Zanjan University of Medical Sciences پست الكترونيك · درباره دانشگاه · اخبار دانشگاه · نقشه پايگاه · كتابخانه · English
شناسه کاربری رمز عبور ثبت نام در پایگاه | فراموشی رمز
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی گروه::
معرفی گروه::
اعضای گروه::
آموزش::
پژوهش::
توانمندیهای گروه::
گالری تصاویر::
لینک های مفید::
آرشیو اخبار::
همایشها و کنفرانسها::
تازه های ایمونولوژی::
تماس با ما::
صفحه اصلی دانشکده::
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
زیربخش‌های پایگاه
..
لینک های مفید



 
..
:: تفسیر نتایج تست های هپاتیت ویروسی ::
 | تاریخ ارسال: 1399/9/23 | 
تفسیر تست های هپاتیت ویروسی:
 
 اگر HBs Ag مثبت HBc Ab IgM مثبت : هپاتیت حاد B
 اگر HBs Ag مثبت HBc Ab IgG مثبت HBe Ag مثبت : هپاتیت مزمن B با عفونت زایی (تکثیر) بالا
 اگر HBs Ag مثبت HBc Ab IgG مثبت HBe Ab مثبت : یا فاز late هپاتیت (حاد یا مزمن) است یا هپاتیت مزمن B با عفونت زایی کم (عفونت با ویروس HBV  از نوع Pre core mutant)
 اگر فقط HBs Ab مثبت : سابقه تجویز واکسن هپاتیت  B
 اگر HBs Ab مثبت HBc Ab IgG مثبت : بهبود از هپاتیت حاد  B
 اگر HBs Ab منفی HBs Ag منفی (هر دو منفی : (HBc Ab IgM = یا دوره window است یا هپاتیت حاد  B
 اگر HBs Ab منفی HBs Ag منفی (هر دو منفی : (HBc Ab IgG = یا ناقل low level هپاتیت B است یا بهبود هپاتیت حاد B در گذشته دور
 اگر HBs Ab مثبت HBs Ag مثبت (هر دو مثبت) : یا حالت scape mutant است ) علیه یک ساب تایپ و وجود آنتی ژن از ساب تایپ دیگر) یا پدیده سروکانورژن (تبدیل حالت آنتی ژن مثبت به آنتی بادی مثبت)
 اگر HAV Ab IgM مثبت : هپاتیت حاد  A
 اگر HCV Ab مثبت باشد، اقدام بعدی تست HCV RNA PCR است.
 اگر HDV Ab مثبت HBc Ab IgM مثبت:  Coinfection هپاتیت D و B
 اگر HDV Ab مثبت HBc Ab IgG مثبت: Superinfection هپاتیت D روی B
دفعات مشاهده: 551 بار   |   دفعات چاپ: 10 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر
:: تاثیر ورزش بر سیستم ایمنی ::
 | تاریخ ارسال: 1399/6/15 | 

تاثیر ورزش بر سیستم ایمنی
پژوهش های زیادی در زمینه ورزش و ایمنی انجام شده است .آزمایش ها نشان می دهد افرادی که به طور منظم ورزش با شدت متوسط برای مدت حداکثر تا یک ساعت در روز انجام میدهند ، تعداد سلول های ایمنی  در گردش خون انها افزایش می یابد. در حین ورزش تغییرات فیزیولوژیکی در سیستم ایمنی بدن که اتفاق می افتد  و هر دو بازوی سیستم ایمنی ( ایمنی هومورال و سلولی) تقویت می شود. علاوه بر این، سلول های سیستم ایمنی از طریق گردش  خون با سرعت بیشتری گسترش می یابند.
 پس از ورزش، بدن  در عرض چند ساعت به حالت عادی برمی‌گردد ، اما ورزش منظم به نظر می رسد به گسترش فعالیت سیستم ایمنی کمک میکند.  ورزش مفید با افزایش تولید ماکروفاژها در مجرای تنفسی از بروز بیماری ها به خصوص  بیماری های تنفسی فوقانی جلوگیری می کند.  با این حال، ورزش بیش از حد به نظر می رسد تاثیر منفی بر سیستم ایمنی می گذارد.
 یک مطالعه نشان داد که ۹۰ دقیقه یا بیشتر ورزش با شدت بالا (مانند ماراتن) باعث می شود فرد طی ۷۲ ساعت اولیه  مستعد ابتلا به بیماری شود.چراکه در طی ورزش، دو هورمون کورتیزول و آدرنالین، بالا می رود  و به طور موقت موجب تضعیف سیستم ایمنی بدن می‌شود .
 ایمونولوژی ورزش چندین سال  است که رسمیت شناخته شده است.
 
