو کند و به نظر برسد که در حال پاسخ گویی به سوالات یا بیانات فرد دیگری است.

  · بدون هیچ دلیل واضحی ناگهان می خندد.

  · به نظر می رسد حواسش پرت است و یا مشغولیت ذهنی دارد و یا نمی تواند بر موضوع بحث یا کاری متمرکز شود.

  · به نظر می رسد چیزی را می بیند که شما نمی توانید ببنید .

  بعضی بیماران می آموزند که با تمرین و ممارست و با استفاده از یک یا ادغام چند شیوه با توهمات خود کنار آیند از جمله:

  · صحبت و مشاوره با یک درمانگر یا فردی دیگر .

  · افزایش مقدار داروی ضدروان پریشی (سایکوز) مورد مصرف .

  · با خواستن از صداها که او را ترک کنند.(در صورت وجود توهم شنوایی)

  · نادیده گرفتن صداها ،تصاویر ،بوها، مزه ها و احساس ها.

  · تمرکز بر کار یا فعالیتی دیگر .

  · گوش دادن به موسیقی بلند (ترجیحا با گوشی ).

  شما می توانید با روشی حمایت گرانه ،همدلانه و آرام :

  · از او بپرسید آیا هم اکنون چیزی شنیده یا دیده است؟ و اگر پاسخ بلی است، آن چه بوده؟

  · به منظور درک این که آن تجربه چه احساسی در او ایجاد می کند ،اطلاعات کافی بگیرید.

  · راه های مختلف برای کنار آمدن با احساسات و نیازهای برخاسته از توهم پیشنهاد کنید . این امر احساس امنیت و توانایی کنترل احساس خود به بیمار می دهد.

  · در مورد اینکه آن تجربه ممکن است یک نشانه یا توهم باشد با او گفتگو کنید . ( می توان به جای کلمه نشانه یا توهم واژه دیگری که مورد پذیرش بیمار است به کار برد.)

  · در صورت لزوم محدودیت های رفتارش را به او یادآوری کنید ( مثلا فریاد نکشد ).

  شما نباید او و یا تجربه اش را مسخره کنید.

  شما نباید از تجربه اش دچار حیرت و هراس شوید.

  شما نباید به او بگویید که تجربه اش واقعی نیست، یا آن را نادیده و دست کم بگیرید.

  شما نباید در مورد محتوای توهم یا اینکه چرا او صدائی می شنود یا چیزی می بیند ،وارد بحثی طولانی شوید.

  راهنما برای خانواد ه بیماران مبتلا به بیماری های روان پزشکی

  پاسخ به هذیان

  در مورد جزئیات هذیان بحث و سوال مفصل نکنید. برای خارج کردن بیمار از هذیان نه با او بحث کنید و نه سعی کنید او را متقاعد کنید. زیرا نتیجه نخواهد داشت.

  چنانچه او آرام است ،بی طرفانه ،محترنامه و آرام به او گوش دهید، سپس یک کدام یا کلیه موارد زیر را انجام دهید:

  · به نظرات و پیشنهادهای غیر هذیانی فرد پاسخ دهید .

  · موضوع صحبت را از محتوای هذیان منحرف کنید.

  · واضح و روشن ولی بدون داوری تمایل خود را در تفسیر وضعیت ابراز کنید.

 

 

  چنانچه خویشاوند بیمارتان اصرار دارد که در مورد موضوع هذیان شما نظری بدهید شما می توانید :

  · او را به عنوان یک فرد بپذیرید و همان طور که برای نظر خود احترام قائلید برای نظر او هم احترام قائل شوید و توضیح دهید که بین نظر شما و دیدگاه او تفاوت وجود دارد .

 

  در صورتی که هذیان توام با عواطف شدید است شما می توانید :

  · بدون اشاره به هذیان ، به احساس مزاحم / ناراحت کننده( مانند: ترس ،خشم ،اضطراب،غم) همراه با هذیان را پاسخ دهید.

  · کمکش کنید ، با آن احساسات و عواطف مزاحم / ناراحت کننده کنار آید. برای مثال می توانید بپرسید: چه می توانم بکن l تا احساس امنیت بیشتری کنی ؟

  · اطراف بیمار آرامش برقرار کنید .

  · تعداد افراد و سر و صدا دور بر بیمار را کم کنید.

  · ابراز همدلی برای شرایطی که بیمار در آن قرار دارد (در رابطه با فکر غلط/ هذیانی) نشان دهید و در صورت امکان به بیمار کمک کنید (بعنوان مثال تلویزیون را خاموش کنید اگر بیمار فکر می کند در برنامه درباره او صحبت می شود).

  راهنما برای خانواده بیماران مبتلا به بیماری های روان پزشکی

  کنترل خشم*

 

  چنانچه هردوی شما خشمگین هستید و می ترسید کنترل خود را از دست بدهید، بهترین کار برای محافظت همگان از صدمه و آسیب این است که از یکدیگردورشوید.

  چنانچه فرد مبتلا به بیماری خشمگین و شما آرامید:

  · تا حد امکان آرامش خود را حفظ کنید.آهسته وواضح صحبت کنید.

  · برخود مسلط بمانید و ترس خود را مخفی کنید تا موقعیت وخیم تر نشود و یا مستقیما به فرد بگوئید که خشم او شما را می ترساند.

  · بدون درخواست یا اجازه فرد به او نزدیک نشوید یا او را لمس نکنید .

  · به تمامی تقاضاهای او پاسخ مثبت ندهید ، محدودیت ها و پی آمدها را به او یادآوری کنید.

  · مشخص کنید که ، آیا خشم او کاملاغیر منطقی است ؟ در آن صورت علایمی از بیماری است . ولی اگر علتی واقعی برای آن وجود دارد خشم بجائی است.

  · در مورد ایده های غیر منطقی او بحث نکنید.

  · به احساسات او توجه داشته باشید و تمایل خود را برای درک تجربه او ابراز کنید.

  · کمک کنید متوجه شود که چه باید بکند.

  · خود ودیگران راازخطر صدمه وآسیب محفوظ بدارید.البته برخی طغیان های خشم قابل پیشگیری یا متوقف کردن نیستند.

  چنانچه طغیان خشم مشکل تکراری است،صبر کنید تا همه آرام شوند ،سپس راههائی پیشنهاد کنید که به او بتواند خشم خود را اداره و خود را کنترل کند. راههای کنترل وضعیت می توانند شامل موارد زیر باشند:

  · هنگام ناراحتی های خفیف راًسا " عمل کنید تا خشم انباشته نشود و به مرحله انفجار نرسد .

  · با ورزش و تمرین مقداری انرژی مصرف کند به شیئی بی خطر ضربه بزند (یک بالش) یا در جایی خلوت فریاد بکشد.

  · صحنه را ترک کند ،زمانی را صرف نوشتن و یا شمارش اعداد کند .

  · در صورت تجویز پزشک یک مقدار اضافی دارو مصرف کند.

 

  منابع:

  خلاصه روانپزشکی کاپلان

  آسیب شناسی روانی 1-2 نیل دیویسون

  آسیب شناسی روانی 1-2 سید محمدی

  اینترنت

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

دفعات مشاهده: 3805 بار   |   دفعات چاپ: 346 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 71 بار   |   0 نظر
>
برای مشاهده کل مطالب بخش آموزش کارکنان اینجا را کلیک کنید.