در این تصویر تاثیر شدت ورزش بر روی تعداد سلول های ایمنی رو مشاهده می کنید.
سلول های NK بیشترین تاثیر رو در حین ورزش دریافت میکند.
دفعات مشاهده: 572 بار   |   دفعات چاپ: 79 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر
:: تست DHR برای تشخیص بیماری CGD ::
 | تاریخ ارسال: 1399/6/12 | 
امروزه فلوسایتومتری در بالین کاربرد زیادی دارد. از مهم ترین کاربردهای آن می توان به کاربرد آن در تشخیص CGD اشاره کرد. بیماری CGD (Chronic granulomatous disease)  با عفونت های راجعه و هایپرگاماگلوبولینیمی همراه است. در این بیماران فاگوسیت ها (به ویژه نوتروفیل ها) توانایی تولید گونه های فعال اکسیژن (ROS) را ندارند و در نتیجه در کشتن میکروب های فاگوسیت شده ناتوانند. این بیماری در صورت عدم شناسایی می تواند حیات فرد مبتلا را با خطر جدی روبه رو کند.
با استفاده از تست DHR (dihydrorhodamine) و دستگاه فلوسایتومتری به راحتی می توان این بیماری را تشخیص داد. در این تست به صورت غیر مستقیم گونه های فعال اکسیژن به ویژه هیدروژن پراکسید اندازه گیری می شود. برای انجام این تست، سلول ها را به مدت ۱۵ دقیقه و در دمای °C ۳۷ در معرض رنگ DHR۱,۲,۳ قرار می دهید تا رنگ جذب نوتروفیل ها گردد. سپس با ماده ی PMA نوتروفیل ها را فعال می کنیم.  نوتروفیل با بلع این ماده و اکسید نمودن آن ماده ی فلورسنت تولید می کند که توسط دستگاه فلوسایتومتری قابل شناسایی است. نکته ی بسیار مهم در تست DHR این است که اگر نمونه در یخچال نگه داری شود، نوتروفیل ها در اثر سرما گونه های فعال اکسیژن (ROS) خود را آزاد می کنند و نتیجه ی آزمایش با خطا همراه می شود.
یکی دیگر از تست های رایج برای شناسایی CGD تست NBTمی باشد. اما تست DHR بسیار حساس تر بوده و به عنوان یک استاندارد طلایی می تواند مورد استفاده قرار بگیرد.
دفعات مشاهده: 718 بار   |   دفعات چاپ: 61 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر
:: کاربردهای درمانی اینترفرون ها ::

کاربردهای درمانی اینترفرون ها:
اینترفرون ها پروتئین های مهم سیستم ایمنی می باشند که در هر دو بازوی سیستم ایمنی نقش مهمی را ایفا می کنند.
امروزه با پیشرفت تکنیک های کلونینگ و مهندسی ژنتیک این اینترفرون ها به مقادیر فراوان و برای کاربردهای درمانی تهیه شده اند.
اینترفرون آلفا با نام تجاری اینترون A یا رفرون برای درمان هپاتیت C و B مورد استفاده قرار می گیرد. در درمان های ضد هپاتیت C یک داروی ضد ویروسی از قبیل ریباویرین نیز با اینترفرون استفاده می شود. همچنین در درمان های ضد تومور نیز موثر گزارش شده است. لوکمی hairy cell که یک نوع بدخیمی لنفوسیت های B است به خوبی به درمان با IFN-alpha پاسخ می دهد.
اینترفرون بتا به عنوان اولین داروی کاهنده علائم کلینیکی در افراد مبتلا به MS وارد بازار شد. بیماری MS بیش تر افراد جوان را درگیر می کند و موجب دِ میلینه شدن سلول های عصبی در دستگاه عصبی مرکزی می شود در نتیجه عملکرد نورولوژیک مختل می شود و ناتوانی فرد را به همراه دارد. این بیماری معمولا به صورت دوره هایی از بهبود علائم و عود مجدد بیماری همراه می باشد. استفاده از IFN-beta با افزایش دوره های بهبود و کاهش شدت دوره های عود بیماری همراه است. همچنین بررسی CNS با MRI نشان می دهد که آسیب های ناشی از MS در سیستم اعصاب مرکزی افراد تحت درمان با IFN-beta کمتر است.
اینترفرون گاما با درجات مختلف اثر بخشی، در درمان بدخیمی هایی از قبیل مالتیپل میلوما و لنفوم های هوچکینی مورد استفاده قرار گرفته است. موفقیت آمیز ترین کاربرد این سایتوکاین در بالین، در درمان CGD یا chronic granulomatous disease می باشد. همان طور که می دانید CGD یک بیماری ارثی می باشد که فرد را به عفونت های مکرر با عواملی مانند کلبسیلا، استاف اورئوس، سودوموناس و قارچ هایی از قبیل کاندیدا مستعد می کند. این استعداد بالای ابتلا به عفونت به دلیل نقص در فاگوسیتوز می باشد. پیش از استفاده از اینترفرون برای جلوگیری از ابتلا به عفونت در این بیماران،استراتژی هایی از قبیل استفاده از آنتی بیوتیک ها و درناژ آبسه های عفونی انجام می گرفت. درمان با اینترفرون گاما موجب کاهش میزان عفونت می شود، همچنین در صورت ایجاد عفونت علائم بسیار خفیف تر می باشد.
اینترفرون گاما همچنین در درمان استئوپتروزیس، نیز موثر گزارش شده است. استئوپتروزیس یک اختلال مادرزادی می باشد که با رشد بیش از حد استخوان همراه می باشد و نابینایی و ناشنوایی را به دنبال دارد. همچنین رشد بیش از حد استخوان ها موجب کاهش فضای استخوان و مغز استخوان می شود در نتیجه خون سازی کاهش یافته و این افراد با آنمی و کاهش تعداد WBC ها و در نتیجه عفونت روبه رو می باشند.

Reference: Kuby Immunology

دفعات مشاهده: 2868 بار   |   دفعات چاپ: 93 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر
برای مشاهده کل مطالب بخش تازه های ایمونولوژی اینجا را کلیک کنید.